Alweer een reunie, nu van de EENDRACHT. Dat schip bestaat 25 jaar en viert dat voor allen die zich betrokkenen voelen en zijn in Scheveningen. Voor ons de gelegenheid om het schip weer te zien waar we de Caribische Kerstreis op gemaakt hebben. En om mogelijk wat lieden die we tijdens die reis hebben leren kennen, weer te zien. En ongetwijfeld ook wat van de ( vrijwillige) bemanningsleden van onze reis. Het is een aangenaam prettige dag geworden, Joske was mee om ook iets van het schip te zien ( helaas mochten we niet benedendeks vanwege de vele mensen die op zo'n dag aan boord komen). En tot onze vreugde heeft 'wachtgenoot' Herman zich nu ook opgegeven voor de dagtocht die we in september nog gaan maken met de EENDRACHT vanuit Rotterdam.
De rit naar Scheveningen hebben we gecombineerd met het bezoeken van een schoolvriend van Luuk uit Hengelo die aan de Scheveningse boulevard woont. Allemachtig dat is pas zeezicht. Vanaf de derde verdieping overzie je zowel boulevard, strand, zee als pier. Met zicht op het beeld van de haringeetster, heel toepasselijk, Jan ( en Loes) wilden ons verrassen met een echt nieuwe haring ( het was Vlaggetjesdag daags tevoren in Scheveningen). Gelukkig lust ik ze graag in tegenstelling tot Luuk en Joske. Een tweede sloeg ik niet af, verser kan je niet naar binnen laten glijden. Verukkelluk.
Tsjonge tsjonge, wat was het heet op de dag dat ik 70 ben geworden. 's Morgens kwam dat fantastisch uit varend met de groep familie en vrienden die vroeg uit de veren waren gekomen (sommigen al om 5 uur) om die ochtend met ons in te schepen op de 'Silverwind" in Lauwersoog voor een zandplaatexcursie op Engelsmanplaat en zeehondenkijktocht bij laagwater. Tja en dat laagwatertijdstip was bepalend voor vertrektijd. Heerlijk om zo vroeg al in zomers tenue op het wad rond te varen. 's Middags was het wat afzien op wal, aangename plekjes in water of schaduw zien te vinden. Voor de een was dat wat gemakkelijker dan voor de andere, waarbij leeftijd, gezondheid en slaapgebrek natuurlijk ook een rol speelt. De afsluiting aan de, helaas in de luwte van de wind, maar wel beschaduwde kant van het clubhuis 't Roode Hooft was niettemin gezellig en aangenaam.
