Luchtfoto Simonszand

Op blog van Bert Corte, Staatsbosbeheer staat 29 maart 2012:
Simonszand vanuit de lucht
Simonszand is een zandplaat aan de geul de Lauwers tussen Schiermonnikoog en Rottumerplaat. Onlangs maakte de geul Eilanderbalg aan de westzijde en de geul Spruit aan de oostzijde, door het noordelijke deel van de zandplaat Simonszand verbinding. Dat geulen zich verplaatsen, verbreden of versmallen, dieper worden of verzanden, is een feit. En dat deze beide geulen mogelijk een keer verbinding zouden maken, zat er wel in. Ik zag in een krantenartikel de volgende zin; “Komende weken kan de kaart van het waddengebied opnieuw getekend worden….” Zo gaat dat, dat kan per dag veranderen, onder invloed van wind, water en zand. De recente luchtfoto (maart 2012) van Rijkswaterstaat laat zien dat Simonszand nu niet doormidden is of ten onder is gegaan zoals in de media stond, maar onderdeel uitmaakt van de dynamiek van de Wadden."

Heel duidelijk vind ik de foto niet. De foto is vanaf de oostkant genomen staat er. Wat zien we hier? Het noordelijk deel van Simonszand en op achtergrond Schiermonnikoog? De nieuwe geul loopt oost-west, zuidelijker van wat we op foto zien, volgens mij. RWS heeft vast meer foto's gemaakt. Ik ben er benieuwd naar.
(Vind meer over Simonszand via label: Simonszand onder dit bericht of in kolom aan linkerzijde, scrollen)

Zie ook recente en duidelijke RWS luchtfoto van Rottumeroog op blog van Bert Corte: http://staatsbosbeheerrottum.wordpress.com/2012/03/29/rottumeroog-en-zuiderduin-nu-vanuit-de-lucht/

Interview

Noordpolderzijl: De ochtend van de donateursdag van de Stichting Vrienden van Rottumeroog en Rottumerplaat werd gevuld met live-interviews met een tiental donateurs van de Stichting. In het programma Noord op Stee van radio Noord, uitgezonden tussen 10 en 12 uur op 2 april 2011.

Beluisteren kan nog op uitzending gemist binnen een week na de uitzending het programma:

http://www.rtvnoord.nl/radio/radio_gemist.asp

Wie speciaal mij (nog of ook) eens wil horen: Luister naar de uitzending 2 april 2011 het gedeeltte tussen 1100 tot 1200 u, en dan (na muziek van Ilse de Lange) volgens Luuk: Rechtstreek vanaf de site van RTV Noord is het vanaf 34.08 minuten tot ca. 29.10 minuten

Link naar WEBALBUM van de Donateursdag: https://picasaweb.google.com/elsWeerlicht/110402NoordpolderzijlDonateursdagSVRRElsKnolLicht?authkey=Gv1sRgCML6i9Ld56ivWg&feat=directlink

Beheerregeling Rottum

Beheerregeling Rottum 2011-2016 per 1 april digitaal beschikbaar op http://www.waddenzee.nl/ http://www.waddenzee.nl/fileadmin/content/Dossiers/Natuur_en_Landschap/pdf/3_Beheerregeling_Rottum_2011-2016_def.versie1.0__incl._bijlagen.pdf

zaterdag 2 april 2011:

Donateursdag Stichting Vrienden Rottumeroog en Rottumerplaat in 't Zielhoes Noordpolderzijl.

Live uitzending daar vandaan door radio noord die ochtend tussen 10 en 12

Op de site van De SVRR staat sinds 31 maart het knipselarchief van Hendrik Toxopeus over de bezetting van Rottumeroog exact 10 jaar geleden

http://www.rottumeroog.org/

Rottumerplaat

Eerste impressie van een vrijwillige werkdag op Rottumerplaat. Voor meer zie iets lager: Twee webalbumlinks. Zes paar handen vulden en leegden manden. Zo ontstaan ophaalbare hoopjes. Het kadaver lieten we liggen. Het gele gevaarte gaat mee naar huis met Catrientje.

Webalbumlink: https://picasaweb.google.com/elsWeerlicht/110322WerkdagSVRRRottumerplaat?authkey=Gv1sRgCI27_YOuj4iMCw&feat=directlink

2e webalbum 'Ongerept?' :

https://picasaweb.google.com/elsWeerlicht/110322DetailplaatjesVanRottumerplaat?authkey=Gv1sRgCJ_c6emwj5qsVA&feat=directlink

Klik hieronder op het blauwe label Rottumerplaat, scroll, en lees hoe beide vorige keren is verlopen.

SVRR in Noordpolderzijl

De laatste zaterdag van mei is het tij geschikt om midden op de dag Noordpolderzijl in (en uit) te varen. Scheepsbewegingen zijn op een hand te tellen. De Boschwad gaat eruit, maakt een kort tochtje en komt weer terug. Wisselt van opstappers (donateurs van SVRR eraf en wadlopers erop) en verdwijnt naar Simonszand om daar de lopers af te zetten. Hendrik Toxopeus verdwijnt ook met zijn boot van de kade. Te laat om de Eems te bereiken. Hij blijft steken een eind voor het laatste wantij, met het blote oog te zien vanaf de dijk. Het is niet druk meer op het oostelijke wad, nu niet, in de toekomst niet. Enerzijds gooit de overheid het gebied dicht voor gebruikers, anderzijds doet de natuur zijn werk, het slibt dicht. De tijden van weleer, te lezen in het vernieuwde boekje van Wiepke Toxopeus 'Ik ben van Rottum' zijn voorbij, voorgoed voorbij. Over een jaar of wat zou ik een boek kunnen maken: 'Ik ben van het wad', letterlijk. Terugblik op een halve eeuw wadvaren. Als iets wat voorbij is. Wat niet meer mag of wat ik niet meer kan.
Ik dwaal af, Noordpolderzijl, een unieke locatie aan het eind van een weggetje, aan het begin van de wijde waterwereld. Daar komen donateurs van de Stichting Vrienden van Rottumeroog en Rottumerplaat graag bijeen, omdat dat de plek is waar ze het dichtste bij die, tot de verbeelding sprekend van menigeen, tegenwoordig onbewoonde eilanden kunnen komen. Waar ze met enig geluk en goed zicht de eilanden kunnen zien als verdikt streepje aan de horizon, Rottumeroog herkenbaar aan de Kaap, Rottumerplaat aan het puntdakje van de uitkijkpost. In tegenstelling tot de aanwezige beleidsambtenaar van het Ministerie LNV hebben de meeste van de aanwezige donateurs al eens met een van de schaars toegestane excursies Rottumeroog bezocht of zijn ze als vrijwilliger aan het werk geweest op Oog en/of Plaat. Stuk voor stuk liefhebbers van ruimte en rust, met oog voor de verandering die zich 'natuur'lijk voltrekt door de eeuwen heen. Zo'n beleidsambtenaar weet niet hoe het was, wel hoe het moet / mag worden volgens 'den Haag' en tegenwoordig niet te vergeten 'Brussel' of nog wereldser 'Unesco'.

Een impressie van de donateursdag:
http://picasaweb.google.nl/elsWeerlicht/100529SVRRNoordpolderzijlElsKnolLicht?feat=directlink

Simonszand mag ook al niet meer

Luchtfoto van Simonszand door mij genomen in 2003. Toen bestond de lagune nog.

Beide andere foto's gemaakt op Simonszand in 2007, zal dit de laatste keer blijken te zijn?

Kort door de bocht kun je stellen dat er geen vrij wad meer boven Groningen is. De Rottums waren al jaren verboden gebied, nu is ook het laatste walhalla voor wadvarenden tot verboden gebied verklaard, althans van drie uur voor tot drie uur na hoogwater (zie ook bericht met situatie tekening: wadloopnieuwa 2 nov '09 op http://home.planet.nl/~kwant017/wadgids.htm). Je zou de steltlopers op de vlucht jagen. Lees het bericht (link hieronder) over het besluit dat Minister Verburg heeft genomen de dato 4 november 2009. De organisaties waarmee LNV zogenaamd open het gesprek heeft gevoerd op basis van het Convenant Vaarrecreatie Waddenzee komen bedrogen uit: in plaats van meer mag er minder, en dat terwijl de natuurlijke ontwikkeling van zeehonden en vogels enorm gedijt. Nog even en we kunnen onze kleinkinderen alleen nog maar vertellen over 'vroeger' toen we nog mochten wadvaren en droogvallen. http://www.waddenzee.nl/fileadmin/content/Dossiers/Natuur_en_Landschap/pdf/Besl_Gesl_Geb_nov09.pdf

Aanvulling d.d. 9 nov:
De natte wadden gerelateerde organisaties pikken het gelukkig niet langer hoe er steeds minder ruimte, niet alleen in het oostelijk gebied, komt om vrij en verantwoord op het wad te zijn en tekenen officieel bezwaar aan tegen hetgeen in de Staatscourant is gepubliceerd:
http://www.watersportverbond.nl/Content.aspx?sid=1&cid=&mid=2&ctl=details&nid=747

Noordpolderzijl

Vandaag is het feest in Noordpolderzijl, het haventje ziet er weer uit alsof oude tijden zijn herleefd. Dit alles ter gelegenheid van een boekpresentatie, een boek over 'Noordpolderzijl, vissers en robbenjagers'. Het waait en het regent, het waddenwater is opgestuwd vanwege storm en springtij. Geen mens ziet dat het geultje, gebaggerd en wel, ondiep en smal is. Het oogt feestelijk vanaf de dijk als de zon er eventjes bij komt. In het Zielhoes is het stampvol met vissersgezinnen, het shantykoor 'Rietzielzangers' en andere Noorpolderzijl-vrienden, in de feesttent idem dito. Het vochtigheidsgehalte is hoog, ook in de glaasjes. Het lukt ons als eerste een boek te kopen na geduldig wachten binnen zittend op de 'verkooptafel' terwijl de officiele presentatie zich buiten in de natte tent afspeelt. Met de buit nestelen we ons in de tapkamer, nu er plaatsen vrij komen van mensen die zich bij de rij wachtenden voor het boek aansluiten. Gelukkig wordt het buiten even droog, komt het zonnetje er zelfs nog even bij. Snel de dijk op en kijken over het wad en het feestelijk gevulde haventje. Ook de hele weg naar Noordpolderzijl is gevuld met langs de kant geparkeerde auto's. Het weiland stond al vol, de auto's moeten met een trekker uit de verweekte grond gesleurd worden. Een natten dag. Dit evenement kon tenminste doorgaan ondanks het weer, de excursie die we een dag eerder vanuit Noordpolderzijl hadden zullen maken naar Rottumeroog met de sportgroep van Luuk is afgelast vanwege het barre weer en hoge waterstand. De schipper van de Boschwad, Louis de Jong, zag het samen met de gids van Staatsbosbeheer daags tevoren niet zitten dat ze verantwoord met een groep naar Oog konden gaan. Mijn geplande werkdag op Plaat is dit jaar ook al door slecht weer niet doorgegaan (klik hiernaast op label Rottumerplaat), je ziet het kost nogal wat moeite om naar 'het verboden wad' te gaan. Het verlangen blijft.

(On)werkdag Rottumerplaat

Verslagje van de geplande werkdag op Rottumerplaat, die wederom onwerkbaar bleek.
Tekst en webalbum 090323 R'plaat verwaaid ©elsknollicht

Een aantal dagen voor de werkdag op Rottumerplaat is het prachtig mooi rustig lenteweer. De vrijwilligers die zaterdags rond het Lauwersmeer opruimen treffen het bijzonder goed. Ik heb me weer opgegeven via de Stichting Vrienden van Rottumeroog en -Plaat om mee te doen aan een werkdag op Rottumerplaat. Evenals vorig jaar in maart, een dag die zo avontuurlijk en verrassend verliep: een hele dag varen en geen voet op Rottumerplaat (scroll naar verhaal ‘het wad blijft verrassen’ op http://www.waddenzee.nl/Wadden-verhalen.2122.0.html en webalbum: 080317 benadering Rottumerplaat SVRR). De weersverwachting voor deze maandag is bijkans nog slechter als een jaar geleden, doch er is geen telefoontje gekomen dat de tocht wordt afgeblazen. De wekker staat dus op vroeg uit de veren, het slaapt onrustig.
Met dezelfde groep vrijwilligers van de vergeefse tocht vorig jaar zijn we op de ochtend van 23 maart om half zeven in de Eemshaven aan boord van de Rijks Waterstaat boot Asterius. Egbert Bakker en zijn maat Janny schepen ook in met proviand voor de hele week. Zij zullen de bebouwing gebruiksklaar maken voor het vogelwachtersseizoen dat 1 april ingaat. Er is een driekoppige bemanning op de Asterias. De schipper laat ons niet lang in het ongewisse. Amper binnen komt hij met het nare nieuws: de boot vaart niet naar Rottumerplaat, het zou onverantwoord zijn een poging te doen om ons met de kleine boot over te zetten op Plaat, laat staan dat ze ons er weer af kunnen halen. Met W-NW 6-7 Bft en stoten van 8, regen, kans op hagel is er geen weldenkend mens die dit zou willen. Dat snappen wij maar al te goed na de vergeefse poging van vorig jaar: de branding van toen zou nu nog erger zijn. Het is dus even slikken voor ieder, dat doen we dan maar met wat extra koffie. De mogelijkheden worden besproken. Schipper Noot maakt er een deugd van. Het schip moet vanavond in Delfzijl zijn, en kan nu dus eerder daarheen. We mogen meevaren, vervoer terug wordt geregeld. Egbert en Janny gaan van boord en wij varen mee. Geeft toch een iets beter gevoel dan gelijk naar huis gaan. Bovendien zien we dat het weer inderdaad zo slecht is en blijft dat we geen enkele twijfel hebben over de juiste verantwoorde beslissing van de schipper. Uiteindelijk staan we om een uur of een weer in de Eemshaven en gaat ieder weer op huis aan. Uitziend naar een volgende gelegenheid. Drie keer is scheepsrecht, al geldt dat voor Maaike niet, dit was haar derde onwerkbare werkdag al. Er blijft hoop dat we toch weer eens ons aandeeltje kunnen leveren om het eiland een beetje te zuiveren van rotzooi wat ‘nietophetwadpast’.

Wad(t) zien

Luchtfoto 2003 © Els: behuizing op Rottumerplaat

Ook zo genoten van de uitzending gisteravond over Egbert Bakker op Rottumerplaat? Ik vond het subliem.

Egbert: 'Moet je 's nachts eens kijken?'
Joris: 'Wat zie je dan?'
Egbert: 'NIKS'

Vijf jaar geleden deed ik mee aan een werkweek op Rottumerplaat als vrijwilliger van de Stichting Vrienden van Rottumeroog en Rottumerplaat. Vijf dagen gebiedsonvriendelijk aangespoelde en/of blootgewaaide troep verzamelen. Onder de straffe leiding van Egbert. Vier keer per dag gingen we (5 vrijwilligers) per four wheel drive met aanhanger naar een door Egbert aangewezen 'vak' waar je vervolgens in sessies van twee uur naar rotzooi zoekt. Rommel gaat in aanhanger mee terug naar het bivak. Zo wordt Plaat (op Oog gaat het net zo) systematisch 'schoon'gehouden. En er werden natuurlijk ook de nodige plaatjes geschoten. Daar moet ik ook nog maar eens een webalbum van maken. Bijgevoegde foto van Egbert is van 2003 in de 'huiskamer' op Plaat, waar we 's avonds uitgezakt naar 'de wereld ver weg' keken en/of in gesprek waren. Egbert kan onderhoudend zijn.

080317 benadering Rottumerplaat SVRR, webalbum over mijn laatste bezoek aan Rottumerplaat. Zie ook het bijbehorende verhaal 'Het wad blijft verrassen' door in de kolom hiernaast op label 'Rottumerplaat te klikken of ga naar http://www.waddenzee.nl/Wadden-verhalen.2122.0.html en scroll naar het verhaal.

Andere sferen

Garmerwolde mag dan klein zijn, toch zag Sint met enkele Pieten kans om zaterdag even langs te rijden op zijn schimmel. Een deel van de Garmerwolder jeugd heeft hem gezien, wij gelukkig ook. Want nu konden we zelf vertellen aan een van de Pieten dat onze klein- en kinderen 6 december Sinterklaas komen vieren in Garmerwolde. Weer feest.

Het nare grijze weer van vandaag nodigde uit tot het maken van een begin van een web wad album: Wad voorbeelden ©Els

Wie dinsdagavond op ROTTUMERPLAAT wil vertoeven kijkt 2 december 2008, 22:30 uur, Nederland 1 naar aflevering 2 van Joris Linssen. Opnamen van een aantal dagen bivakkeren op Rottumerplaat. Hij portretteert eilandwachter en oud Rijkswaterstaatsmedewerker Egbert Bakker, die samen met Janny Mulder het verder onbewoonde eiland bewaakt.

Rondje Rottumerplaat, Pinksteren '08

Wie voor 15 mei of na 15 september het oostwad op gaat kan vanuit de Zuid Oost Lauwers in de buurt van Rottumerplaat en Rottumeroog komen. Dan is het nog geen 'gesloten gebied' vanwege broed- of trekvogels. De betonde geul Boschwad loopt onder Rottumerplaat door en eindigt tussen beide eilanden in het zeegat. De eilanden zelf zijn 'permanent verboden gebied', de behoefte om er rond te lopen is bij mij niet zo groot, ik heb Rottumeroog diverse keren bezocht met excursies van Staatsbosbeheer. En Rottumerplaat ken ik van binnenuit van een werkweek met de Stichting Vrienden van Rottumeroog en Rottumerplaat in 2003. Het plan om er met eigen boot heen te varen wordt vooral ingegeven als de gelegenheid zich voordoet. Je moet het ijzer smeden als het heet is. Het komt niet zo vaak voor dat een combinatie van factoren klopt om aan zo'n onderneming naar het stille en soms onbeschutte oostwad te beginnen: het moet voor half mei of na half september zijn; de wind moet niet te sterk zijn wil het aangenaam zijn; liefst mooi zonnig weer, nog beter tropisch; het hoogwater bij voorkeur in de ochtend en avond zodat je 's middags en 's nachts droog kunt staan; je moet een paar dagen de tijd kunnen nemen om er in alle rust te verblijven en rond te kijken. Dit voorjaar, met Pinksteren, deed zich voor ons die gelegenheid weer voor om vanuit onze thuishaven Lauwersoog die kant op te gaan.

Zie voor foto's van onder meer die tocht het webalbum: 2008 Weerlicht naar wad

De eerste dag bleven we steken op het wantij onder Rottumerplaat even buiten de geul. We waren iets verder door gevaren dan we aanvankelijk van plan waren, omdat er in het begin naast de geul Boschwad reeds twee schepen lagen. Je wil hun rust niet verstoren en bovendien je eigen unieke omgeving creeeren. Gevolg: we liepen onverwacht vast, lagen dwars op de wind (en die was koud) en bleken op een mosselbank te zitten. Niet iets om juichend over naar huis te schrijven. Best balen, je weet dat je de komende zes uren een heel andere ervaring hebt dan wanneer je lekker met de kop op de wind, zon in de kuip vanuit de luwte over het wad kunt staren. Het is niet anders, het wad heeft zo z'n aangename en minder aangename verrassingen. De mossels onder en rond de boot lokten niet tot lopende verkenningen, de bodem in de omgeving zat vol kuilen en bulten, we mochten blij zijn dat we niet schots en scheef lagen. Twee lepelaars kwamen bij ons in de buurt hun kostje zoeken, verder was er niets anders dan lucht en leegte. Je houdt ervan of niet. Dik ingepakt, op het voordek achter de fok als windscherm, met kussens, kijker, fototoestel, lees- en ander voer bij de hand, een glaasje wijn: het leven is goed. De zon gaat mooi onder achter Rottumerplaat. Het water komt en gaat weer terwijl je slaapt en de volgende ochtend is het stralend weer, bijna zonder wind. We zetten onze tocht voort naar Rottumeroog en slagen erin de boot keurig op het glooiende randje van de geul op heerlijk aanvoelend zand te laten droogvallen. Dat blijkt pas na uren geankerd liggen, af en toe bekeken door een of meer zeehonden die in de stroom van de geul achter hun maal aanzitten. Als het water verder zakt schuiven ze aan de overkant van het geultje een wat steilere bank op. Net als zij koesteren we ons lijf aan de tropisch aanvoelende zonnewarmte. Wat een dag. Een waddag zonder andere boot of mens in de buurt, althans we zien ze niet. Rottumeroog lijkt ook onbewoond. Wadlopers verschijnen ook niet, dus ook geen 'Boschwad' of 'Noordster' om groepen op te halen. Het verstilde wad voor ons alleen. In de zon en bijna windloos. Perfect. De nacht die volgt is al even stil, met veel sterren. Verschuivende lichtjes van scheepvaart boven de eilanden, de lichtstralen van twee vuurtorens: Borkum is oost- en Schiermonnikoog westwaarts te zien. Wat lichtboeien op de Eems. Met de vloedstroom de volgende ochtend zien we een Duitse catamaran vanaf zee de geul tussen Rottumeroog en -plaat binnenlopen. Het brengt ons op het idee met het afgaand water het zeegat uit te gaan en buiten Rottumerplaat en Schiermonnikoog om terug te zeilen. De matige wind, wat oost tot zuidoost en het stabiele weer is er uitermate geschikt voor, ook voor een zeeschouw. Die kans grijpen we. Ook al is het koud in de schaduw van ons eigen zeil. Zoals te verwachten neemt de wind toe in de loop van de middag en dat merken we vooral als we het Plaatgat binnenlopen en aan de wind hoogte proberen te houden om te kunnen ankeren in de luwte van het weststrand van Schiermonnikoog. We hebben onze handen vol met schoten aansjorren, zijn op dat moment eigenlijk overtuigd, liggen flink op een oor en houden ons hart vast als een kitesurfer vlak voor ons langs wil schieten. Als hij valt hebben we een probleem. Het gaat goed. Eenmaal weer voor anker in de luwte van het eiland keert voor ons de rust en de warmte terug. Niet de leegte. Het is Pinkstermaandag, een tiental boten heeft deze vandaag prachtige hoge wal plek ook uitgezocht om de rest van de middag door te brengen. De een na de ander verdwijnt richting sluis als het water einde middag weer opkomt . Wij hebben de tijd en kunnen de te verwachten sluisdrukte vermijden door een dag later terug te gaan. We kiezen er niet voor hier de nacht te blijven liggen, te onbeschut, teveel stroom en steken over naar het 'oude' Smeriggat. Gaan voorzichtig proberen of we de sinds vorig jaar onbetonde doorgang tussen Engelsmanplaat en het Rif kunnen terugvinden om aan de westkant van Engelsmanplaat de nacht door te brengen. Met hulp van oude gps gegevens en kijken naar waterkleur lukt het de ondiepste stukken te ontlopen. Onze bedoeling om dinsdagmiddag nog een laagwaterverkenning te doen vanuit het wel betonde Smeriggat naar de Holwerderbalg gaat letterlijk de mist in. 's Ochtends zien we niet veel meer dan in een straal van zo'n 20-30m rond de boot. De dichtsbijzijnde boei richting Wierumer wad zien we wel. Zo scharrelen we in de ochtend terug van boei naar boei naar de Zoutkamperlaag. Eenmaal daar aangekomen is het zicht al weer wat beter en goed genoeg om het laatste stuk naar Lauwersoog met de vloedstroom mee terug te zeilen. Het is ijzig koud. Het sluizen gaat vlot, er zijn geen wachtenden voor ons. Na vijf dagen en vier nachten op het wad geweest te zijn voelt het alsof we terugkomen in een andere wereld: druk, er moet weer wat.

Rottumerplaat

Inmiddels vijf maanden geleden zou ik een dag naar Rottumerplaat: lees mijn verhaal hieronder en zie het webalbum 080317 benadering Rottumerplaat SVRR

Het Wad blijft verrassen
"Maandag 17 maart 2008 ging ik met de Stichting Vrienden van Rottumeroog en Rottumerplaat (SVRR) met nog 5 vrijwilligers een dag naar Rottumerplaat voor opruimwerkzaamheden. Althans dat was de bedoeling.'s Morgens om 8 uur vertrokken we vanuit de Eemshaven met een boot van Rijkswaterstaat (RWS), met aan boord behalve de vaste bemanning (schipper en machinist) ook 2 RWS mensen die op het 'onbewoonde' eiland zouden achterblijven voor werkzaamheden. En er moesten 2 Staatsboswachters van Plaat opgehaald worden die er het weekend waren geweest, voor observaties neem ik aan.Gelijktijdig voeren 2 mensen van Min. LNV mee, waarvan een zoveeljaarlijkse bodemmonsters moest doen in die omgeving, de ander voer mee voor de collegiale contacten RWS-LNV op het wad, omdat het inspectievaartuig van LNV voor onderhoud uit de vaart was. Efficiente logistieke planning dus, ware het niet dat de natuur roet in het eten gooide. De harde Noorwesterwind in combinatie met afgaand water zorgde ervoor dat we de onbetonde geul tussen Rottumerplaat en Rottumeroog in de woeste branding op het oog niet konden vinden. Ook niet met behulp van alle elektronische hulpmiddelen aan boord.Uitgerekend waren van die plek ook geen lodinggegevens beschikbaar, dus dwong goed zeemanschap de schipper achteruit terug te varen door de branding. De voor ons bedoelde reddingvesten van de SVRR die in het bijbootje op het achterdek lagen konden het geweld aan water niet aan en bliezen zich zelf op. De kist met lieslaarzen vulde zich eveneens met zeewater. De broodvoorraad in de koelbox die mee naar het eiland zou gaan voor de achterblijvers kon naderhand uitgewrongen worden. Kortom: een natte boel daar buiten. Binnen hielden niet alle magen het.De volgende poging om Plaat te bereiken ging over het wad, dus terug naar de Eems, het Groninger wad op, waar een tijstop van circa 3 uur ons dwong tot onthaasten, het gezamenlijk invullen van kruiswoordpuzzels in oude kranten en staren over het wad waar Maartse buien overheen trokken. Er was geen hond te zien op het bijna droge wad, laat staan een zeehond. Uiteindelijk naderden we einde middag tegen zessen de basaltkeien dam op de zuidoostpunt van Rottumerplaat, waar twee figuurtjes in de striemende ijskoude buiwind stonden te wachten om opgepikt te worden. Het hoge water zorgde ervoor dat we redelijk dichtbij konden komen met ms Regulus. De inmiddels van zeewater, zwemvesten en lieslaarzen ontdane bijboot moest er nog wel aan te pas komen om de mensen droog over te zetten. Uiteindelijk konden we zelf na 13 uur onze voeten weer op vaste bodem zetten in de Eemshaven, de getroffenen door zeeziekte waren die ellende allang weer vergeten. We hebben de 'werk'dag mede 'overleefd' dankzij de StaatsBruineBonen soep die meekwam vanaf de Plaat, want met je eigen lunchpakketje red je het niet zo'n dag. De RWSboot had geen noodrantsoen aan boord. Grapjes over kannibalisme kwamen al boven. Als we SBB mogen geloven valt er veel niet-gebieds-eigen aanspoelsels op te ruimen op de 'onbewoonde' eilanden. Waar binnenkort vogelwachters de broedvogels weer gaan 'bewaken'. Voor onszelf staat het wadvaarseizoen op springen. Zien wat we dan weer meemaken op het immer verrassende wad.
"Els Knol-Licht, 20 maart 2008

Zomer '08 verscheen een evaluatierapprort van Imares over de Rottums als referentiegebied, voor wie dat interesseert: http://www.waddenzee.nl/Referentiegebied_in_de_Waddenzee.1951.0.html
Pinksteren '08 lagen we twee nachten met eigen boot drooggevallen 'onder' de Rottums, in alle rust en eenzaamheid. Webalbum komt nog.
Een jaar ervoor was ik een werkdag op Rottumeroog, dat geeft een heel ander beeld, zie 070315 R'oog wrkdg SVRR c Els