Tropendagen in de winter

Vorig jaar zaten we in de crocusvakantie in Zwitserland met de Waardjes, groot en klein. Om te skien. Dat liep anders dan gewenst omdat (Opa) Luuk al snel in het plaatselijk ziekenhuis belandde met onverwachte heftige hartritmestoornissen waarna (schoonzoon) Tijs zijn kruisband afscheurde in de haast om de kleintjes nog op tijd op skiles te krijgen. Nu zijn we een jaar verder, logeren de kleine 'de Waardjes' een paar dagen bij ons, is Tijs al bijna hersteld van zijn knieoperatie en staat Luuk op de lijst voor zijn derde cardioversie. Niet skien dus. Geen witte bergen, wel blauwe luchten. En een koude oostenwind. Zonder skikleren geen pretje om lang buiten te zijn, dus tijd om andere doelen buiten de deur, doch binnen, te verzinnen. Geschikt voor de leeftijdsgroep 3-7 en ook nog leuk voor ons. In de omgeving en betaalbaar. Is gelukt. Al waren we 's avonds minstens net zo afgemat als anders na een fikse skidag. Wat we kennelijk missen is het ritme van een schooldag of de dwang van het ouderlijk gezag, het vergt nogal wat geduld en beheersing om enige voortgang te boeken bij het aankleden, opruimen of aan tafel. Tenzij het pannekoeken zijn, die zijn op voordat je er erg in hebt. Het waren me de daagjes wel.
Nu weer tijd om rustig naar de foto's te kijken: mooie herinneringen aan 'tropendagen'.




Benieuwd naar wat we allemaal gezien hebben? Kijk in het webalbum:
ze hebben zelfs in een boot gezeten, van Eric de Noorman.
https://picasaweb.google.com/elsWeerlicht/11022023DeWaardjesLogerenInGarmerwoldeOmaOpaEnJikke?authkey=Gv1sRgCO-zi4qbobfJ-wE&feat=directlink

Garmerwolde en Winsum

Van de Garmerwolder feest'week' hebben wij slechts het staartje meegemaakt, de laatste dag, maar gezien het aantal mensen dat een nostalgisch rondje liep langs de vele draaiorgels (Garmerwolde staat er bekend om) en old-timers bepaald niet de minste dag. En het bleef nog droog ook. Niet de stoere meiden en knapen die meededen aan het hanengevecht boven het Damsterdiep: zittend op een met groene zeep ingesmeerde lange boomstam proberen elkaar eraf te slaan met een zachte zak. Geweldig leuk om te zien. En eigenlijk zou ik er zelf nog wel aan mee willen doen, ware het niet dat het boven water zo koud is als je er nat uit komt. Bang voor water ben ik niet. Als ik nou 30 en de temperatuur ook dan had ik het vast gedaan .....

Nu heb ik als een bejaarde op een bankje gezeten, eerste rang, wind in de rug, etend en drinkend (heerlijke chili werd er door organiserende dorpsgenoten verkocht voor een paar euro's, en geen afwas thuis). Eerder al hadden we het rondje gelopen langs de draaiorgels met Joske, Peter en Lisanne. Die kleine kikt op muziek en steelt de harten. Onderweg ons vullend met professionele poffertjes en oliebollen. En niet te vergeten de stukken taart, eigen maaksels van dorpsgenoten.

Neem een kijkje op ons webalbum van die zondagmiddag
http://picasaweb.google.nl/lh/sredir?uname=elsWeerlicht&target=ALBUM&id=5378824926782208481&authkey=Gv1sRgCMTqpaTK2--0igE&invite=CJiypeYL&feat=email

Het kostte ons uiteindelijk niets, we verteerden de 2e prijs die we gewonnen hadden met de loterij van de feestweek. Dikke mazzel. De prijs was toch niet hoog genoeg om de bekeuring te betalen die we bij Winsum opgelopen hadden voor te hard rijden (60 waar je 50 mag als je denkt dat je het dorp al uit bent). Ja ze weten wel waar ze zo'n flitspaal lonend kunnen plaatsen. Het was niet de eerste keer en het zal niet onze laatste keer zijn op die plek.