Mijn hoogbejaarde moeder kon op 3 maart haar stem niet uitbrengen omdat haar IDkaart verlopen was deze winter. Door de langdurige sneeuw en vrieskou met de daarmee gepaard gaande gladheid op vooral de stoepen en wijkstraten was het niet risicoloos om haar uit het verzorgingstehuis naar Bureau Burgerzaken te begeleiden. Dus gebeurde dat pas eind maart toen er ietwat lenteachtige taferelen te zien waren. Maar wat een gedoe. Rijd je naar Hoogkerk waar je met een auto dichtbij het Bureau kan komen. Blijkt ter plekke dat de pasfoto's die ze nog heeft niet meer voldoen omdat ze zwart/wit zijn in plaats van kleur. Moet ze opnieuw moeizaam auto in en uit om bij plaatselijke Brunawinkel een nieuwe pasfoto te laten maken. Zonder bril op. Okay, ook overleefd. Terug naar Bureau Burgerzaken, opnieuw nummertje trekken. het was gelukkig niet druk. Dan vingerafdrukken, blijken haar vingertoppen versleten zodat
er amper een afdruk te registreren was. Alle vingers moesten op die wijze gescand worden, wat een gedoe. En dan krijg je de nieuwe ID kaart niet tegelijk mee en moet je wel gelijk de oude inleveren. Dan heeft mijn moeder toch geen identiteit(skaart) meer! De vragen die ik op de dame achter de balie afvuurde werden niet in dank afgenomen. Ze wist er geen raad mee en werd zelfs boos op mij dat ik niet gewoon de gang van zaken accepteerde. Affijn, ze maakte de verlopen kaart nog eens extra ongeldig door er een gat in te stansen. Maar eentje, het moeten er drie zijn officieel, zei ze. En de kaart staat al in het systeem ingevoerd als ingeleverd. Moet ik dus inleveren als ik de nieuwe, namens mijn moeder, kom halen over een week. Een week later zit er een ander achter de balie. Die vraagt niet naar de oude kaart want in het systeem staat dat die al is ingeleverd. Ik heb die kaart ook niet bij me, immers die zit in de tas van mijn moeder. Want stel dat ze ergens onverwacht geidentificeerd moet worden.
Dat haar identiteit weer officieel is vastgelegd is een prettige gedachte nu de lente komt en mijn moeder zelf weer achter de rollator voorzichtig een paar honderd meter buiten kan lopen bij het verzorgingshuis. Je kan immers nooit weten. De foto op de nieuwe ID kaart is (lijkt) zwart-wit, gelukkig maakte ik eentje met mijn mobieltje, in kleur en met bril. Je weet nooit wanneer je die kans weer krijgt.
Nu mag ze ook weer stemmen straks bij de landelijke verkiezingen, daar kijk ze al naar uit. Ze volgt de verkiezingscampagne op de voet, vanaf de bank, voeten op een zacht krukje.
Naschrift 9 april: Hoor ik op het nieuws dat ze voor ouderen willen regelen dat ze met verlopen kaarten straks wel mogen stemmen. In plaats dat ze nu een mobiele voorziening maken en naar ouderen toegaan om zo'n kaart te regelen 'aan huis'. Moet iedereen nou zo'n geldige kaart hebben of niet?