Tasmantoren onderwerp foto-expositie

De Tasmantoren is een redelijk nieuw woongebouw aan de oostzijde van de stad Groningen. Het ligt aan de noord-oostoever van de kruising Eemskanaal en Van Starkenborgkanaal. Een ieder die door de Oostersluis vaart kan het niet missen.

Winnende foto. Dat levert de maker, dhr. Overakker, een rondvlucht op boven de 'Tasmantoren'
Mijn eigen 2 ingezonden foto's: gemaakt vanaf het water 2009
Dat levert de lol op van het bekijken van de Tasmantoren van binnen en het zien van bijna 180 andere foto's op de muren van een drietal nog niet verkochte appartementen.
Uitzicht vanaf 15e verd Tasmantoren op cafe Jan en woonhuis Fre Westerhof

Monnik vast

December nog maar net begonnen, het vriest hard en sneeuwt lichtjes. En de krachtige oostenwind doet er nog een schepje bovenop en blaast het water van het wad. Gevolg: veerboot Monnik vast nabij pier Schier. Gedwongen overtijen tot er weer voldoende water is. De reddingboot is stand-by. Dat moet een warm gevoel geven.

Zie links naar verslag KNRM en een mooie luchtfoto van RTL (met dank aan Lammert Kwant, die me hierop attendeerde)
http://www.knrm.nl/30waar_wij_zijn/10reddingstations/lauwersoog/06reddingrapporten/?TheArticle=16371&hm=3

plus mooie luchtfoto waar schip lag in onderstaande link
http://www.rtl.nl/components/actueel/rtlnieuws/2010/12_december/01/binnenland/veerboot-vast-groot2048.jpg

DE WADDEN ONBEWOLKT

'DE WADDEN ONBEWOLKT" is de titel van een prachtig fotoboek dat onlangs is verschenen. Mooie heldere luchtfoto's, gemaakt op een onbewolkte dag in zomer 2009, dat najaar, in die witte winter en dit voorjaar (2010) boven het tot Werelderfgoed bestempelde deel van Noord-Nederland. Het is een feest van herkenning voor wie alle platen en -eilanden in het waddengebied al varend en bezoekend goed heeft leren kennen, zoals wij. Voor wie daar nog niet aan toe is gekomen een prachtige gelegenheid om de schoonheid, knus- en weidsheid van het gebied te (leren) zien. En natuurlijke veranderingen en menselijke vernieuwingen in het gebied te ontdekken. Het zijn niet zomaar luchtfoto's, het zijn zo te zien met zorg gemaakte en uitgekozen foto's, mooi dus, een wadden belevenis.

Jammer dat Noordpolderzijl niet meegenomen is in de fotovlucht, het kleinste en meest noordelijke getijdenhaventje van Nederland.

Het boek is van uitgeverij Bas Lubberhuizen, fotografie Peter Elenbaas en tekst Wio Joustra. Ik kreeg het voor mijn verjaardag, en weet de prijs (nog) niet. (Inmiddels weet ik het: 29,95 en ontdekte nog een mooi luchtfotoboek van het wad: 'Wadden van boven' in dezelfde prijsklasse)

Zie ook mijn bericht over het boek van Ben Hoekendijk 'Wadden uit de lucht', Vaargids 3: Waddenzee', geplaatst op 14 juli'10. Dat boek blijkt een tegenvaller te zijn. (Klik op label naslag artikelen onder dit bericht en scroll naar beneden)

Wadden (uit de) lucht

In 2007 stapt auteur en zeezeiler Ben Hoekendijk voor het eerst op het drooggevallen wad, het Wierumer Wad. Ook wij staan daar, niet toevallig, met onze zeeschouw Weerlicht, iets verderop, iets beter gepland, vrij van de mosselbank. Ben H. is voornemens een waddenboek te maken.
Inmiddels is bekend dat het boek eind juli verschijnt:

Waddenzee - Vaargids 3 Nederland uit de lucht.

Het boek beslaat 144 pagina's A4 Full Color en kost € 29,95.
Het wordt uitgegeven door Uitgeverij C. Heijnen bv - Uitgeverij De Alk & Heijnen bv
Uit de titel van het boek leid ik af dat het om luchtfoto's gaat. Ben erg benieuwd en hoop het boek, iets verlaat, voor mijn verjaardag te krijgen.

toevoeging 13 aug 2010. Ik kreeg verrassend genoeg begin augustus een 'bewijsexemplaar' toegestuurd. Wat blijkt het geval! Er staan (zonder overleg) drie van de door mij gemaakte foto's in (blz 96-97) die ik in 2007 aan Ben Hoekendijk na die droogvaldag heb toegestuurd. Hij stuurde mij toendertijd ook een cd met zijn foto's waar, onder meer, wij en onze boot opstaan. In het boek is Luuk terug te vinden op een foto zittend in de kuip en pratend met naast de boot op de zanderige plaat staande Wadvaarders Maarten,Yvonne en Jaap (blz 97). Ook onze boot staat erin: drooggevallen en met een fier wapperende grote Wadvaardersvlag (blz 7). Allemaal verleden tijd.

Hoewel ik het leuk vind dat wij als 'echte wadliefhebbers'in het boek staan genoemd, vind ik dit boek geen aanrader als 'Vaargids'. Het scoort in mijn ogen als Vaargids 'ruim onvoldoende', er staan te veel fouten en onzorgvuldigheden in, de luchtfoto's zijn van te grote hoogte genomen en ook nog eens tijdens hoogwater, zodat er van de bijzonderheid van dit gebied -droogvallende platen en geulen- weinig tot niets te zien is. En dat het Waddengbied op de Werelderfgoedlijst is geplaatst in 2009 ben ik niet tegengekomen. Jammer.

Zelf ben ik in 2003 in de gelegenheid geweest wat foto's vanuit de lucht te maken van een drooggevallen oostwad. Ik was toen nogal gecharmeerd van de vorm van de Zuiderduintjes, een rog met staart. Zou het er nog steeds zo uitzien? Googlelend heb ik het niet zo kunnen herkennen.

Terugvliegend van Stockholm in 2008 na een wegbrengtocht, hadden we het geluk dat het helder weer en laagwater was toen we boven de Duitse Bocht vlogen. Voor ons duidelijk herkenbaar de Duitse waddeneilanden nadat we Helgoland hadden zien liggen. Kenners zullen op de foto hiernaast een puntje Borkum, Memmert- Juist en Nordeney herkennen. Helaas verdween het zicht op Nederland achter een wolkendek zodra we de Eems over waren.