Kleinkinderen

We hebben er de (leef)tijd voor: kleinkinderen. En hebben er veel plezier mee. Ze zitten nog in de ontwapenende leeftijd en onze jeugdigheid wordt weer geactiveerd door hun levendigheid. Vroeger is opeens weer dichterbij, vroeger, zo'n 30 tot 35 jaar geleden, toen ons eigen grut nog onbevangen hun zicht op de hun wereld verkende. Wat herinneren zij zich nog van logeerpartijen bij Oma's en Opa's? Dat is wel in de vorige eeuw.

Van de diverse Opa en Oma dagen een webalbum voor wie het leuk vindt om te bekijken:
http://picasaweb.google.nl/elsWeerlicht/100122InvaloppasVoorMinkeNieuwkoopElsLuuk?authkey=Gv1sRgCNCkvsvzqojAMQ&feat=directlink

http://picasaweb.google.nl/elsWeerlicht/100131SneeuwpretMetDeHoomansJes?authkey=Gv1sRgCIKUheXV9In7Eg&feat=directlink

http://picasaweb.google.nl/elsWeerlicht/10012324LisanneLogeertZaZodgElsLuuk?authkey=Gv1sRgCMaQ2sS8voCZRw&feat=directlink

Bar en lol

Het was bij lange na niet zo slecht en koud als tijdens de sneeuwstorm en ontwrichting in februari 1979, toch deed het er wel een beetje aandenken vanmiddag toen we op weg naar vrienden het (barre) noorden toch maar niet verder gingen. Zie foto's in het webalbum. In de stad, in de luwte van bomen en huizen, was het aangenaam sleeën met Lisanne.

http://picasaweb.google.nl/elsWeerlicht/100110VeelStuifsneeuwLauwersoogOnbereikbaarEls?authkey=Gv1sRgCKqy1Ifrupje5wE&feat=directlink

http://www.weeronline.nl/Europa/Nederland/Lauwersoog/4056679

Spagaat

Mijn moeder is nu 95 jaar. Ze heeft drie kinderen, vier kleinkinderen en vijf achterkleinkinderen. Gezamenlijk is haar verjaardag gevierd.

Nu ik zelf al een aantal jaren Oma ben begin ik toch anders aan te kijken tegen dochter zijn. De spagaat waar mijn generatie vrouwen in terecht komt is iets van deze tijd: de aandacht moet verdeeld worden naar jong, naar oud, naar eigen en welke vrijheid van keuze heb je dan zelf nog?

Wat doen we deze kerst met moeder? Ik ben ook moeder.
De eerste Kerstdag zijn we uitgenodigd door het gezin van de ene dochter, de tweede dag door het gezin van de andere dochter. Gezellig allemaal. Kan ik daar zorgeloos van genieten als ik niet weet of voor mijn moeder de Kerstdagen niet net even anders zijn dan alle andere dagen dat ze niet uit het verzorgingshuis komt? Gelukkig houdt de Koningin haar Kersttoespraak, dat wil ze beslist zien en horen, dat geeft haar stof tot nadenken. Geweldig voor een 95 jarige. Vrolijk Kerstfeest.

http://picasaweb.google.nl/elsWeerlicht/091206Mam95VieringEls?authkey=Gv1sRgCOaF9YrF7tyJxAE&feat=directlink

Delfsail en Opkikker

Op de laatste, helaas nu geen zonnige, Delfsail-dag gaan we in de namiddag toch nog even naar Delfzijl om een glimp van de tall-ships op te vangen voor ze weer verdwijnen naar heinde en ver. En een beetje van de sfeer te proeven op een moment dat we geen overgrote drukte verwachten, rond etenstijd, terwijl het een paar uur droog zal zijn volgens de buienradar. (Kunnen we ooit weer zonder?)

De verkeersregelaars willen ons al op een verre parkeerplek in een drassig weiland hebben voor 10 euro, vanwaar we met een bus naar de haven kunnen. Daar hebben we geen zin in, per slot van rekening zien we wel vaker tall-ships van nabij, dan maar terug naar huis en een dag later op de dijk langs de Eems kijken als de schepen uit varen. Het toeval wil dat we de weg terug zoekend naar Groningen wel dichterbij de haven komen (dankzij langs de kant van de weg zittende pizza-etende parkeerregelaars?) en een gewone parkeerplaats zien. Die gepakt, tien minuten gelopen en we zijn ter plekke. Het begint gelijk te spetteren, even geschuild met zicht op de 'STAD AMSTERDAM'. Het blijft indrukwekkend veel hout- en touwwerk. De regen zet niet door. Ver zijn we overigens niet gekomen, een praatje hier een langer praatje daar (met het milennium stel Inge en Evert Stel), spelen met radiografisch te besturen zeilbootjes, een patatje tegen de trek en we hebben het wel gezien. Een dreigende lucht en een toenemende mensenmassa op de kades doet ons weer huiswaarts gaan.

Van Evert heb ik gelijk zijn pas verschenen autobiografisch boekje gekocht 'Bootjesgroei", waarvan de opbrengst de Stichting Vaarwens ondersteunt, kijk voor meer achtergrond op http://www.stichtingvaarwens.nl/
Zij gaan daarvoor en varen ervoor met hun MEANDER V. Het is hilarisch hoe Evert zijn kennismaking met het bootjesleven beschrijft, zeer herkenbaar voor iedere beginnende bootjesvaarder. Een deel van zijn groei in boten en strijd in het persoonlijk leven hebben we een beetje van nabij kunnen volgen (onder meer het vervoer en tewaterlating van viskottertje Meander IV) omdat het zich in onze contreien afspeelde, dat maakt dat we plaatsen en personen kennen. Maar ook voor wie hen niet kent is het boekje boeiend. Je leest het het liefst uit in het bruisende tempo waarmee Evert zijn leven leed en nog wel leidt en lijdt. Een gedreven mens, of moet ik nu zeggen 'een gedreven stel' dat hun teveel aan energie in balans tracht te krijgen door een positieve wisselwerking met hen die wel een opkikker(dag) kunnen gebruiken. En daarin slagen ze.

Paterswoldsemeer beschaatst

Met halfjarige Lisanne 5 minuten op even krakend ijs, Joske vond het te eng en glad, dus er snel weer af.

We hebben de mooiste schaatsdag tot nu toe van deze eeuw 10 januari 2009 beleefd op het Paterswoldsemeer: zon en weinig wind. Dicht bij het huis van Joske en Peter. We liepen naar het ijs, geen parkeer- en fileproblemen zoals aan de Meerweg en elders in het land. Een ijsvloer om te zoenen (niet letterlijk), gezellig veel schaatsers die in een onafgebroken sliert een rondje tegen de klok deden, waaronder wij. Ongeveer een uur deden we over een ronde, inclusief 3 euro kostende (de duurste aan de oevers van het meer hebben we geconstateerd), doch heerlijk vallende gevulde snert. Er was een (koude plastic) stoel bij op het ijs, in het zicht van Kaap Hoorn en de stad. Een mooiere lokatie is niet denkbaar, toch! En op het bevroren water ben ik blij met mijn gewonnen mobieltje ( Zie maandblad ZEILEN, nov '08 winnaar weblog van de maand). Al schaatsend filmpjes maken met een mobieltje zoals schoonzoon Peter doet, presteer ik niet. Kan vast ook wel met mijn mobieltje, maar daarvoor schaats ik niet goed genoeg: zie ons schaatsend http://peter-hoomans.magix.net/

Joske maakte foto's vanaf de kant: zie webalbumpje Januari 2009

Vrij en verantwoord

Je geeft haar een vinger en ze grijpt het met beide handen aan. Lisanne is nog te klein om de hele hand te pakken. Het is 1 januari en Opa is jarig. Hoe oud zal ze zijn als ze zo vrij is om de hele hand te pakken terwijl je maar een vinger geeft?

Paterswoldsemeer

De derde dag van 2009 stonden we in de zuidoosthoek van het Paterswoldsemeer op schaats op het (te) dunne ijs. Althans volgens de ijscontroleur van de KNSB die 3 cm gemeten had op de plek waar hij stond. Hij verwees naar de westzijde van het meer waar het 4-5 cm zou zijn. We hebben dus toch nog wel even de benen gestrekt langs de oevers van het meer, Peter heeft zelfs een rondje gereden nadat hij anderen gesproken had die rond waren gegaan. Verantwoord? Wel vrij. Druk was het niet, wel op Friescheveen, aan de andere kant van de Meerweg. Maar ja, de ruimte van het mij zo zeilend vertrouwde Paterswoldsemeer lokte ons meer.

Niet alleen zeilend vertrouwd, ook schaatsend: Rinske was twee maanden, toen schaatsten we met haar in de kinderwagen hier ook. Helemaal rond. Toen echt wel verantwoord, het ijs was stukken dikker eind december 1972.

Na 1972 hebben we er nog wel vaker geschaatst waarvan zeker twee keer dat het maar ner kon (of eigenlijk niet?), ook anno 2009 hopen we dat het niet voor het laatst zal zijn.