Speelse zeehond

Ik voel me aangestaard

Een deel van de groep

Vaarseizoen 2018 is begonnen, het is een super mooie meimaand met veel warme dagen. Een aantal daarvan hebben we al kunnen benutten door Schiermonnikoog te bezoeken, jachthaven, en een dag/nacht 'achter' Engelsmanplaat geankerd in het Smeriggat, beschut tegen de oostenwind. We lagen in de buurt van SG 7 in het zicht van een kolonie zeehonden, honderd waren het zeker. Ze liggen er vooral te liggen want veel beweging hebben we er niet in gezien in het etmaal dat wij er lagen. Toch kregen we bezoek. Eerst van een zeehondje die bij ons roer kwam kijken, terwijl ik, een uur voor laagwater, met de bijboot naar de plaat geroeid was om daar wat rond te strunen, gewapend met fototoestel. Later kregen we een speelse, die met touw achter bijboot lol had en zich er in wikkelde. Gelukkig ook weer los. En opnieuw begon, steeds maar weer. Tot hij/zij weer verdween. Net als wij overigens, toen het tij weer hoog genoeg was om via het Wierumerwad en Paesensrede terug te keren naar de diepere Zoutkamperlaag.

Speels

Met bijboot naar Rif

Doorgezeild naar Schiermonnikoog. Nog geen overvolle haven zo vroeg in het seizoen. Dag fiets huren is het plan, het weer is er zeer geschikt voor, weinig wind. Nabij de haven zien we alweer lepelaars als de volgende ochtend het water weer komt. Het blijft fascineren, dat wisselwad

Goede start 2016

Het vaarseizoen komt wat traag op gang ook al lag onze boot bijtijds en weer goed onderhouden op zijn vaste ligplaats in Lauwersoog, jachthaven Noordergat.

 160521 Voorjaarsrace Westerdijk zeeschouw Weerlicht (you tube link)

Hoewel we nog maar weinig keren gezeild hadden, onder bijna mooie zomerse omstandigheden kort naar een ankerplek west van  Schiermonnikoog en een dag later van Lauwersoog naar Schiermonnikoog, was het zondag 21 mei weer eens lekker goed zeilen. Aanleiding om te gaan zeilen (anders waren we vanwege de temperatuurdaling en toch wat wisselvallige weersverwachting vast thuis of in de haven gebleven) was de traditionele Voorjaarsrace.
Jaarlijks door de wedstrijdcommissie van de inmiddels 50 jarige WSV Lauwerszee georganiseerd op het wad voor alle type zeilboten, dus ook Rond & Plat waar wij onder vallen. Hoewel de deelname bij de R&P dit jaar schrikwekkend laag was, een schokker en een (onze) zeeschouw, is het een prachtige zeilrace geworden, niet alleen voor ons. Mooie windrichting en windsterkte, Z-ZW 4-5, waarbij de vlagen ons goed bezig hielden. Het tij viel gunstig, in die zin dat er in de uren rond de kentering gevaren kon worden, dus de stroom voor of tegen was niet zo erg van invloed op de golfslag. Een golfslag die sowieso al matig was vanwege de landwind. Goed voor de snelheid van een zeeschouw :-) zoals de Weerlicht. En waar we ook blij mee waren was dat de kruisrakken kort en halve winds rakken lang waren. Bij het overstag gaan met kluiver en fok erbij, als je met zijn vieren aan boord bent, mis je eigenlijk de vijfde man die de zwaarden doet. En dan hebben wij nog niet eens bakstagen. Al met al hard werken voor ons vieren omdat de vlagen netjes moesten worden opgevangen zonder al te scheef te gaan en zonder al te veel van de meest gunsige koers te hoeven afwijken. Schoten vieren, aanhalen, we hebben het er druk mee gehad. Maar alle moeite is beloond. Een zeer tevreden gevoel over ons teamwerk  en een eerste prijs als beloning.

2015 late start seizoen

Hoewel onze boot half april al goed geconserveerd en ook weer glanzend uit de loods is gekomen, na deze winter bovendeks een degelijke onderhoudsbeurt te hebben ondergaan, is het echte zeilen pas laat op gang gekomen door het aanhoudende koude voorjaar. Maar het is inmiddels zover dat we Schiermonnikoog en Ameland zeilend hebben aangedaan vanuit Lauwersoog. En weer hebben genoten van het moois van het wisselwad en de weidsheid.




We zijn er klaar voor om zaterdag 30 mei aan de Voorjaarswedstrijd van de Wsv Lauwerszee te beginnen. Onze ervaren platbodembemanning, dochter Joske en Jelle, zoon van zeilvrienden, staan te trappelen.Veel tegenstanders lijken er niet te zijn. Anderen zijn nog later door het aanhoudende koude weer of hebben andere prioriteiten.

Weer oostwaarts over wantij Ameland

Lepelaars bij geultje Schier

De ontknoping van de wedstrijd: niet gevaren. Op de briefing besloten de strijd tegen de elementen en elkaar niet aan te gaan. De voorspellingen waren te heftig: onweer, hagel- en regenbuien bij windkracht 4-6 Bft. Bovendien zou Ruud onderbemand zijn op zijn Gossiemijne. De keus dus duidelijk, de weergoden moeten we niet uitdagen.

Voorjaarswedstrijd Wsv Lauwerszee

zaterdag 24 mei is er door vier Westerdijk zeeschouwen van de Wsv Lauwerszee tegen elkaar gestreden op het wad. De route over de Zoutkamperlaag die de laatste jaren gebruikt wordt wordt nimmer hetzelfde. Het weer, de windrichting en het tijverloop maakt het een mix van verrrassingen.
Dit keer van ideaal met zon en naar ploeteren in onweer, met vlagen en baken hemelwater tot windstilte en tegenstroom.

In het webalbum van de Voorjaarsrace is de strijd een beetje te volgen

 Daags erna hebben we rust gezocht bij de Engelsmanplaat: het was er weer een plaatje zo mooi. Trouwens in de haven ook.

Schier-Ameland-Terschelling vv

Blubs

Varen we toch al zo lang maar niet eerder kwam het voor dat we eind april al in de (inmiddels verworden tot blubs)haven van Schiermonnikoog lagen, noch dat we begin tweede helft mei al twee nachten voor anker op het wad doorbrachten (eerst bij Schier, later in geultje bij Ameland).

Blauwe Balg

Om de volgende dag ook nog voor de wind, na het 'nemen' van de Blauwe Balg en het zwaaien naar de zeehonden, recht toe recht aan door te gaan naar Terschelling. Evenals de vorige dag gemakkelijk zeilen met nog steeds water genoeg en ruime wind. Zo gemakkelijk dat we zelfs de kluiver er bij gezet hebben. Dat is vorig jaar in het hele seizoen maar een keer voor gekomen. We moeten onze eigen fysieke grenzen respecteren ;-) . Het sneue was wel dat we de tocht in de schaduw van ons eigen zeil moesten doorstaan en dat was winterskoud.
De Terschelling haven heeft onze voorkeur niet, maar goed, we lagen er toch en hadden een hele platbodemsteiger voor onszelf. En uitzicht op de Brandaris zonder veel andere masten ertussen. Dat heeft dan wel weer iets.

Bij het verlaten van Terschelling met in het hoofd bestemming Harlingen bleek de wind toch anders te staan en volgden we wind en vloedstroom, terug richting Ameland, nu met zon in de kuip, dat scheelt twee jassen en een skibroek :-). We hebben de Blauwe Balg en het Borndiep nog zeilend gehaald, daarna werd de wind te zwak om de inmiddels doorzettende ebstroom te kunnen bezeilen. Laatste stuk dus gemoterd, nu wel de haven in. De voorspelling voor de nacht was niet zo prettig voor 'buiten'. En dat bleek ook zo te zijn.

WEERLICHT in Borndiep © Saskia van der Sluis 

Het leverde ook een kennismaking op met Saskia van der Sluis. Zij had ons zeilend in het Borndiep gadegeslagen vanaf charterboot Noordfries en op een mooi moment vastgelegd. De foto hebben we gekregen, blij mee.

Ameland -Lauwersoog bleek daags erna niet meer bezeild, aanvankelijk te weinig wind en toen er meer wind kwam stond die tegen. In combinatie met weinig water (doodtij en verlaging) geen optie voor ons om te gaan kruisen. Dus de te snel

lege lichtaccu maar bijgeladen. Het ding bleek verouderd en is inmiddels vervangen.

Kunnen we komend seizoen weer onbevangen genieten van de vrijheid op het wad :-)

Hij doet het

Het vaarseizoen kon voor ons dankzij het relatief warme weer in maart en begin april vroeg beginnen. Eerst een tochtje van de winterstalling in Groningen naar Garmerwolde aan het Damsterdiep. Een paar dagen later met een ingeladen boot van Garmerwolde naar Lauwersoog via de Oostersluis, van Starkenborgkanaal en Reitdiep. Het is onvoorstelbaar zacht, we hebben de wind mee voorzover die waait, de winterkleren blijven ongebruikt.
Slechts het laatste stukje op het Lauwersmeer werd het frisjes. Na vieren, wat zeewind. Na het voorbereidende werk van vallen e.d. weer aanbrengen de volgende dag de mast overeind laten zetten met behulp van de mastenkraan. Een luxe vergeleken bij het zelf lieren. Nu zo gepiept en geen ademnood. Energie over voor andere klussen zoals het verder gaan met optuigen. Ook al doen we het al meer dan 35 jaar het blijft altijd een klus waar je goed moet blijven opletten dat alles komt te zitten zoals het moet zitten voordat de mast omhoog gaat. Het 'merken' in het najaar jaar blijft nodig zodat we zeker weten dat elk blok weer op de goede plek komt te hangen op de juiste manier. Zelfs de controle van het lampje van de navigatieverlichting in de top van de mast hebben we dit jaar niet vergeten.
Hij doet het
Nu kijken we uit naar een mistvrije dag zonder te harde koude wind om voor het eerst weer het wad op te kunnen. Intussen wordt de boot af en toe benut als drijvend vakantiehuisje.

Aangenaam klussen

De uitzonderlijke rustige, droge en warme maand maart heeft ons veel eerder dan andere jaren aan het buiten bootklussen gezet. Gelukkig waren we ertoe instaat, zowel fysiek als qua tijd, want ook dat moet meezitten. We zien genoeg voorbeelden van leeftijdgenoten ( en jonger) om ons heen waar de werkelijkheid er iets minder rooskleurig uitziet, om het wat eufemistisch uit te drukken.

Nu lijkt het erop dat de boot bijgewerkt en afgelakt (afgelikt is een beetje te veel van het goede) 11 april in Groningen weer te water gaat, net als de natuur ruim twee weken eerder dan andere jaren. En dat allemaal door redelijk relaxed samen het onderhoudswerk te doen, niet te lang achter elkaar, niet opgejaagd. Wat vandaag niet kan, kan morgen, want dan is het ook nog droog en warm genoeg. En op het wad is het nog koud en vaak grijs, dus daar hebben we nog niets te zoeken. Wel in de tuin bij huis, waar de kleuren ontluiken en vogeltjes zich nestelen. Waar de wijn lekker smaakt en op fietsafstand wonende dochter met man en de twee kindjes voor de gezelligheid af en toe komen aanrijden of dorpsvrienden aanlopen.

Inmiddels begint het weerbeeld wel te veranderen (instabieler, natter) dus komt er vanzelf weer tijd om meer in huis te doen, het wennen aan de noodgedwongen nieuwe pc bijvoorbeeld, omdat Windows XP als verouderd wordt beschouwd. En ga ik weer foto's bij blogteksten plaatsen, wat me via Ipad niet lukt ( zal wel aan mijn instelling liggen), en ga ik weer .... ach ik heb nog zoveel dingen die ik wil. We zien wel wat kan of prioriteit krijgt. Er wacht ook nog een ontruimingsklus in huis van huiskamer en slaapkamer waar herstelwerkzaamheden moeten plaatsvinden als gevolg van aardbevingsschade. Ja ook wij hebben (een beetje) last van het Groningse gas.

Maar de boot kan goed onderhouden te water en dat is al een heerlijk vooruitzicht voor wat komen gaat.

Wiegen op de wind

Zaterdagavond, regen en stevige NW wind, we hebben ons moe en voldaan genesteld aan boord, snoer uitgerold, kachel aan: pittige wedstrijd van de Wsv Lauwerszee op het wad achter de rug.  Wind 5-6bft, koud en grijs. Weinig deelname, een dieptepunt in aantal, zeker bij de scherpe jachten(4) , maar ook in onze platbodemklasse was het bedroevend (2). Onze strijdlust was er niet minder om, het regende niet. We hebben een gewaagde bevriende tegenstander in 'Gossiemijne', een zusterschip, ook een 10m Westerdijk zeeschouw. De laatste jaren winnen ze van ons. Uitdaging dus. Deze voorjaarswedstrijd heeft ons een ruime overwinning bezorgd, ook al zijn we met achterstand begonnen. Gossiemijne viel ahw in het startschot, beter kan het niet. De strijd werd uitgevochten in twee ronden, eerst westwaarts een stuk op de Zoutkamperlaag en terug een stuk de Oort in, ten oosten van Lauwersoog. Intussentijd veranderde de stroomrichting van opkomend naar afgaand met alle bijeffecten voor de golfslag. Voor beide bootbemanningen was het de eerste tocht op het wad dit jaar.  Voor Gossiemijne zelfs de eerste zeiltocht van het jaar. Wij hadden tenminste al een keer gezeild op het Lauwersmeer, al was dat ook al weer twee weken geleden. raar voorjaar. Niet eerder voorgekomen in bijna 40 jaar dat we noch het Hemelvaartsweekend noch met de Pinksteren een meerdaagse tocht op het wad hebben gemaakt. Maar nu 'moesten' we wel. Gereefd, zonder kluiver, dik ingepakt. Enthousiast sterk en bekwaam bemanningslid erbij gevonden in Jelle van Roon (35) evenals onze dochter en bemanningslid Joske (39), opgegroeid op de ouderlijke platbodem. Jelle weet van wanten, voor het eerst bij ons aan boord, bleek snel en behendig en met oog en energie voor trim. 

De schoten staan snaarstrak als het moet, we liggen flink op een oor door het ruige weer, maar het voelt goed, met zijn vieren kunnen we dit aan. En dan, bij nadering van de meest westelijke boei die in de eerste ronde gerond moet worden, pakken we 'Gossiemijne', die de boei niet kon bezeilen, een extra slag moest maken. Wij liggen op snelheid, over bakboord. Zetten de ronding al schootvierend in met ingehouden adem want de punt van hun kluiverboom komt akelig dicht bij het achterlijk van ons grootzeil. 
Het gaat goed, we vallen verder af naar de benedenwindse volgende boei. Vanaf dat moment hebben ze het nakijken gehad, is gebleken. al hun tactische keuzes ivm stroom(ontwijken of benutten) ten spijt. Of deden wij betere keuzes? Onze voorsprong is uitgelopen tot een minuut of zes na 4 uur. Qua rating had 'Gossiemijne' sowieso voor ons moeten eindigen om te kunnen winnen. Vergeleken met het tuig van Gossiemijne is ons zeiloppervlak kleiner nadat Molenaar op ons uitdrukkelijke verzoek het nieuwe grootzeil tot twee keer toe heeft moeten inkorten. Het blijft dus spannend hoe de strijd zal uitpakken onder lichtweer omstandigheden met kluiver erbij.  

Nu genieten we van het herstelde vertrouwen: het kan dus toch, winnen. Heerlijk om dan 's avonds in de boot te wiegen op de wind. Het waait nog harder. We hoeven lekker even niks meer. Behalve herstellen van de inspanning. 
(Na drie dagen was mijn spierpijn pas over)

Tijdens het zeilen zijn ook foto's en filmpjes gemaakt door ons. Schoonzoon Peter maakt er een fimpje van. De trailer is al klaar (1 min). 
30mei: de film (8 min) ook: Wsv Lauwerszee Voorjaarsrace 2013 R&P

De route over Zoutkamperlaag en stuk Oort © Luuk Knol

Pech

Vernieuwd

In Groningen, e water net voor Koninginnedag, Feest. Toch pechdag. Lekkerij. Water loopt motorruim in. Geluk bij ongeluk. Het lek zit boven de afsluiter. Nieuwe tule kunnen kopen. Dichtbij de plek waar we lagen. Wel wat gedoe de oude (pvc) restanten eruit te krijgen. Met geduld en een geleend beiteltje gelukt. Alsnog naar Damsterdiep gevaren, boot op 'loop'afstand van huis. Weer pech. Bril Luuk ook te water bij opzetten van kuiptentje. Het woei nogal hard, het klapperde. En dom natuurlijk, het brilletouwtje lag nog binnen.

Na Koninginnedag boot naar Lauwersoog gevaren. Iets overhaaster dan we in gedachten hadden. Vanwege beperkte doorvaart bij brug in Zoutkamp: onderhoudswerkzaamheden dit voorjaar/deze zomer. Alles verloopt voorspoedig, inclusief overnachting voor brug in Garnwerd. Ook al waren er werkzaamheden langs de kade en konden we niet van de boot af. Donderdag verder, hoeft niet al te vroeg. Passage Zoutkamp lukt in het middaghalfuurtje dat het kan. We zijn vroeg in de middag in Lauwersoog, ondanks veel kleren toch wat verkild. De NOwind is koud. Wat we niet verwacht hadden lukt die dag toch nog. Stagen en vallen zorgvuldig aanbrengen. Lekker in de luwte van grote loods, dat warmt weer op. En dan komt de havenmeester langs met de boodschap dat hij de mastenkraan voor ons nog wel even wil bedienen. De mast staat net als we op het afgesproken tijdstip gehaald worden door dochter Joske en kleindochter Lisanne.  Snel de boot naar eigen box en bijboot op de wal. Dat de bijboot onderweg water binnen heeft gekregen bevalt ons niet. Dat moet er toch een lek in de bodem zitten, vlak bij het zwaardkastje zie ik een barst in de nieuwe verflaag. Het werk is nog niet af, helaas 

Begin is er

Al gaat het met de temperatuur slechts langzaam richting vaarkriebels, toch wordt er al het nodige voorwerk gedaan in de luwte van huis of loods en 'genietend' van een bescheiden zonnetje. Want droog weer is ook wat waard als boot buiten staat en het schuurwerk daar ook moet gebeuren

Winterkleed

Het voelt wat tegendraads om met de huidige temperatuur het winterkleed van de boot af te halen, toch maar gedaan als bewijs van optimisme: de zomer komt er aan. Door de maartse zomeruitbarsting zijn veel bootjesgekken al van de wijs. Vroeger als anders liggen ze te water, de boten dan. Wij willen ook, al is het stervenskoud en lakken we tegen beter weten in, in de hoop dat het toch glanzend droogt. Zo niet, dan moet het nog een keer. Elke laag is er een, niet waar? De zwaarden zijn allang klaar en doorgehard, evenals al het andere losse lakwerkwerk dat bij huis ligt. Het onderwaterschip ziet er weer uit om door het water te glijden (elke seconde telt, toch?) nadat we er plankrollend onder door zijn gegaan. Ja een mens vindt wat uit om het werk aantrekkelijk te houden. Nu maar hopen dat het woensdag droog blijft als de boot te water gaat. Voor ons wel zo aangenaam.

Paaszonnetje(s)

Koud Paasweekend werd verwacht, het viel allezins mee. Als je je maar aan de goede kant bevindt. En voor ons was dat de zonkant van het huis, uit de wind, met kleinkindjes die eieren komen zoeken bij Opa en Oma in de tuin.

Paaszonnetjes.

Ons kennende is het tafereel verviervoudigd vereeuwigd.

Luchtfoto Simonszand

Op blog van Bert Corte, Staatsbosbeheer staat 29 maart 2012:
Simonszand vanuit de lucht
Simonszand is een zandplaat aan de geul de Lauwers tussen Schiermonnikoog en Rottumerplaat. Onlangs maakte de geul Eilanderbalg aan de westzijde en de geul Spruit aan de oostzijde, door het noordelijke deel van de zandplaat Simonszand verbinding. Dat geulen zich verplaatsen, verbreden of versmallen, dieper worden of verzanden, is een feit. En dat deze beide geulen mogelijk een keer verbinding zouden maken, zat er wel in. Ik zag in een krantenartikel de volgende zin; “Komende weken kan de kaart van het waddengebied opnieuw getekend worden….” Zo gaat dat, dat kan per dag veranderen, onder invloed van wind, water en zand. De recente luchtfoto (maart 2012) van Rijkswaterstaat laat zien dat Simonszand nu niet doormidden is of ten onder is gegaan zoals in de media stond, maar onderdeel uitmaakt van de dynamiek van de Wadden."

Heel duidelijk vind ik de foto niet. De foto is vanaf de oostkant genomen staat er. Wat zien we hier? Het noordelijk deel van Simonszand en op achtergrond Schiermonnikoog? De nieuwe geul loopt oost-west, zuidelijker van wat we op foto zien, volgens mij. RWS heeft vast meer foto's gemaakt. Ik ben er benieuwd naar.
(Vind meer over Simonszand via label: Simonszand onder dit bericht of in kolom aan linkerzijde, scrollen)

Zie ook recente en duidelijke RWS luchtfoto van Rottumeroog op blog van Bert Corte: http://staatsbosbeheerrottum.wordpress.com/2012/03/29/rottumeroog-en-zuiderduin-nu-vanuit-de-lucht/

Schier

Donderdag, Hemelvaart, op tijd door de sluis zien te komen is gelukt. We hebben het eerder meegemaakt op een Hemelvaartsdag dat het uren duurde voordat we erdoor konden en het tij verliep ondertussen. Ameland was toen niet meer te halen. Deze keer hebben we Schiermonnikoog op het oog. Dichtbij. Dochter en drie kleinkinderen aan boord. Tegen twaalf uur hoogwater. Het blijft mooi weer komende dagen, al zal het harder gaan waaien uit NO. Om 9 uur liggen we, bepaald niet alleen, te wachten bij de sluis. Het zal nog een uur duren voor we in de sluis liggen.Wij 'voor de brug' zoals dat heet, naast een charterskutsje. In de sluiskom probeert Wubbo Ockels zijn 'Ecolution' aan bakboord te leggen, dat leiden we af aan de stootkussens aan die kant. De boot, hoe fraai ook, schampt met zijn achterschip aan stuurboord langs de sluismuur, zonder stootskussens aan die kant. En aan een boegschroef heb je niks als de boot voor al vast zit. Ze zijn met zijn zessen aan boord. Niemand heeft kennelijk gelezen of geleerd dat er stroom staat in de sluis (door zoet-zoutwatermenging), dat je eerst achter en dan pas voor moet vastmaken als je van'binnen naar buiten' gaat. Ze hebben nog geluk dat het schip niet dwars of achterste voren komt te liggen, daar is die boot te lang voor. En zinken doet ie van een krasje niet.

Wij steken, op motor wegens gebrek aan wind, zwalkend over naar Schiermonnikoog. Het water is hoog genoeg om dwars over het ondiep Brakzand te varen. Bovendien nog opkomend. De witte toren is het houvast voor Taeke (5) om op te sturen. Zolang hij die ziet over stuurboord stuurt hij goed.

De drijvende steiger in de jachthaven is een eldorado voor kinderen, het water is dichtbij. Met de 'teutebel' en schepnetjes, die we gelukkig aan boord (voor als de kleinkinderen eens meegaan) hebben kunnen ze onmiddellijk op krabbenvangst. Hoe het moet leren ze snel genoeg van andere kinderen in de haven, in ons geval van de kleinzoon van de havenmeester. Ze zijn niet meer bij 'hun vriendje' weg te slaan en willen amper mee naar het dorp. Al klinkt een fiets huren ook wel aantrekkelijk. Dus fietsen doen we uiteindelijk ook, nadat we er met enige moeite in slagen ergens fietsen te bemachtigen in de namiddag. Het is druk in het dorp, op het eiland merk je er niet zoveel van, zolang je uit de beurt van uitspanningen' en terrasjes blijft. Van de koude NO wind die is gaan waaien merk je op het eiland ook niet zoveel. Pas als je terugkomt in de haven voel je de kou die het lekker uitgezakt 'happy hour' zitten in de beschaduwde kuip onmogelijk maakt. Schip draaien is voor ons een optie. Dat doen we de volgende ochtend, aan andere kant van de steiger,kop op de wind en eerste rangs wadkijk. Wat wil een mens nog meer? Er is weer 'schippersrust' aan boord. We blijven nog een nacht. Houden de fietsen tot zaterdagochtend en bezoeken de Berkenplas vanwege de beschutte ligging. Daar kan het grut zich uitleven in het water en met een bal. Ondertussen kruipen de krabben wel het net in ...of uit.

Een beeldverslag van ons Hemelvaarstweekend: zie onderstaande webalbum link

https://picasaweb.google.com/lh/sredir?uname=luuk.knol&target=ALBUM&id=5615233799215351265&authkey=Gv1sRgCIKQnY3v7f61XQ&feat=email