Speelse zeehond

Ik voel me aangestaard

Een deel van de groep

Vaarseizoen 2018 is begonnen, het is een super mooie meimaand met veel warme dagen. Een aantal daarvan hebben we al kunnen benutten door Schiermonnikoog te bezoeken, jachthaven, en een dag/nacht 'achter' Engelsmanplaat geankerd in het Smeriggat, beschut tegen de oostenwind. We lagen in de buurt van SG 7 in het zicht van een kolonie zeehonden, honderd waren het zeker. Ze liggen er vooral te liggen want veel beweging hebben we er niet in gezien in het etmaal dat wij er lagen. Toch kregen we bezoek. Eerst van een zeehondje die bij ons roer kwam kijken, terwijl ik, een uur voor laagwater, met de bijboot naar de plaat geroeid was om daar wat rond te strunen, gewapend met fototoestel. Later kregen we een speelse, die met touw achter bijboot lol had en zich er in wikkelde. Gelukkig ook weer los. En opnieuw begon, steeds maar weer. Tot hij/zij weer verdween. Net als wij overigens, toen het tij weer hoog genoeg was om via het Wierumerwad en Paesensrede terug te keren naar de diepere Zoutkamperlaag.

Speels

Met bijboot naar Rif

Doorgezeild naar Schiermonnikoog. Nog geen overvolle haven zo vroeg in het seizoen. Dag fiets huren is het plan, het weer is er zeer geschikt voor, weinig wind. Nabij de haven zien we alweer lepelaars als de volgende ochtend het water weer komt. Het blijft fascineren, dat wisselwad

Artikel zeilersleven Els in e-magazine Classic Zeiler

40 jaar met Westerdijk zeeschouw Weerlicht

maart-aprilnummer 2016 de Classic Zeiler

Deze week is het maart/aprilnummer 2016 van het e-magazine de Classic Zeiler verschenen met daarin op de laatste tien bladzijden (p.74-85 dus flink scrollen) een kleurrijk verhaal van mijn hand over mijn zeilgeschiedenis vanaf mijn jeugd tot nu met een aanloop naar de Westerdijk zeeschouwen reünie die dit jaar gehouden gaat worden in Eernewoude. Met als toetje voor liefhebbers de optie van een gezamenlijke Westerdijk zeeschouwen droogvaldag vanuit Lauwersoog op 17 juli o.l.v. de organisatoren van de reünie: Carla Verrips-Otto de Beus met Luuk Knol en schrijfster dezes :-).

Voor wie naar de Hiswa gaat zal op de stand van Stichting Stamboek Ronde en Platbodemjachten ook informatie kunnen vinden over de aanstaande reünie. Evenals op de site van die Stichting als u zoekt onder 'Westerdijk zeeschouwen'. Zoekt u onder 'Weerlicht' dan komt u nog meer artikelen tegen uit de Spiegel der Zeilvaart over 25 jaar varen met de Westerdijk zeeschouw Weerlicht"

2015 late start seizoen

Hoewel onze boot half april al goed geconserveerd en ook weer glanzend uit de loods is gekomen, na deze winter bovendeks een degelijke onderhoudsbeurt te hebben ondergaan, is het echte zeilen pas laat op gang gekomen door het aanhoudende koude voorjaar. Maar het is inmiddels zover dat we Schiermonnikoog en Ameland zeilend hebben aangedaan vanuit Lauwersoog. En weer hebben genoten van het moois van het wisselwad en de weidsheid.




We zijn er klaar voor om zaterdag 30 mei aan de Voorjaarswedstrijd van de Wsv Lauwerszee te beginnen. Onze ervaren platbodembemanning, dochter Joske en Jelle, zoon van zeilvrienden, staan te trappelen.Veel tegenstanders lijken er niet te zijn. Anderen zijn nog later door het aanhoudende koude weer of hebben andere prioriteiten.

Weer oostwaarts over wantij Ameland

Lepelaars bij geultje Schier

De ontknoping van de wedstrijd: niet gevaren. Op de briefing besloten de strijd tegen de elementen en elkaar niet aan te gaan. De voorspellingen waren te heftig: onweer, hagel- en regenbuien bij windkracht 4-6 Bft. Bovendien zou Ruud onderbemand zijn op zijn Gossiemijne. De keus dus duidelijk, de weergoden moeten we niet uitdagen.

Wadweek met kleinkinderen

Het inschepen na een hectische dag thuis na mijn tropische verjaardag begint 's avonds met zwemmen ter afkoeling, net buiten onze haven op het Lauwersmeer. Dreigende buienluchten doen ons, net op tijd, al snel weer de haven invluchten, er volgt een nacht en driekwartdag met regen. Dat is wennen na al die dagen met veel zon en hitte. En nu zijn we met zijn vijven aan boord. Geduld en spelletjes. Het is te doen omdat de weersvooruitzichten goed zijn, het geschikte tij om over te steken naar Schier is pas in de namiddag, dus er is nog veel moois te verwachten. En dat is uitgekomen.
Veel zon, heerlijk weer, wind uit gewenste hoek om na wadslik en schepnetervaringen op  Schiermonnikoog richting westen te gaan; tij goed om op het Amelander wad een middag droog te vallen, spartelen en spelen; krabbetjes te vangen en ijsjes te eten op Ameland  Het vervolgtraject is kiezen. Vlieland is vol horen we via marifoonberichten. Het wordt een dag vroeg opstaan (voor Opa en Oma) om met het vroegvallende hoogwater over het Kimstergat te komen, willen we Kornwerderzand-Makkum kunnen bereiken. Geen wind, met motor  aan kan het gemakkelijk gehaald worden. Tijd over om het zilt van het lijf te spoelen in zoet IJsselmeerwater. Kunnen we verfrist naar een pizzeria in Makkum. Het regent lichtjes. Geen nood, de slotdag wordt mooi, zeilend naar Stavoren om daar het skûtsjesilen te zien.

Verrassend genoeg worden we bij binnenvaren opgewacht door beide dochters en schoonzonen. Het ene stel wil zijn kinderen halen, het andere stel komt met eigen grut om met ons ook het skûtsjesilen te zien, vanaf de boot natuurlijk. Volle bak, het weer leent zich ervoor

 

Voorjaarswedstrijd Wsv Lauwerszee

zaterdag 24 mei is er door vier Westerdijk zeeschouwen van de Wsv Lauwerszee tegen elkaar gestreden op het wad. De route over de Zoutkamperlaag die de laatste jaren gebruikt wordt wordt nimmer hetzelfde. Het weer, de windrichting en het tijverloop maakt het een mix van verrrassingen.
Dit keer van ideaal met zon en naar ploeteren in onweer, met vlagen en baken hemelwater tot windstilte en tegenstroom.

In het webalbum van de Voorjaarsrace is de strijd een beetje te volgen

 Daags erna hebben we rust gezocht bij de Engelsmanplaat: het was er weer een plaatje zo mooi. Trouwens in de haven ook.

Schier-Ameland-Terschelling vv

Blubs

Varen we toch al zo lang maar niet eerder kwam het voor dat we eind april al in de (inmiddels verworden tot blubs)haven van Schiermonnikoog lagen, noch dat we begin tweede helft mei al twee nachten voor anker op het wad doorbrachten (eerst bij Schier, later in geultje bij Ameland).

Blauwe Balg

Om de volgende dag ook nog voor de wind, na het 'nemen' van de Blauwe Balg en het zwaaien naar de zeehonden, recht toe recht aan door te gaan naar Terschelling. Evenals de vorige dag gemakkelijk zeilen met nog steeds water genoeg en ruime wind. Zo gemakkelijk dat we zelfs de kluiver er bij gezet hebben. Dat is vorig jaar in het hele seizoen maar een keer voor gekomen. We moeten onze eigen fysieke grenzen respecteren ;-) . Het sneue was wel dat we de tocht in de schaduw van ons eigen zeil moesten doorstaan en dat was winterskoud.
De Terschelling haven heeft onze voorkeur niet, maar goed, we lagen er toch en hadden een hele platbodemsteiger voor onszelf. En uitzicht op de Brandaris zonder veel andere masten ertussen. Dat heeft dan wel weer iets.

Bij het verlaten van Terschelling met in het hoofd bestemming Harlingen bleek de wind toch anders te staan en volgden we wind en vloedstroom, terug richting Ameland, nu met zon in de kuip, dat scheelt twee jassen en een skibroek :-). We hebben de Blauwe Balg en het Borndiep nog zeilend gehaald, daarna werd de wind te zwak om de inmiddels doorzettende ebstroom te kunnen bezeilen. Laatste stuk dus gemoterd, nu wel de haven in. De voorspelling voor de nacht was niet zo prettig voor 'buiten'. En dat bleek ook zo te zijn.

WEERLICHT in Borndiep © Saskia van der Sluis 

Het leverde ook een kennismaking op met Saskia van der Sluis. Zij had ons zeilend in het Borndiep gadegeslagen vanaf charterboot Noordfries en op een mooi moment vastgelegd. De foto hebben we gekregen, blij mee.

Ameland -Lauwersoog bleek daags erna niet meer bezeild, aanvankelijk te weinig wind en toen er meer wind kwam stond die tegen. In combinatie met weinig water (doodtij en verlaging) geen optie voor ons om te gaan kruisen. Dus de te snel

lege lichtaccu maar bijgeladen. Het ding bleek verouderd en is inmiddels vervangen.

Kunnen we komend seizoen weer onbevangen genieten van de vrijheid op het wad :-)

Storm en zomers' zeilen in de winter

Al maanden heb ik geen tijd om onze zomerse zeilervaringen met eigen boot op het wad en dit jaar ook beetje IJsselmeer langs de Friese kust te 'verwerken' tot een beschrijvend beeldverslag. Dat komt deze winter wel, dacht ik. Niet dus. Nieuwe plannen, zomers' zeilen in de winter. Niet op eigen boot. De keus viel op de EENDRACHT , het grootste Nederlandse zeilende opleidingsschip, dat zeilt deze winter in de Cariben. En wij zeilen een paar weekjes mee.

Afgelopen tijd heb ik al wel vele uurtjes gestoken in het weblog van het WesterdijkZeeschouwenContact, evenals o.a. Carla Verrips, ook enthousiast eigenaar van een Westerdijk zeeschouw. We archiveren gegevens en foto's, die we verkrijgen van ex- en huidige, vaak verse eigenaren, van een Westerdijk zeeschouw. Het databestand groeit gestaag :-)

De storm die 28 oktober over ons land raasde heeft in het noorden van het land bij het ons zo vertrouwde Lauwersoog voor veel narigheid gezorgd bij boten die aan lager wal afgemeerd lagen. Niet alle zijn ongeschonden uit de strijd gekomen. Onze boot stond (staat) braaf onder zijn winterkleed in de stad Groningen, met extra touwwerk om het dekzeil.

Die stormachtige dag overlijdt Erika van der Steen, na een hele zomer doorgebracht te hebben in het ziekenhuis ipv lekker samen met Ruud wadvarend op hun Westerdijk zeeschouw 'Gossiemijne'. Een bar en boze dag.

28 okt 2013 de storm raast met 152km/u over het noorden van het land.
Veel boten afgemeerd in de NO hoek van het Lauwersmeer, bij Lauwersoog , komen in de problemen.

Pech

Vernieuwd

In Groningen, e water net voor Koninginnedag, Feest. Toch pechdag. Lekkerij. Water loopt motorruim in. Geluk bij ongeluk. Het lek zit boven de afsluiter. Nieuwe tule kunnen kopen. Dichtbij de plek waar we lagen. Wel wat gedoe de oude (pvc) restanten eruit te krijgen. Met geduld en een geleend beiteltje gelukt. Alsnog naar Damsterdiep gevaren, boot op 'loop'afstand van huis. Weer pech. Bril Luuk ook te water bij opzetten van kuiptentje. Het woei nogal hard, het klapperde. En dom natuurlijk, het brilletouwtje lag nog binnen.

Na Koninginnedag boot naar Lauwersoog gevaren. Iets overhaaster dan we in gedachten hadden. Vanwege beperkte doorvaart bij brug in Zoutkamp: onderhoudswerkzaamheden dit voorjaar/deze zomer. Alles verloopt voorspoedig, inclusief overnachting voor brug in Garnwerd. Ook al waren er werkzaamheden langs de kade en konden we niet van de boot af. Donderdag verder, hoeft niet al te vroeg. Passage Zoutkamp lukt in het middaghalfuurtje dat het kan. We zijn vroeg in de middag in Lauwersoog, ondanks veel kleren toch wat verkild. De NOwind is koud. Wat we niet verwacht hadden lukt die dag toch nog. Stagen en vallen zorgvuldig aanbrengen. Lekker in de luwte van grote loods, dat warmt weer op. En dan komt de havenmeester langs met de boodschap dat hij de mastenkraan voor ons nog wel even wil bedienen. De mast staat net als we op het afgesproken tijdstip gehaald worden door dochter Joske en kleindochter Lisanne.  Snel de boot naar eigen box en bijboot op de wal. Dat de bijboot onderweg water binnen heeft gekregen bevalt ons niet. Dat moet er toch een lek in de bodem zitten, vlak bij het zwaardkastje zie ik een barst in de nieuwe verflaag. Het werk is nog niet af, helaas 

Begin is er

Al gaat het met de temperatuur slechts langzaam richting vaarkriebels, toch wordt er al het nodige voorwerk gedaan in de luwte van huis of loods en 'genietend' van een bescheiden zonnetje. Want droog weer is ook wat waard als boot buiten staat en het schuurwerk daar ook moet gebeuren

Wintervoorbereiding

Damsterdiep

Zwaarden er af en naar huis

Na de tussenstap bij eigen dorp in het Damsterdiep hebben we de boot weer dichter bij huis voor de winterstalling. In stad. En niet zozeer voor het stallen, wel vanwege het voornemen volgend voorjaar de kwast te hanteren. De huid is aan een glansbeurtje toe, evenals de kajuitopbouw. Hier en daar wat vlekjes en plekjes wegwerken en het ziet er weer uit als (bijna) nieuw. Toch? Het onderwaterschip ziet er al jaren (sinds 2004) fantastisch uit, evenals het dek. De straalbeurt en nieuwe opbouw van het (twee componenten) verfsysteem scheelt stukken in onderhoud. Het zout waar we zoveel op varen heeft minder kans zijn verwoestende werk te doen.

Groet uit Grieks water

Ingepakt voor de winter

Voordat de eerste hagelbuien hier in het noorden vielen lag de boot keurig toegedekt. Het huis weer vol met vallen en kussens. Zo langzamerhand is dat alles ook gewassen, gedroogd en opgeborgen en kunnen we de boot een tijdje 'vergeten' . Komen we mogelijk toe aan eigen weblog, aan de actualisatie van gegevens over Westerdijk zeeschouwen nav binnenkomende e-mailtjes  en aan het maken van een webalbum van de zonnige vakantieweek die we ondertussen ook nog gehad hebben.  

Winterkleed

Het voelt wat tegendraads om met de huidige temperatuur het winterkleed van de boot af te halen, toch maar gedaan als bewijs van optimisme: de zomer komt er aan. Door de maartse zomeruitbarsting zijn veel bootjesgekken al van de wijs. Vroeger als anders liggen ze te water, de boten dan. Wij willen ook, al is het stervenskoud en lakken we tegen beter weten in, in de hoop dat het toch glanzend droogt. Zo niet, dan moet het nog een keer. Elke laag is er een, niet waar? De zwaarden zijn allang klaar en doorgehard, evenals al het andere losse lakwerkwerk dat bij huis ligt. Het onderwaterschip ziet er weer uit om door het water te glijden (elke seconde telt, toch?) nadat we er plankrollend onder door zijn gegaan. Ja een mens vindt wat uit om het werk aantrekkelijk te houden. Nu maar hopen dat het woensdag droog blijft als de boot te water gaat. Voor ons wel zo aangenaam.

Zeilmaker

Het casco van onze spiksplinter nieuwe 10m Westerdijk zeeschouw ging in nov 1976 in Eernewoude te water, is door ons naar Groningen gevaren voor betimmering door mijn vader en bij de nog jonge werf van Frits Dubois met vereende krachten in een loods gerold. In het voorjaar weer naar Eernewoude. Voor rondhouten, zwaarden en het tuigen. Zeilen geleverd door Molenaar. Onze toekomstige 'bemanning', toen 4 en 2 jaar oud, vond het allemaal prachtig bij het water en 'op de boot'. Allemaal touwen en palen om aan te hangen, klauteren en klimmen. Het wad werd voor hen een lust- en voor ons een rustoord, met het water weg en het zand nabij. Van zeilen, zon, zand, wind, wad en water houden ze nog steeds. Wij ook. Vandaar dat we na zovele jaren toch aan een nieuw tuig moesten geloven. Al nemen we node afscheid van het tuig dat in 1977 op het schip is gezet door Molenaar. Het nieuwe moet zich nog bewijzen, het glimt en grip kun je er haast niet op krijgen. Het zal wel wennen. En evenals wij met de jaren: stroever worden. Pluspunt op korte termijn: we hebben gekozen voor een minder zware variant , dat geeft wat meer gemak bij het hijsen. En trimmen. Het voorlijk van het nieuwe grootzeil is in het voorjaar gelijk ingekort, het bleek te groot.

Nu maar hopen dat de deze winter bestelde nieuwe fok gelijk goed is. Nog even geduld, passen kunnen we pas als te boot weer in het water ligt en de mast staat. Zover is het nog niet.

foto: Strijdende zusterschepen met Molenaartuig: links 'Gossiemijne', rechts "Weerlicht'

Nieuwsbrief maart 2012 Molenaar:
http://www.zeilmakerijmolenaar.nl/index/toonitem/87262/89312/bericht.html

Winterslaap

Maandag, zonnig, 11graden, straffe ZO-bries. WEERLICHT uit water en klaargemaakt voor winterslaap. We zijn niet de enige die met boot bezig zijn, de tijd is er gewoon naar. Veel staat al op wal, toch ligt er ook nog behoorlijk wat in het water. Bij de boten- en mastenkraan is het lopende band werk. Iedereen wil tegelijk als het geschikt weer is. Het gaat op afspraak. In de gauwigheid vergeten we het zware dekzeil aan boord te leggen als het schip nog op kadeniveau ligt. We zijn net klaar met het afhalen van de zwaarden langszij van een lage steiger als de havenmeester roept dat we aan de beurt zijn. Even later hangt de boot al in de kraan. Geen tijd om tas met koffie en brood van boord te halen. Met een lege maag toezien hoe het onderwaterschip afgespoten wordt. Als de banden eraf zijn en boot op bok staat doe ik zelf de laatste strepen (waar de banden zaten).
Het dekkleed wordt later door Douwe met de tractor op het dek gelegd.

In auto hebben we dan weer ruimte voor de zwaarden. Die gaan naar huis voor afkrabben, drogen, schuren en opnieuw lakken. Liefst steeds dan als de zon tot onder de carport schijnt.

Bij Molenaar hebben we van de week ook maar een nieuwe fok besteld, de vorige was toch echt af aan het einde van het seizoen. Het achterlijk scheurde gewoon af. Dus volgend jaar met een geheel vernieuwd tuig. Het zal weer zo snel gaan als de 'Weerlicht'.

Voorlopig de blik richten op andere zaken, leuke en minder leuke.