Goede start 2016

Het vaarseizoen komt wat traag op gang ook al lag onze boot bijtijds en weer goed onderhouden op zijn vaste ligplaats in Lauwersoog, jachthaven Noordergat.

 160521 Voorjaarsrace Westerdijk zeeschouw Weerlicht (you tube link)

Hoewel we nog maar weinig keren gezeild hadden, onder bijna mooie zomerse omstandigheden kort naar een ankerplek west van  Schiermonnikoog en een dag later van Lauwersoog naar Schiermonnikoog, was het zondag 21 mei weer eens lekker goed zeilen. Aanleiding om te gaan zeilen (anders waren we vanwege de temperatuurdaling en toch wat wisselvallige weersverwachting vast thuis of in de haven gebleven) was de traditionele Voorjaarsrace.
Jaarlijks door de wedstrijdcommissie van de inmiddels 50 jarige WSV Lauwerszee georganiseerd op het wad voor alle type zeilboten, dus ook Rond & Plat waar wij onder vallen. Hoewel de deelname bij de R&P dit jaar schrikwekkend laag was, een schokker en een (onze) zeeschouw, is het een prachtige zeilrace geworden, niet alleen voor ons. Mooie windrichting en windsterkte, Z-ZW 4-5, waarbij de vlagen ons goed bezig hielden. Het tij viel gunstig, in die zin dat er in de uren rond de kentering gevaren kon worden, dus de stroom voor of tegen was niet zo erg van invloed op de golfslag. Een golfslag die sowieso al matig was vanwege de landwind. Goed voor de snelheid van een zeeschouw :-) zoals de Weerlicht. En waar we ook blij mee waren was dat de kruisrakken kort en halve winds rakken lang waren. Bij het overstag gaan met kluiver en fok erbij, als je met zijn vieren aan boord bent, mis je eigenlijk de vijfde man die de zwaarden doet. En dan hebben wij nog niet eens bakstagen. Al met al hard werken voor ons vieren omdat de vlagen netjes moesten worden opgevangen zonder al te scheef te gaan en zonder al te veel van de meest gunsige koers te hoeven afwijken. Schoten vieren, aanhalen, we hebben het er druk mee gehad. Maar alle moeite is beloond. Een zeer tevreden gevoel over ons teamwerk  en een eerste prijs als beloning.

Westerdijk zeeschouwen Reunie: Eernewoude en Lauwersoog

Nog een half jaartje hebben we voor het zover is, de 3e Westerdijk zeeschouwen Reunie die gehouden zal worden dicht bij de bakermat van deze schepen. 12 en 13 juli 2016 in Eernewoude. In aanwezigheid van de bouwfamilie en medewerkers van weleer.

Deze 3e reunie krijgt een vervolgdag voor liefhebbers daarvan op het wad, droogvallend vanuit Lauwersoog op 17 juli. Het tij is dan geschikt. Aan de vooravond kunnen we genieten van de start van de ColinArcherMemorialRace voor de buitenhaven van Lauwersoog. In onze jachthaven Noordergat hebben zich in de daaraanvoorafgaande week vele zeezeilers verzameld. Zij focussen zich op de dagen en nachten doorzeilen om Larvik te bereiken. Dat doen we niet met een Westerdijk zeeschouw ;-)


Al kan een dagtocht buitenom op zijn tijd best wel, is onze ervaring. Moet je er wel kien op zijn dat alles meezit.

Wij richten ons zaterdagavond 16 juli op het doorspreken van het droogvalplan op het wad. Dat doen we in het Clubhuis 't Roode Hooft van de 50jarige WSV Lauwerszee, een pracht plek om met elkaar te genieten van de ondergaande zon (als die er is).

In Ziltmagazine 118 een aankondiging van de reunie

Voorjaar

Clubhuis Het Roode Hooft Wsv Lauwerszee

Winterbergingloods Jachthaven Noordergat Lauwersoog

Veel te zien bij wad en meer

Het lokt
weer


Diverse ritjes naar Lauwersoog zitten er alweer op, tot nu toe voor vergaderingen. Nog even en we rijden erheen om weer uit te varen.

Wadweek met kleinkinderen

Het inschepen na een hectische dag thuis na mijn tropische verjaardag begint 's avonds met zwemmen ter afkoeling, net buiten onze haven op het Lauwersmeer. Dreigende buienluchten doen ons, net op tijd, al snel weer de haven invluchten, er volgt een nacht en driekwartdag met regen. Dat is wennen na al die dagen met veel zon en hitte. En nu zijn we met zijn vijven aan boord. Geduld en spelletjes. Het is te doen omdat de weersvooruitzichten goed zijn, het geschikte tij om over te steken naar Schier is pas in de namiddag, dus er is nog veel moois te verwachten. En dat is uitgekomen.
Veel zon, heerlijk weer, wind uit gewenste hoek om na wadslik en schepnetervaringen op  Schiermonnikoog richting westen te gaan; tij goed om op het Amelander wad een middag droog te vallen, spartelen en spelen; krabbetjes te vangen en ijsjes te eten op Ameland  Het vervolgtraject is kiezen. Vlieland is vol horen we via marifoonberichten. Het wordt een dag vroeg opstaan (voor Opa en Oma) om met het vroegvallende hoogwater over het Kimstergat te komen, willen we Kornwerderzand-Makkum kunnen bereiken. Geen wind, met motor  aan kan het gemakkelijk gehaald worden. Tijd over om het zilt van het lijf te spoelen in zoet IJsselmeerwater. Kunnen we verfrist naar een pizzeria in Makkum. Het regent lichtjes. Geen nood, de slotdag wordt mooi, zeilend naar Stavoren om daar het skûtsjesilen te zien.

Verrassend genoeg worden we bij binnenvaren opgewacht door beide dochters en schoonzonen. Het ene stel wil zijn kinderen halen, het andere stel komt met eigen grut om met ons ook het skûtsjesilen te zien, vanaf de boot natuurlijk. Volle bak, het weer leent zich ervoor

 

Els 70

Tsjonge tsjonge, wat was het heet op de dag dat ik 70 ben geworden. 's Morgens kwam dat fantastisch uit varend met de groep familie en vrienden die vroeg uit de veren waren gekomen (sommigen al om 5 uur) om die ochtend met ons in te schepen op de 'Silverwind" in Lauwersoog voor een zandplaatexcursie op Engelsmanplaat en zeehondenkijktocht bij laagwater. Tja en dat laagwatertijdstip was bepalend voor vertrektijd. Heerlijk om zo vroeg al in zomers tenue op het wad rond te varen. 's Middags was het wat afzien op wal, aangename plekjes in water of schaduw zien te vinden. Voor de een was dat wat gemakkelijker dan voor de andere, waarbij leeftijd, gezondheid en slaapgebrek natuurlijk ook een rol speelt. De afsluiting aan de, helaas in de luwte van de wind, maar wel beschaduwde kant van het clubhuis 't Roode Hooft was niettemin gezellig en aangenaam.

Ge-laser

Intensief Hemelvaartsweekend gehad in jachthaven Noordergat in Lauwersoog. Onze Wsv Lauwerszee was mede organisator van de Open Nederlandse Kampioenschappen voor lasers ( ONK2014) op het Lauwersmeer. Samen met de VWDTP van het Paterswoldsemeer. Veel vrijwilligers (60) nodig om alles goed en vlot te laten verlopen, ook wij hebben ons ingezet als ' walpersoneel' ipv het wad op te gaan. Onze taak bestond uit het helpen bij het te water gaan en uit het water halen bij de helling (140 trailertjes weer op wal zetten en ordenen op kleur, vorm en cijfer om bij terugkomst van de lasers snel eigen trailer bij juiste boot te krijgen). Weer anderen waren op het water om alles rond de wedstrijden te regelen en natuurlijk was er de clubhuisploeg die zorgde dat de honderden, waaronder veel buitenlandse, deelnemers, aanhang en vrijwilligers goed verzorgd werden. Het havenwalterrein was omgetoverd en ingedeeld voor camping, camperplaats, parkeerplaats en walplek voor al die lasers. Het verliep allemaal goed en het weer deed ook zijn uiterste best om er een geslaagd festijn van te maken. Iedereen blij dus na afloop. Ook wij, zonder zelf gezeild te hebben al die dagen.

Foto's van het Laser Hemelvaartsweekend ONK2014 © Els Knol-Licht

Nederlanders, Fransen, Duitsers, Engelsen, Zwitsers, Amerikanen en DOMinicanen 

Voorjaarswedstrijd Wsv Lauwerszee

zaterdag 24 mei is er door vier Westerdijk zeeschouwen van de Wsv Lauwerszee tegen elkaar gestreden op het wad. De route over de Zoutkamperlaag die de laatste jaren gebruikt wordt wordt nimmer hetzelfde. Het weer, de windrichting en het tijverloop maakt het een mix van verrrassingen.
Dit keer van ideaal met zon en naar ploeteren in onweer, met vlagen en baken hemelwater tot windstilte en tegenstroom.

In het webalbum van de Voorjaarsrace is de strijd een beetje te volgen

 Daags erna hebben we rust gezocht bij de Engelsmanplaat: het was er weer een plaatje zo mooi. Trouwens in de haven ook.

Hij doet het

Het vaarseizoen kon voor ons dankzij het relatief warme weer in maart en begin april vroeg beginnen. Eerst een tochtje van de winterstalling in Groningen naar Garmerwolde aan het Damsterdiep. Een paar dagen later met een ingeladen boot van Garmerwolde naar Lauwersoog via de Oostersluis, van Starkenborgkanaal en Reitdiep. Het is onvoorstelbaar zacht, we hebben de wind mee voorzover die waait, de winterkleren blijven ongebruikt.
Slechts het laatste stukje op het Lauwersmeer werd het frisjes. Na vieren, wat zeewind. Na het voorbereidende werk van vallen e.d. weer aanbrengen de volgende dag de mast overeind laten zetten met behulp van de mastenkraan. Een luxe vergeleken bij het zelf lieren. Nu zo gepiept en geen ademnood. Energie over voor andere klussen zoals het verder gaan met optuigen. Ook al doen we het al meer dan 35 jaar het blijft altijd een klus waar je goed moet blijven opletten dat alles komt te zitten zoals het moet zitten voordat de mast omhoog gaat. Het 'merken' in het najaar jaar blijft nodig zodat we zeker weten dat elk blok weer op de goede plek komt te hangen op de juiste manier. Zelfs de controle van het lampje van de navigatieverlichting in de top van de mast hebben we dit jaar niet vergeten.
Hij doet het
Nu kijken we uit naar een mistvrije dag zonder te harde koude wind om voor het eerst weer het wad op te kunnen. Intussen wordt de boot af en toe benut als drijvend vakantiehuisje.

Mooie vaarzomer, nu voorbij

Storm en regen heeft plaats ingenomen van de mooie zonnige zomer. Dankzij de tegenwoordige lange termijnvoorspellingen hebben we het vaarseizoen op tijd beeindigd dwz eind september, daags na de Najaarswedstrijd van de Wsv Lauwerszee op het wad (we wonnen net niet van zusterschip Tante Sien en zusterschip Gossiemijne kon door ziekte de hele zomer niet varen) , zondags zeilen gedroogd terwijl we meededen in de matchrace met Valken ( en wonnen van de ander 8 teams, harde wind en vlagen), zeilen droog in zeilzak en mee naar huis genomen. Week later de Reitdieptocht van Lauwersoog naar Garmerwolde, dan boot leeghalen, zwaarden en bijboot ook naar huis en een goed droog en zonnig moment benut om naar de plek in stad Groningen varen waar de boot de wal opgaat om onder een stevig dekkleed te overwinteren. Het zit erop. We kijken terug op een mooi en lang seizoen, niet ver geweest, wel wad, zowel west als oost

Foto's komen nog

Ongebaggerd Schier

Zie vaaraanwijzingen en ondieptes bij Schier in ons webalbum
Ons eerste tochtje, dit jaar, naar Schiermonnikoog

Elk jaar starten we het vaarseizoen vanuit Lauwersoog met onze Westerdijk zeeschouw het liefst met een bezoek aan Schiermonnikoog. Eindelijk komen er een paar zonnige dagen, zeggen de weervoorspellers. Op woensdag 5 juni is het zo ver. Thuis vroeg uit de veren om het tij te halen. Het HW Lauwersoog is vroeg, dus niet veel speling qua tijd als we de sluis

uitkomen. Door combinatie doodtij met verlaging agv aanhoudende O-NO winden is er namenlijk niet veel water. De kortste weg via Brakzand lijkt ons riskant, we willen niet blijven steken onderweg deze keer, op motor via de Glinder dan maar. Ook daar blijft het oppassen als we stukje willen afsnijden. Aan verkeerde kant voorlaatste groene boei in de Glinder, bij het nauwe stuk, is het zeer ondiep, direct naast de boei. Dan blijkt de betonning van de vertrouwde toegangsgeul naar Schier opgenomen, het alternatieve "Harmsgeultje', wat al dieper was en tot en met vorig jaar met gele boeitjes betond, is nu officieel betond met rood-groen, inclusief scheidingston. Gewoon wat verder oostwaarts varen in de route van de veerboot en je vindt de scheidingston. (Nieuwe Oostblad is al te koop in tegenstelling tot eerdere berichten). Harmsgeultje betonning goed volgen, aan het eind komen er zelfs wat prikken bij voor nog meer nauwkeurigheid. Na laatste bocht richting jachthaven eerst mikken op waterkering, dan scherp om paal heen en aansturen op eindpaal van eerste steiger. Inmiddels heb je dan wel aanwijzingen van de havenmeester hoe verder. Gevolgen van niet baggeren goed merkbaar.

Luister ook naar http://youtu.be/jgHZPoPIUDM over achtergrond van het niet baggeren (uitzending 10 mei '13)

Wiegen op de wind

Zaterdagavond, regen en stevige NW wind, we hebben ons moe en voldaan genesteld aan boord, snoer uitgerold, kachel aan: pittige wedstrijd van de Wsv Lauwerszee op het wad achter de rug.  Wind 5-6bft, koud en grijs. Weinig deelname, een dieptepunt in aantal, zeker bij de scherpe jachten(4) , maar ook in onze platbodemklasse was het bedroevend (2). Onze strijdlust was er niet minder om, het regende niet. We hebben een gewaagde bevriende tegenstander in 'Gossiemijne', een zusterschip, ook een 10m Westerdijk zeeschouw. De laatste jaren winnen ze van ons. Uitdaging dus. Deze voorjaarswedstrijd heeft ons een ruime overwinning bezorgd, ook al zijn we met achterstand begonnen. Gossiemijne viel ahw in het startschot, beter kan het niet. De strijd werd uitgevochten in twee ronden, eerst westwaarts een stuk op de Zoutkamperlaag en terug een stuk de Oort in, ten oosten van Lauwersoog. Intussentijd veranderde de stroomrichting van opkomend naar afgaand met alle bijeffecten voor de golfslag. Voor beide bootbemanningen was het de eerste tocht op het wad dit jaar.  Voor Gossiemijne zelfs de eerste zeiltocht van het jaar. Wij hadden tenminste al een keer gezeild op het Lauwersmeer, al was dat ook al weer twee weken geleden. raar voorjaar. Niet eerder voorgekomen in bijna 40 jaar dat we noch het Hemelvaartsweekend noch met de Pinksteren een meerdaagse tocht op het wad hebben gemaakt. Maar nu 'moesten' we wel. Gereefd, zonder kluiver, dik ingepakt. Enthousiast sterk en bekwaam bemanningslid erbij gevonden in Jelle van Roon (35) evenals onze dochter en bemanningslid Joske (39), opgegroeid op de ouderlijke platbodem. Jelle weet van wanten, voor het eerst bij ons aan boord, bleek snel en behendig en met oog en energie voor trim. 

De schoten staan snaarstrak als het moet, we liggen flink op een oor door het ruige weer, maar het voelt goed, met zijn vieren kunnen we dit aan. En dan, bij nadering van de meest westelijke boei die in de eerste ronde gerond moet worden, pakken we 'Gossiemijne', die de boei niet kon bezeilen, een extra slag moest maken. Wij liggen op snelheid, over bakboord. Zetten de ronding al schootvierend in met ingehouden adem want de punt van hun kluiverboom komt akelig dicht bij het achterlijk van ons grootzeil. 
Het gaat goed, we vallen verder af naar de benedenwindse volgende boei. Vanaf dat moment hebben ze het nakijken gehad, is gebleken. al hun tactische keuzes ivm stroom(ontwijken of benutten) ten spijt. Of deden wij betere keuzes? Onze voorsprong is uitgelopen tot een minuut of zes na 4 uur. Qua rating had 'Gossiemijne' sowieso voor ons moeten eindigen om te kunnen winnen. Vergeleken met het tuig van Gossiemijne is ons zeiloppervlak kleiner nadat Molenaar op ons uitdrukkelijke verzoek het nieuwe grootzeil tot twee keer toe heeft moeten inkorten. Het blijft dus spannend hoe de strijd zal uitpakken onder lichtweer omstandigheden met kluiver erbij.  

Nu genieten we van het herstelde vertrouwen: het kan dus toch, winnen. Heerlijk om dan 's avonds in de boot te wiegen op de wind. Het waait nog harder. We hoeven lekker even niks meer. Behalve herstellen van de inspanning. 
(Na drie dagen was mijn spierpijn pas over)

Tijdens het zeilen zijn ook foto's en filmpjes gemaakt door ons. Schoonzoon Peter maakt er een fimpje van. De trailer is al klaar (1 min). 
30mei: de film (8 min) ook: Wsv Lauwerszee Voorjaarsrace 2013 R&P

De route over Zoutkamperlaag en stuk Oort © Luuk Knol

Zeilklaar en ont-MOETEN

Sinds een dag of wat zijn we, is WEERLICHT, weer zeilklaar. We hebben ook even gezeild met het, deze winter op ons verzoek, opnieuw aangepaste (nieuwe) grootzeil. Langs het achterlijk 35cm ingekort, bovenin bij het eind van de gaffel. De aanleiding voor ons was dat de gaffel te hoog opgetrokken moest worden om het zeil strak te krijgen bij aan de wind varen. We kregen het vorig seizoen bij straffe wind niet voor elkaar. Ligt het aan onze afnemende krachten? Of aan de snit van het nieuwe grootzeil? De tijd zal het leren.

Helaas werkt het weer niet mee om aan de eerste wadtocht van het jaar te beginnen. Ontberingen daar hebben we geen zin meer in als we de keus hebben ze te ontlopen. Dus zijn we blij als we in de tuin bij huis het frisse groen zien groeien door de buien die daar overheen komen en niet over ons. Er is tussendoor genoeg te doen en niet te vergeten: niet te doen.
Gewoon ont-MOETEN en tijd voor ontmoeten.

Pech

Vernieuwd

In Groningen, e water net voor Koninginnedag, Feest. Toch pechdag. Lekkerij. Water loopt motorruim in. Geluk bij ongeluk. Het lek zit boven de afsluiter. Nieuwe tule kunnen kopen. Dichtbij de plek waar we lagen. Wel wat gedoe de oude (pvc) restanten eruit te krijgen. Met geduld en een geleend beiteltje gelukt. Alsnog naar Damsterdiep gevaren, boot op 'loop'afstand van huis. Weer pech. Bril Luuk ook te water bij opzetten van kuiptentje. Het woei nogal hard, het klapperde. En dom natuurlijk, het brilletouwtje lag nog binnen.

Na Koninginnedag boot naar Lauwersoog gevaren. Iets overhaaster dan we in gedachten hadden. Vanwege beperkte doorvaart bij brug in Zoutkamp: onderhoudswerkzaamheden dit voorjaar/deze zomer. Alles verloopt voorspoedig, inclusief overnachting voor brug in Garnwerd. Ook al waren er werkzaamheden langs de kade en konden we niet van de boot af. Donderdag verder, hoeft niet al te vroeg. Passage Zoutkamp lukt in het middaghalfuurtje dat het kan. We zijn vroeg in de middag in Lauwersoog, ondanks veel kleren toch wat verkild. De NOwind is koud. Wat we niet verwacht hadden lukt die dag toch nog. Stagen en vallen zorgvuldig aanbrengen. Lekker in de luwte van grote loods, dat warmt weer op. En dan komt de havenmeester langs met de boodschap dat hij de mastenkraan voor ons nog wel even wil bedienen. De mast staat net als we op het afgesproken tijdstip gehaald worden door dochter Joske en kleindochter Lisanne.  Snel de boot naar eigen box en bijboot op de wal. Dat de bijboot onderweg water binnen heeft gekregen bevalt ons niet. Dat moet er toch een lek in de bodem zitten, vlak bij het zwaardkastje zie ik een barst in de nieuwe verflaag. Het werk is nog niet af, helaas 

Start 2013

Nat

Het is koud, berekoud en in de loop van de dag komt de nattigheid ook nog van boven. Dat de boot van onderen nat is geworden (en voorlopig blijft) is gewenst, dat andere niet. Het is niet anders. Het laatste verfklusje aan dek afmaken is er niet meer van gekomen. Andere keer dan maar. De boot ligt in ieder geval weer op zijn vertrouwde stekkie in Lauwersoog. Met kortdurende maar zeer effectieve hulp van twee sterke bootonderhoudplegers hebben we de zwaarden aan de boot kunnen hangen toen de boot nog boven de wal hing. Dat scheelde ons veel rugbrekende toeren, tijd en inventiviteit.