 |
| Clubhuis Het Roode Hooft Wsv Lauwerszee |
 |
| Winterbergingloods Jachthaven Noordergat Lauwersoog |
 |
| Veel te zien bij wad en meer |
Het inschepen na een hectische dag thuis na mijn tropische verjaardag begint 's avonds met zwemmen ter afkoeling, net buiten onze haven op het Lauwersmeer. Dreigende buienluchten doen ons, net op tijd, al snel weer de haven invluchten, er volgt een nacht en driekwartdag met regen. Dat is wennen na al die dagen met veel zon en hitte. En nu zijn we met zijn vijven aan boord. Geduld en spelletjes. Het is te doen omdat de weersvooruitzichten goed zijn, het geschikte tij om over te steken naar Schier is pas in de namiddag, dus er is nog veel moois te verwachten. En dat is uitgekomen.
Veel zon, heerlijk weer, wind uit gewenste hoek om na wadslik en schepnetervaringen op Schiermonnikoog richting westen te gaan; tij goed om op het Amelander wad een middag droog te vallen, spartelen en spelen; krabbetjes te vangen en ijsjes te eten op Ameland Het vervolgtraject is kiezen. Vlieland is vol horen we via marifoonberichten. Het wordt een dag vroeg opstaan (voor Opa en Oma) om met het vroegvallende hoogwater over het Kimstergat te komen, willen we Kornwerderzand-Makkum kunnen bereiken. Geen wind, met motor aan kan het gemakkelijk gehaald worden. Tijd over om het zilt van het lijf te spoelen in zoet IJsselmeerwater. Kunnen we verfrist naar een pizzeria in Makkum. Het regent lichtjes. Geen nood, de slotdag wordt mooi, zeilend naar Stavoren om daar het skûtsjesilen te zien.
Intensief Hemelvaartsweekend gehad in jachthaven Noordergat in Lauwersoog. Onze Wsv Lauwerszee was mede organisator van de Open Nederlandse Kampioenschappen voor lasers ( ONK2014) op het Lauwersmeer. Samen met de VWDTP van het Paterswoldsemeer. Veel vrijwilligers (60) nodig om alles goed en vlot te laten verlopen, ook wij hebben ons ingezet als ' walpersoneel' ipv het wad op te gaan. Onze taak bestond uit het helpen bij het te water gaan en uit het water halen bij de helling (140 trailertjes weer op wal zetten en ordenen op kleur, vorm en cijfer om bij terugkomst van de lasers snel eigen trailer bij juiste boot te krijgen). Weer anderen waren op het water om alles rond de wedstrijden te regelen en natuurlijk was er de clubhuisploeg die zorgde dat de honderden, waaronder veel buitenlandse, deelnemers, aanhang en vrijwilligers goed verzorgd werden. Het havenwalterrein was omgetoverd en ingedeeld voor camping, camperplaats, parkeerplaats en walplek voor al die lasers. Het verliep allemaal goed en het weer deed ook zijn uiterste best om er een geslaagd festijn van te maken. Iedereen blij dus na afloop. Ook wij, zonder zelf gezeild te hebben al die dagen. |
| Nederlanders, Fransen, Duitsers, Engelsen, Zwitsers, Amerikanen en DOMinicanen |
Het vaarseizoen kon voor ons dankzij het relatief warme weer in maart en begin april vroeg beginnen. Eerst een tochtje van de winterstalling in Groningen naar Garmerwolde aan het Damsterdiep. Een paar dagen later met een ingeladen boot van Garmerwolde naar Lauwersoog via de Oostersluis, van Starkenborgkanaal en Reitdiep. Het is onvoorstelbaar zacht, we hebben de wind mee voorzover die waait, de winterkleren blijven ongebruikt.
Sinds een dag of wat zijn we, is WEERLICHT, weer zeilklaar. We hebben ook even gezeild met het, deze winter op ons verzoek, opnieuw aangepaste (nieuwe) grootzeil. Langs het achterlijk 35cm ingekort, bovenin bij het eind van de gaffel. De aanleiding voor ons was dat de gaffel te hoog opgetrokken moest worden om het zeil strak te krijgen bij aan de wind varen. We kregen het vorig seizoen bij straffe wind niet voor elkaar. Ligt het aan onze afnemende krachten? Of aan de snit van het nieuwe grootzeil? De tijd zal het leren.
Helaas werkt het weer niet mee om aan de eerste wadtocht van het jaar te beginnen. Ontberingen daar hebben we geen zin meer in als we de keus hebben ze te ontlopen. Dus zijn we blij als we in de tuin bij huis het frisse groen zien groeien door de buien die daar overheen komen en niet over ons. Er is tussendoor genoeg te doen en niet te vergeten: niet te doen.
Terwijl in onze eigen gemeente Ten Boer de dijk langs het Eemskanaal het hier en daar dreigt te begeven, ook bij ons dorp Garmerwolde, en een ander dorp (Woltersum) dat direct achter die dijk ligt 's nachts geevacueerd is uit voorzorg, rijden wij, niet als enige 'ramptoerist', naar het ons zo vertrouwde Lauwersoog om te kijken hoe het er daar voorstaat. Meer water dan normaal, dat's te zien doch er kan inmiddels gespuid worden omdat de waterstand op het wad een paar uur lang lager is dan in het Lauwersmeergebied. Acuut is de dreiging voor ellende daar dus niet, wel zijn wat secundaire wegen afgezet en liggen er zandzakken om de doorgaande weg watervrij te houden. 
Die beesten zullen zelf wel een hoger en droger deel in het gebied gevonden hebben. In de visserijhaven ziet alles er gewoon uit, het hoge water dat over de kaden spoelde door de NW storm en vloed is met de eb afgevoerd. Komt mogelijk terug met de nieuwe vloed en nieuwe storm maar ja, dan is het donker en zitten wij thuis achter de buis of op de pc te googelen naar 'hoogwater Lauwersoog'. Probeer maar eens, kom je beelden van de visserijhaven tegen die tot de verbeelding spreken.
Als je plannen hebt om het wad te gaan bevaren gaat het altijd anders dan je vantevoren van plan dacht te zijn. Met die verwachting gaan we de sluis door. Zo niet als je je 's morgens op de afgesproken tijd meldt aan de opnamebalie het UMCG omdat je over twee dagen een ingreep moet ondergaan. Een bed is er voor je. Alleen hoef je er geen gebruik van te maken voor de bewuste dag van de ingreep. Het is een typisch staaltje van kostenopdrijving. Er is nu een onbeslapen ziekenhuisbed in ieder geval voor een nacht, mogelijk voor twee nachten. De kosten zullen er niet minder om zijn. Op het wad is dat anders: als je daar denkt te overnachten en je doet het niet dan lopen de kosten sterk op door havengeld en andere terloopse uitgaven aan wal. Affijn: het is weer eens bevestigd: je weet nooit vantevoren hoe de dag verloopt. Ook dat heeft wel wat. Alleen zou ik uit oogpunt van vermindering van de uitgaven in de gezondheidszorg ervoor willen pleiten dat er wat zorgvuldiger gepland wordt: geen ziekenhuisdag als er niet meer dan een enkel onderzoekje vooraf gedaan hoeft te worden waarvoor een 
dagdeelbezoek aan het ziekenhuis voldoende is. De zgn tweede opnamedag moet er weer een voorafgaand onderzoek gedaan worden, wederom is de fysieke aanwezigheid slechts nodig voor een uur hooguit anderhalf. Dus zit Luuk weer thuis gewoon zijn eigen dingen te doen ipv ongemakkelijk zijn tijd doorkomen in een ziekenhuis.
Opmerkelijk dat we op het wad geen zeehonden 
zagen, doch wel eentje in de visserijhaven van Lauwersoog, die vol ligt met kotters van stakende garnalenvissers. 
Behalve die zeehond is er veel fraais te zien
op het Lauwersmeer in het voorjaar. De broedende zeearenden hebben we nog niet in het vizier gekregen vanaf ons luwe pankerplekje vlakbij de wadende en grazende paarden en koeien; met overvliegende zwanen en ganzen; het geluid van de koekoek en het zicht op een geel strand wat met de kijker talloze blanke runderen blijkt te zijn. Kortom: altijd anders en vooral genieten.
Vierendertig seizoenen hebben we het gered met ons eerste grootzeil. Nu hebben we ons nieuwe bestelde grootzeil precies twee weken na het opmeten, zoals afgesproken dit najaar, kunnen halen bij Molenaar in Grou. Vooralsnog zit het weer ook geweldig mee. Ik kan me geen voorjaar herinneren waarin het zo vroeg in het jaar al zo lang achtereen goed, zelfs zomers, weer is. De prettige bijkomstigheid voor ons is dat we nu op 21 april zelfs al hebben kunnen redden om te zeilen met dat nieuwe zeil. En dat is wel 
even wennen. Het automatisme bij het aanslaan van het oude tuig is voorbij. Het inscheren langs de gaffel hebben we drie keer opnieuw moeten doen voor het 
enigzins naar wens zat, de rakbanden blijken bij lange na nog niet goed afgesteld. Hoe het zit met de trimbaarheid van de halshoek is vooralsnog een puzzel. Hoe en wanneer we de trimtouwtjes in onder- en achterlijk kunnen gebruiken moeten we ook nog uitvinden.
Nu de boot in het water ligt en er nog niet gezeild kan worden (gaffel ligt in Grou bij de zeilmaker) benutten we de laatste mooie dag (er komt een tijdelijke verslechtering) om wat nuttig werk aan boord te doen. Zoals het soppen, schuren en lakken van het houtwerk rondom de kuip. De toegankelijkheid wordt er al lakkend niet beter op zodat het handig is wanneer Luuk een tijdje ergens anders zit. In alle rust blijkt hij op het kajuitdak bezig te zijn met een nieuwe val aan de kluiverboomstag te splitsen, een vaardigheid die hij wel en ik niet bezit.
De weg naar Lauwersoog kunnen we na zo'n 35 jaar heen en weer rijden tussen huis en boot natuurlijk wel dromen, zou je denken. Maar nimmer gebeurde dat zo frekwent in het vroege voorjaar als dit jaar. Dat krijg je als de boot in Lauwersoog overwintert en we door het droge zonnige weer in de overgang van maart-april ook vroeg bezig konden gaan om de boot steeds een beetje verder vaarklaar te maken. En nu zien we elke keer dat we rijden dat land en bomen aan het verkleuren zijn. Langzaam maar zeker begint een groen waasje zichtbaar te worden. Verderop in het seizoen nemen de vergezichten en doorkijken door struiken af . De contouren van de natuurlijke, doch aangeplante, 'Poort naar het Lauwersmeergebied' tekent zich opvallend af. Ik weet dat de zilvergrijze blaadjes aan het eind van de zomer een lust voor het oog zijn, vooral als het een beetje waait. En dat doet het vaak in dit gebied. De ontwikkeling van die poort zal ik dit jaar proberen fotografisch vast te leggen. Dit is het begin. 
In Lauwersoog zijn ook vernieuwingen. 
Verdwenen een aantal jaren geleden de windmolens langs de dijk van de visserijhaven als herkenbaar punt, nu steken felgekleurde punthuisjes boven de dijk uit. De havennering is in beweging. Steeds meer mensen vinden de weg naar dit gebied. De vaste liggers in de haven beginnen ook terug te keren, het voorjaar kriebelt, het bootje wiebelt.
Na twee weken op stap te zijn, Duitse wad over getuft met weinig wind en veel, heel veel zon, diverse eilanden bezocht, zelfs fietsend bekeken, zijn we vanzelf weer terug bij Lauwersoog. Spreken dan dagje af met Joske en Lisanne om te genieten van water en zon aan boord. Blijven op het Lauwersmeer, de weersverwachting is wederom ruig voor later op de dag. Die nacht ervoor hebben we een giga onweersbui gehad met veel wind, flitsen en regen. 
meren om vervolgens met de nog jonge (klein-)kinderen aan wal te stappen om met ze in water en zand te spelen. Je kan in de buurt van een 'strandje' ankeren en hebt dan beslist een bijboot nodig. Gelukkig hebben we die. En hadden we maar 1 kleinkind aan boord. Nog net geen twee (jaar) en al zeer 'watervrij'.
Foto's van vanmiddag vrijdag 8 januari 2010 gemaakt tijdens een zonnig ritje in de winterse wereld van Garmerwolde naar Lauwersoog
. Zondag zijn er oliebollen te verkrijgen tijdens de nieuwjaarsbijeenkomst van de wsv Lauwerszee in het clubhuis 't Roode Hooft. Alleen de weergoden zijn van zins er een koude noordooster tegen aan te gooien, zodat van rondwandelen langs de oevers van het Lauwersmeer of langs de waddendijk waarschijnlijk niet veel terecht zal komen, vrees ik. Vandaar deze eerste verkenning onder gunstiger omstandigheden in het gebied dat ons zo vertrouwd is.
Zon, droog, 12 graden, wind 4 Bft uit NO. Een uitstekende voorspelling om de boot van Lauwersoog naar Garmerwolde te varen. Weliswaar moeten we 's morgens (15 okt) het ijs van de autoruit krabben en tijdens de tocht de wintersportbroek aan en vele lagen truien en jassen. Muts en capuchon niet te 
vergeten. Daags ervoor liep en lag ik nog zonder kippevel buiten uit te dampen in de zon na iedere saunagang. Andere koek. Evenals vandaag, het stormt en regent. We hoorden dat er op het Lauwersmeer een jachtje is gezonken en op het Wierumerwad bekenden uit Lauwersoog in problemen. We vingen er einde ochtend nog wat over op via het marifoonkanaal 5 dat bij Garmerwolde-Damsterdiep nog gebrekkig doorkomt met de mast plat (en dus marifoonantenne laag). De reddingboot zou 's middags opnieuw iets proberen. Nu liggen ze voor anker in een woeste Paesensrede. Een omgeving waar we zelf ooit te maken hebben gehad met een gebroken ankerkettingschakel. 's Nachts, de zee ging zo tekeer met hoogwater en wind uit NW, 7 Bft. Er was ZW voorspeld toen, anders hadden we er niet gelegen. Nu waait het harder, het is overdag en het wordt eerst laagwater. Ik hoop dat ze voor de nacht binnen zijn. Wij hebben de landvasten bij WEERLICHT aan het Damsterdiep nog maar even vaster gesjord. Blij dat ik gisteravond nog met onze bijboot ACHTERLICHT op onderstel van bolderkar over de Dorpsweg naar huis ben gelopen (anderen lopen met een hond, ik met boot) voordat ik een echt achterlicht nodig had.
