Sprookjesnacht in Poepegat

Mijn verhaal 'Sprookjesnacht in Poepegat" dateert uit de vorige eeuw en is geplaatst in het blad

Zeilen nr.4 van 1999
Omdat nu, anno 2016,  allerlei gebieden als DarkSky 'geroemd' en gepromoot worden, zoals Lauwersmeer en Boschplaat (Oost-Terschelling) waar je dan onder begeleiding naar toe kunt gaan als 'attraktie' of bijzonder evenement' heb ik bijna medelijden met de mensen die daar op intekenen. Garantie op een wolken- en windloze avond geven ze je er niet bij. Nog afgezien van het geluid dat mensen produceren als ze in groepen iets hopen te beleven.

Wij zijn bevoorrecht en verwend met ons veelvuldig verpozen op het wad op ons eigen bootje. En avonden zoals hier beschreven in 'Sprookjesnacht in Poepegat" zijn zeldzaam is onze ervaring in 40 jaar wadvaren.

Goede start 2016

Het vaarseizoen komt wat traag op gang ook al lag onze boot bijtijds en weer goed onderhouden op zijn vaste ligplaats in Lauwersoog, jachthaven Noordergat.

 160521 Voorjaarsrace Westerdijk zeeschouw Weerlicht (you tube link)

Hoewel we nog maar weinig keren gezeild hadden, onder bijna mooie zomerse omstandigheden kort naar een ankerplek west van  Schiermonnikoog en een dag later van Lauwersoog naar Schiermonnikoog, was het zondag 21 mei weer eens lekker goed zeilen. Aanleiding om te gaan zeilen (anders waren we vanwege de temperatuurdaling en toch wat wisselvallige weersverwachting vast thuis of in de haven gebleven) was de traditionele Voorjaarsrace.
Jaarlijks door de wedstrijdcommissie van de inmiddels 50 jarige WSV Lauwerszee georganiseerd op het wad voor alle type zeilboten, dus ook Rond & Plat waar wij onder vallen. Hoewel de deelname bij de R&P dit jaar schrikwekkend laag was, een schokker en een (onze) zeeschouw, is het een prachtige zeilrace geworden, niet alleen voor ons. Mooie windrichting en windsterkte, Z-ZW 4-5, waarbij de vlagen ons goed bezig hielden. Het tij viel gunstig, in die zin dat er in de uren rond de kentering gevaren kon worden, dus de stroom voor of tegen was niet zo erg van invloed op de golfslag. Een golfslag die sowieso al matig was vanwege de landwind. Goed voor de snelheid van een zeeschouw :-) zoals de Weerlicht. En waar we ook blij mee waren was dat de kruisrakken kort en halve winds rakken lang waren. Bij het overstag gaan met kluiver en fok erbij, als je met zijn vieren aan boord bent, mis je eigenlijk de vijfde man die de zwaarden doet. En dan hebben wij nog niet eens bakstagen. Al met al hard werken voor ons vieren omdat de vlagen netjes moesten worden opgevangen zonder al te scheef te gaan en zonder al te veel van de meest gunsige koers te hoeven afwijken. Schoten vieren, aanhalen, we hebben het er druk mee gehad. Maar alle moeite is beloond. Een zeer tevreden gevoel over ons teamwerk  en een eerste prijs als beloning.

Bruisende wensen

2015 Terug van vakantie in Denemarken Elbe af, onder vol tuig Weser en Jade overgestoken, tussen Langeoog en Spiekeroog 'naar binnen' het wad op en door kunnen zeilen tot over het wantij van Norderney.
De roerigste, inspannendste, langste en achteraf mooiste zeiltocht ooit met onze Westerdijk zeeschouw. 

Winter'15-'16 zijn we (Carla Verrips, Otto de Beus, Luuk Knol en ik) druk bezig met voorbereiding van de 3e reünie voor Westerdijk zeeschouwen, te houden komende zomer op dinsdag 12 en woensdag 13 juli in Eernewoude, gevolgd door een droogvaldag op zondag 17 juli vanuit Lauwersoog.

Zie blog van het WesterdijkZeeschouwenContact
en http://zeilen.watersporters.nl/nieuws/2016/januari/westerdijk-zeeschouwen-reunie-2016/

of kijk op Nieuws op www.ssrp.nl en vind contactformulier onder:  Westerdijk zeeschouwen reunie 2016

Daarnaast ben ik betrokken bij het 50-jarig lustrum dat de WSV Lauwerszee in 2016 viert met diverse activiteiten in de loop van het jaar. Hoofdaccent ligt op het lustrumweekend van 27-29 mei in jachthaven Noordergat te Lauwersoog.

Bent u oud-lid of ligger in een haven rond het Lauwersmeer of om andere reden dat u zich betrokken voelt bij de jubilerende vereniging, u bent van harte welkom op onze aktiviteiten,
De eerstvolgende is vrijdag 12 februari 2016, een avond van de wedstrijdcommissie met een lezing over de 'kneepjes van het starten op zoet en op zout' door Ton Bouchier  (Google op Ton Bouchier Sailhorse en u weet al meer van hem. Dat hij ook goed start op zout bij onze wedstrijden van WSV Lauwerszee in de platbodemklasse weet ik uit ervaring).

Mooie waddag

Boei onderstrooms passeren

Noordoostwind, paar uurtjes vastgezet bij Zuidwestrand Schiermonnikoog

Vakantiegevoel

Onze wadwereld op 12 juni

Flessenpost

Heremietkreeftje, zag er weer vele

Het water komt weer

Nog meer flessenpost

Al opgestuurd. Folder zit nog in de fles, is uitgerold en past dus niet meer door flessenhals

2015 late start seizoen

Hoewel onze boot half april al goed geconserveerd en ook weer glanzend uit de loods is gekomen, na deze winter bovendeks een degelijke onderhoudsbeurt te hebben ondergaan, is het echte zeilen pas laat op gang gekomen door het aanhoudende koude voorjaar. Maar het is inmiddels zover dat we Schiermonnikoog en Ameland zeilend hebben aangedaan vanuit Lauwersoog. En weer hebben genoten van het moois van het wisselwad en de weidsheid.




We zijn er klaar voor om zaterdag 30 mei aan de Voorjaarswedstrijd van de Wsv Lauwerszee te beginnen. Onze ervaren platbodembemanning, dochter Joske en Jelle, zoon van zeilvrienden, staan te trappelen.Veel tegenstanders lijken er niet te zijn. Anderen zijn nog later door het aanhoudende koude weer of hebben andere prioriteiten.

Weer oostwaarts over wantij Ameland

Lepelaars bij geultje Schier

De ontknoping van de wedstrijd: niet gevaren. Op de briefing besloten de strijd tegen de elementen en elkaar niet aan te gaan. De voorspellingen waren te heftig: onweer, hagel- en regenbuien bij windkracht 4-6 Bft. Bovendien zou Ruud onderbemand zijn op zijn Gossiemijne. De keus dus duidelijk, de weergoden moeten we niet uitdagen.

Goed bezig

Deze winter heeft WEERLICHT in een loods van Stadswerf Groningen gestaan met de bedoeling de bovenkant na tien jaar weer eens goed aan te pakken. Dat is gelukt.
Met wekelijks een aantal uren klussen, vaak in alle stilte en eenzaamheid leek het wel op meditatieve sessies. In de laatste maand hulp van Luuk bij het schuren en afplakken voor de laatste laag. Het kan nu allemaal in alle rust nog een ruime week uitharden voor we weer tijd hebben voor de boot.
Het vaarseizoen 2015 gaat bijna van start voor ons. 21 april te water.

Nieuwjaarswens

Wadweek met kleinkinderen

Het inschepen na een hectische dag thuis na mijn tropische verjaardag begint 's avonds met zwemmen ter afkoeling, net buiten onze haven op het Lauwersmeer. Dreigende buienluchten doen ons, net op tijd, al snel weer de haven invluchten, er volgt een nacht en driekwartdag met regen. Dat is wennen na al die dagen met veel zon en hitte. En nu zijn we met zijn vijven aan boord. Geduld en spelletjes. Het is te doen omdat de weersvooruitzichten goed zijn, het geschikte tij om over te steken naar Schier is pas in de namiddag, dus er is nog veel moois te verwachten. En dat is uitgekomen.
Veel zon, heerlijk weer, wind uit gewenste hoek om na wadslik en schepnetervaringen op  Schiermonnikoog richting westen te gaan; tij goed om op het Amelander wad een middag droog te vallen, spartelen en spelen; krabbetjes te vangen en ijsjes te eten op Ameland  Het vervolgtraject is kiezen. Vlieland is vol horen we via marifoonberichten. Het wordt een dag vroeg opstaan (voor Opa en Oma) om met het vroegvallende hoogwater over het Kimstergat te komen, willen we Kornwerderzand-Makkum kunnen bereiken. Geen wind, met motor  aan kan het gemakkelijk gehaald worden. Tijd over om het zilt van het lijf te spoelen in zoet IJsselmeerwater. Kunnen we verfrist naar een pizzeria in Makkum. Het regent lichtjes. Geen nood, de slotdag wordt mooi, zeilend naar Stavoren om daar het skûtsjesilen te zien.

Verrassend genoeg worden we bij binnenvaren opgewacht door beide dochters en schoonzonen. Het ene stel wil zijn kinderen halen, het andere stel komt met eigen grut om met ons ook het skûtsjesilen te zien, vanaf de boot natuurlijk. Volle bak, het weer leent zich ervoor

 

Super droogvaldag

Steeds hebben we in ons achterhoofd dat we met kleinkinderen willen droogvallen op een geschikt moment. Maar ja, wanneer is het geschikt? Dat is niet van te voren te plannen, er moet van alles meezitten. Vrijdag 11 juni 2014 bleek zo'n dag te zijn. Temperatuur goed, kindjes vrij, wij niet op vakantie, middagtij laag. Lastminute besluit: donderdagmiddag nog inschepen in Lauwersoog, met de 4 jarige Jesse en de bijna 6 jarige Lisanne. De eerste heeft nog nooit aan boord geslapen dus dat is extra spannend. Het is warm, zo warm dat van slapen niets terecht komt voor tienen. Dat mag de pret niet drukken, de slaap wordt vrijdagmiddag ingehaald terwijl we moeten wachten tot het schip aan de grond zit en het water verder gaat zakken. Als Jesse gewekt wordt staan we 'droog' en kan hij gelijk langs het roer naar beneden klimmen. Zijn armen en benen zijn net lang genoeg om de afstand tussen de treetjes te overbruggen en zich goed vast te houden. Helpen is niet nodig. Wat een feest, een immense zandplaat met kratertjes water om in en verderop aanrollende golfjes om over te springen. Dat laatste als de veerboot of watertaxi langskomt. Rennen naar de waterlijn en dan zien wie het hoogste kan springen  en het diepste durft te gaan. In de kratertjes blijkt wegzakzand te zitten, waarin de voetjes tot boven de enkel wegzakken. Er is enige kracht nodig om er weer uit te stappen, een leuk spelletje. Eigen geultje graven en bootjes laten varen; schelpjes zoeken levert een Japanse oester met zeesterretjes op. Kortom: het is geweldig. En als het water weer begint te komen schuift een zeehondje net boven de waterlijn blijvend de plaat op. Uiteindelijk kiest het beestje toch voor het water en verstoort twee lepelaars die met hun kenmerkende zwaaibeweging van de snavel door het water naar eten aan het zoeken zijn. Zij vliegen weg. Wij staan nog een tijd en kijken hoe het water ook onze boot weer omsluit. Tegen de tijd dat we het eten op hebben bewegen we weer, de boot drijft. We gaan anker op en naar de jachthaven van Schiermonnikoog. Daar is de volgende ochtend weer van alles te beleven met schepnetjes op de steiger of vanaf de boot. En niet te vergeten: ijsje halen in het dorp.

Sail Harlingen '14

Voorafgaande aan de Sail-in van de Tall Ships naar Harlingen 2014 lagen we een nacht bij de Richel om buiten de drukte iets van de Tall Ships te zien. Op weg naar de Richel lwamen we de Europa al tegen onder vol tuig.

Imposant.

Zoveel zeil hebben we op de andere boten de dagen erna niet meer gezien, ook niet bij de Sail-out.

Dat hebben we gevolgd vanaf het strand van Vlieland, in de regen

(later meer)

Voorjaarswedstrijd Wsv Lauwerszee

zaterdag 24 mei is er door vier Westerdijk zeeschouwen van de Wsv Lauwerszee tegen elkaar gestreden op het wad. De route over de Zoutkamperlaag die de laatste jaren gebruikt wordt wordt nimmer hetzelfde. Het weer, de windrichting en het tijverloop maakt het een mix van verrrassingen.
Dit keer van ideaal met zon en naar ploeteren in onweer, met vlagen en baken hemelwater tot windstilte en tegenstroom.

In het webalbum van de Voorjaarsrace is de strijd een beetje te volgen

 Daags erna hebben we rust gezocht bij de Engelsmanplaat: het was er weer een plaatje zo mooi. Trouwens in de haven ook.

Schier-Ameland-Terschelling vv

Blubs

Varen we toch al zo lang maar niet eerder kwam het voor dat we eind april al in de (inmiddels verworden tot blubs)haven van Schiermonnikoog lagen, noch dat we begin tweede helft mei al twee nachten voor anker op het wad doorbrachten (eerst bij Schier, later in geultje bij Ameland).

Blauwe Balg

Om de volgende dag ook nog voor de wind, na het 'nemen' van de Blauwe Balg en het zwaaien naar de zeehonden, recht toe recht aan door te gaan naar Terschelling. Evenals de vorige dag gemakkelijk zeilen met nog steeds water genoeg en ruime wind. Zo gemakkelijk dat we zelfs de kluiver er bij gezet hebben. Dat is vorig jaar in het hele seizoen maar een keer voor gekomen. We moeten onze eigen fysieke grenzen respecteren ;-) . Het sneue was wel dat we de tocht in de schaduw van ons eigen zeil moesten doorstaan en dat was winterskoud.
De Terschelling haven heeft onze voorkeur niet, maar goed, we lagen er toch en hadden een hele platbodemsteiger voor onszelf. En uitzicht op de Brandaris zonder veel andere masten ertussen. Dat heeft dan wel weer iets.

Bij het verlaten van Terschelling met in het hoofd bestemming Harlingen bleek de wind toch anders te staan en volgden we wind en vloedstroom, terug richting Ameland, nu met zon in de kuip, dat scheelt twee jassen en een skibroek :-). We hebben de Blauwe Balg en het Borndiep nog zeilend gehaald, daarna werd de wind te zwak om de inmiddels doorzettende ebstroom te kunnen bezeilen. Laatste stuk dus gemoterd, nu wel de haven in. De voorspelling voor de nacht was niet zo prettig voor 'buiten'. En dat bleek ook zo te zijn.

WEERLICHT in Borndiep © Saskia van der Sluis 

Het leverde ook een kennismaking op met Saskia van der Sluis. Zij had ons zeilend in het Borndiep gadegeslagen vanaf charterboot Noordfries en op een mooi moment vastgelegd. De foto hebben we gekregen, blij mee.

Ameland -Lauwersoog bleek daags erna niet meer bezeild, aanvankelijk te weinig wind en toen er meer wind kwam stond die tegen. In combinatie met weinig water (doodtij en verlaging) geen optie voor ons om te gaan kruisen. Dus de te snel

lege lichtaccu maar bijgeladen. Het ding bleek verouderd en is inmiddels vervangen.

Kunnen we komend seizoen weer onbevangen genieten van de vrijheid op het wad :-)

Hij doet het

Het vaarseizoen kon voor ons dankzij het relatief warme weer in maart en begin april vroeg beginnen. Eerst een tochtje van de winterstalling in Groningen naar Garmerwolde aan het Damsterdiep. Een paar dagen later met een ingeladen boot van Garmerwolde naar Lauwersoog via de Oostersluis, van Starkenborgkanaal en Reitdiep. Het is onvoorstelbaar zacht, we hebben de wind mee voorzover die waait, de winterkleren blijven ongebruikt.
Slechts het laatste stukje op het Lauwersmeer werd het frisjes. Na vieren, wat zeewind. Na het voorbereidende werk van vallen e.d. weer aanbrengen de volgende dag de mast overeind laten zetten met behulp van de mastenkraan. Een luxe vergeleken bij het zelf lieren. Nu zo gepiept en geen ademnood. Energie over voor andere klussen zoals het verder gaan met optuigen. Ook al doen we het al meer dan 35 jaar het blijft altijd een klus waar je goed moet blijven opletten dat alles komt te zitten zoals het moet zitten voordat de mast omhoog gaat. Het 'merken' in het najaar jaar blijft nodig zodat we zeker weten dat elk blok weer op de goede plek komt te hangen op de juiste manier. Zelfs de controle van het lampje van de navigatieverlichting in de top van de mast hebben we dit jaar niet vergeten.
Hij doet het
Nu kijken we uit naar een mistvrije dag zonder te harde koude wind om voor het eerst weer het wad op te kunnen. Intussen wordt de boot af en toe benut als drijvend vakantiehuisje.