 |
| Blubs |
Varen we toch al zo lang maar niet eerder kwam het voor dat we eind april al in de (inmiddels verworden tot blubs)haven van Schiermonnikoog lagen, noch dat we begin tweede helft mei al twee nachten voor anker op het wad doorbrachten (eerst bij Schier, later in geultje bij Ameland).
 |
| Blauwe Balg |
Om de volgende dag ook nog voor de wind, na het 'nemen' van de Blauwe Balg en het zwaaien naar de zeehonden, recht toe recht aan door te gaan naar Terschelling. Evenals de vorige dag gemakkelijk zeilen met nog steeds water genoeg en ruime wind. Zo gemakkelijk dat we zelfs de kluiver er bij gezet hebben. Dat is vorig jaar in het hele seizoen maar een keer voor gekomen. We moeten onze eigen fysieke grenzen respecteren ;-) . Het sneue was wel dat we de tocht in de schaduw van ons eigen zeil moesten doorstaan en dat was winterskoud.
De Terschelling haven heeft onze voorkeur niet, maar goed, we lagen er toch en hadden een hele platbodemsteiger voor onszelf. En uitzicht op de Brandaris zonder veel andere masten ertussen. Dat heeft dan wel weer iets.
Bij het verlaten van Terschelling met in het hoofd bestemming Harlingen bleek de wind toch anders te staan en volgden we wind en vloedstroom, terug richting Ameland, nu met zon in de kuip, dat scheelt twee jassen en een skibroek :-). We hebben de Blauwe Balg en het Borndiep nog zeilend gehaald, daarna werd de wind te zwak om de inmiddels doorzettende ebstroom te kunnen bezeilen. Laatste stuk dus gemoterd, nu wel de haven in. De voorspelling voor de nacht was niet zo prettig voor 'buiten'. En dat bleek ook zo te zijn.
 |
| WEERLICHT in Borndiep © Saskia van der Sluis |
Het leverde ook een kennismaking op met Saskia van der Sluis. Zij had ons zeilend in het Borndiep gadegeslagen vanaf charterboot Noordfries en op een mooi moment vastgelegd. De foto hebben we gekregen, blij mee.
Ameland -Lauwersoog bleek daags erna niet meer bezeild, aanvankelijk te weinig wind en toen er meer wind kwam stond die tegen. In combinatie met weinig water (doodtij en verlaging) geen optie voor ons om te gaan kruisen. Dus de te snel
lege lichtaccu maar bijgeladen. Het ding bleek verouderd en is inmiddels vervangen.
Kunnen we komend seizoen weer onbevangen genieten van de vrijheid op het wad :-)
Soms zijn ervan die dagen die eruit schieten vanwege hun indrukwekkende natuurbeleving. Je moet op het juiste moment op de juiste plaats zijn. En soms is dat toeval, soms kun je dat wat in de hand werken. Het weekend van 5 en 6 maart 2016 was voor mij zo'n weekend. Zaterdag op het Lauwersmeer
Op blog van Bert Corte, Staatsbosbeheer staat 29 maart 2012: 
Simonszand is deze winter gespleten in een noord- en zuiddeel. De nieuwe geul, 'de Jonge geul' is alvast in wadloperskringen vernoemd naar de ontdekker / verkenner Louis de Jonge, schipper van de Boschwad. 
Zelfs rond de kentering was de stroming ter plekke te sterk om staande te blijven, ondervond wadgids Tjibbe Stelwagen en zijn kompaan Menno de Leeuw. De diepte zit al op 1.50m. Er kunnen daardoor geen tochten meer naar Simonszand (noord) gelopen worden vanaf de 
kust. En dat is natuurlijk spijtig. 
U wordt uitgenodigd om het webalbum van Els Knol-Licht te bekijken: 
De excursie naar Rottumeroog met donateurs van de 
Stichting Vrienden van Rottumeroog en Rottumerplaat (SVRR) die een maand geleden (zie berichtje bij 13 september) is uitgesteld gaat 11 oktober wel door. Ook al lijkt het geen fraai weer te worden, miezerig grijs. We treffen het dat we de drie uren op het eiland voor het merendeel zon hebben. Met nog wel een dikke bui ertussendoor, maar na regen de 
zonneschijn. 
Nieuwsgierig naar de waterhoogte geworden 
zijn we toch naar Noordpolderzijl gereden. En zien hoe de 'UQ 18' binnenloopt en voorlopig niet kan ontschepen. Evenals het net binnengevaren hoogaarsje. De 'UQ 12' van waddenschilder Geurt Busser ligt ook aan de palen, onbemand en (tijdelijk) onbereikbaar. Over het onstuimige grijzige wad passeert een bruine vloot boot op fok richting Eems. 
en toe opgefleurd door de zon die tussen de voorbijvliegende 
wolken doorstraalt. Scholeksters schurken bijeen in de luwte, een paar knollen grazen ongestoord door wind en water op hogere delen groen. 
zo heet het programma waarvoor de VARA vanaf morgen opnamen gaat maken op het oostwad.
In de passantenhaven van Lauwersoog wordt 2e Pinksterdag nog hard gewerkt aan de voorbereiding. BBQ in elkaar zetten, merk blik bier afplakken, inruimen en nog veel meer. Op de 'Walrus' zullen de komende weken steeds 2 BN-ers 24uur met elkaar letterlijk opgescheept zitten. De boot, die wordt verankerd op het wad zit, behalve proviand, vol lampen en microfoons. Straks uit beeld maar in werkelijkheid in de buurt en met kabels verbonden aan de 'Walrus' komt de 'Brave Hendrik' te liggen. Op die boot huist 
de VARA opname-crew, de kajuit staat vol met apparatuur. Op het voordek een immense generator om de benodigde stroom te 
leveren voor alle opnamen en verlichtingsschijnwerpers. Beide schepen liggen straks op een zandplaat oostelijk van Lauwersoog. Voor kenners van het oostwad: tussen de 'Schildknopen' en het 'Poepegat'. Dat vertelde de voor deze weken ingehuurde schipper van beide boten ons. We waren blij verrast vanmiddag te ontdekken dat dat Eddy Nieuwenhout is, een van de 'vier jonge botterkinderen' waarmee we in de jaren zestig het wad leerden kennen aan boord van de botter 'Duitendief', de boot van de stiefvader van Joop, de vader van Eddy. Eddy heeft het (wad)varen met de
paplepel binnen gekregen. En is er nooit meer los van gekomen, net zo min als wij. Hij vaart nu zelf ook met vrouw en kinderen op het wad, wij beginnen opnieuw, met het kleinkinderen. Wie van hen zal met de passie besmet raken?
