Lenteachtige winterdag

Crocusvakantie.
Twee kleinkindjes te logeren.
Mooie lenteachtige februaridag. Uitermate geschikt voor bezoek aan (webalbumlink) dierentuin Emmen. Het leek wel Opa en Omadag :-)

Wip wap, vreugde en droefenis, pijlers

Een week lang zijn we vermaakt door drie logerende kleinkinderen, gelukkig met de moeder, onze oudste dochter, erbij want anders kwamen we handen te kort. Zie webalbum: Meivakantie'09 met dochter(s) en kleinkinderen De oorsponkelijke wens was om te gaan waddenhoppen, mogelijk ook een keer droogvallen, doch twee nachten aan boord met zijn allen en overdag rond en op het Lauwersmeer leerde al snel dat dat iets te hoog gegrepen was. Zeker als het af en toe regent en ook koud is/wordt. Met de wip wap in de haven en de ballenbak bij het Booze Wief zijn ze wel even zoet, maar je moet er toch bij zijn. Dus de pakkelarij weer ingepakt en op huis aan gegaan. Natuurlijk eerst langs Pieterburen, de zeehondencreche. Aanschouwen lachende Leni in levende lijve met blauwe bril in het haar (handelsmerk?), alsmede vele zeehonden. De creche krijgt steeds meer de allure van een toeristische attraktie, de entreeprijs is verdriedubbeld in een paar jaar, ijs en spijs is in een blokhut op het terrein te koop en kinderen gaan bij enige mensendrukte het liefst zo snel mogelijk naar de zandbak in plaats van naar die suf liggende beesten te kijken tussen allerlei benen door.

Oost west, thuis best
Van huis uit en bij huis kunnen we beter uit de voeten met z'n allen. Als het droog is wordt er met wat zand en water gespeeld, als t nat is doen we wat anders, leggen bezoekjes af en gaan stad in voor het kopen kinderschoenen. Koninginnedag wordt ingepland voor een bezoek aan de dierentuin in Emmen. Het zou een heerlijke dag geweest kunnen zijn ware het niet dat ook onze dag overschaduwd werd door de berichten die we hoorden via de autoradio op heenweg: niet te geloven welk drama zich op datzelfde moment voltrekt in feestvierend oranje Apeldoorn. Je moet jezelf dwingen om gewoon de dierentuin in te gaan met de kinderen, beloofd is beloofd. Het is niet uit te leggen aan hen.

Hoe vreugdevol is nu de ontdekking van Minke die haar eigen schaduw ziet,
(h)eerlijk onwetend van de schaduwkanten die het leven ongetwijfeld voor haar ook in petto heeft. 's Avonds zitten we gekluisterd aan de buis. Het gebeurde in Apeldoorn valt niet mee. Er zijn veel slachtoffers. Ik heb diep respect voor de kracht die 'onze' koningin overbrengt ondanks ook haar eigen schok en verdriet. Ze weet troostrijke woorden over te brengen voor de buis. Duizendmaal beter dan de balkenbrij van Balkenende. Helaas, ondanks de media aandacht van nu voor dit drama, er blijven naasten achter met een dagelijks confronterende leegte. Ook Pieter van Vollenhove kan dit niet voor ze oplossen met slachtofferhulp. Het geeft hooguit wat ruggesteun, erg nodig lijkt me.

Een andere vorm van hulp heeft het huidige bestuur en nieuwe redactie van Wadvaarders nodig. Het moddergooien in de Wadvaarders Berichten 72 leidt niet tot vrije en verantwoorde wadvaart, integendeel. De bejubelde bruggenbouwer heeft zelf de pijlers van de brug in drijfzand gezet. En nu klaagt zijn opvolger dat hij last heeft van verzakking. Nee geef mij maar harde banken, zoals Simonszand, daar kun je tenminste blijven staan, uit welke hoek de wind ook waait.