Donateurs van de Stichting Vrienden van Rottumeroog en Rottumerplaat hebben zaterdag een dagje uit op Texel beleefd. Aanleiding is de top, met licht, van de oude Kaap die op Rottum stond tot 1977. Al jaren staat die top als 'licht van troost' bij het Schipbreuk en Juttersmuseum Flora (http://www.juttersflora.nl/). Er zijn stemmen die zeggen dat de top eigenlijk teruggeplaatst zou moeten worden op de Kaap. Maar ja, wie zal dat betalen in tijden 
van bezuiniging en hoe overtuig je de beheerder van het Juttersmuseum, Jan Uitgeest, ervan dat de top beter af is op Rottumeroog. Daar heeft hij, terecht zijn twijfels over, zeker nu de huidige Kaap alweer bijna zelf omvalt. Daar heb je geen Bleeker voor nodig, dat doet de natuur zelf wel.Jutter Jan is goede vriend van de SVRR, hij heeft de donateurs gastvrij onthaald, niet alleen in het museum, maar ook door op een waddentocht te 'trakteren' met de garnalenkotter TX35
Voor een fotoverslag van de donateursdag zie mijn webalbum: 120421 Texel- Donateursdag SVRR © Els Knol-Licht
Daags voor de donateursdag zijn Luuk en ik al naar Texel 
gegaan om alles op ons gemak te doen en tijd te hebben de vuurtoren te beklimmen, altijd al gewild nog nooit van gekomen. Nu dus wel. Met het zicht troffen we het die middag niet helemaal, al was het al 100x beter dan 's ochtends in de grijze miezer. Het tij was perfect: tegen laagwater, dus veel strand te zien zowel bij de kop van Texel als op de Vliehors van Vlieland. Met contouren van geulen rond droogvallende platen in het Eierlandse Gat. In onze eigen wadzeiltijd sinds de jaren 70 zijn we hier slechts een keer geweest, richting Duitse wad en Denemarken ligt meer voor de hand als we op vakantie gaan. En net als voor de Halligen moet je er bewust voor kiezen als je zo'n uithoek in duikt, het kan nl niet onder alle omstandigheden een pretje zijn. De wind zal maar verkeerd staan ...!
Een andere wens op ons Texelse verlanglijstje is een tocht met 'de Vriendschap' van Texel naar Vlieland kon nu nog niet in vervulling gaan, de boot vaart pas tegen eind april weer. Neemt niet weg dat we 
nu vast een kijkje hebben kunnen nemen bij de karakteristieke steigerpalen. Die op de Vliehors hebben we met de kijker kunnen zien vanaf de vuurtoren. De laagwatersituatie bij Cocksdorp hebben we nu ook goed kunnen zien, handig om te kennen, stel dat we hier toch verzeild raken deze (of een andere) zomer. Je kan nooit weten hoe de wind waait. We zullen zien.
