2015 late start seizoen

Hoewel onze boot half april al goed geconserveerd en ook weer glanzend uit de loods is gekomen, na deze winter bovendeks een degelijke onderhoudsbeurt te hebben ondergaan, is het echte zeilen pas laat op gang gekomen door het aanhoudende koude voorjaar. Maar het is inmiddels zover dat we Schiermonnikoog en Ameland zeilend hebben aangedaan vanuit Lauwersoog. En weer hebben genoten van het moois van het wisselwad en de weidsheid.




We zijn er klaar voor om zaterdag 30 mei aan de Voorjaarswedstrijd van de Wsv Lauwerszee te beginnen. Onze ervaren platbodembemanning, dochter Joske en Jelle, zoon van zeilvrienden, staan te trappelen.Veel tegenstanders lijken er niet te zijn. Anderen zijn nog later door het aanhoudende koude weer of hebben andere prioriteiten.

Weer oostwaarts over wantij Ameland

Lepelaars bij geultje Schier

De ontknoping van de wedstrijd: niet gevaren. Op de briefing besloten de strijd tegen de elementen en elkaar niet aan te gaan. De voorspellingen waren te heftig: onweer, hagel- en regenbuien bij windkracht 4-6 Bft. Bovendien zou Ruud onderbemand zijn op zijn Gossiemijne. De keus dus duidelijk, de weergoden moeten we niet uitdagen.

Hij doet het

Het vaarseizoen kon voor ons dankzij het relatief warme weer in maart en begin april vroeg beginnen. Eerst een tochtje van de winterstalling in Groningen naar Garmerwolde aan het Damsterdiep. Een paar dagen later met een ingeladen boot van Garmerwolde naar Lauwersoog via de Oostersluis, van Starkenborgkanaal en Reitdiep. Het is onvoorstelbaar zacht, we hebben de wind mee voorzover die waait, de winterkleren blijven ongebruikt.
Slechts het laatste stukje op het Lauwersmeer werd het frisjes. Na vieren, wat zeewind. Na het voorbereidende werk van vallen e.d. weer aanbrengen de volgende dag de mast overeind laten zetten met behulp van de mastenkraan. Een luxe vergeleken bij het zelf lieren. Nu zo gepiept en geen ademnood. Energie over voor andere klussen zoals het verder gaan met optuigen. Ook al doen we het al meer dan 35 jaar het blijft altijd een klus waar je goed moet blijven opletten dat alles komt te zitten zoals het moet zitten voordat de mast omhoog gaat. Het 'merken' in het najaar jaar blijft nodig zodat we zeker weten dat elk blok weer op de goede plek komt te hangen op de juiste manier. Zelfs de controle van het lampje van de navigatieverlichting in de top van de mast hebben we dit jaar niet vergeten.
Hij doet het
Nu kijken we uit naar een mistvrije dag zonder te harde koude wind om voor het eerst weer het wad op te kunnen. Intussen wordt de boot af en toe benut als drijvend vakantiehuisje.

Aangenaam klussen

De uitzonderlijke rustige, droge en warme maand maart heeft ons veel eerder dan andere jaren aan het buiten bootklussen gezet. Gelukkig waren we ertoe instaat, zowel fysiek als qua tijd, want ook dat moet meezitten. We zien genoeg voorbeelden van leeftijdgenoten ( en jonger) om ons heen waar de werkelijkheid er iets minder rooskleurig uitziet, om het wat eufemistisch uit te drukken.

Nu lijkt het erop dat de boot bijgewerkt en afgelakt (afgelikt is een beetje te veel van het goede) 11 april in Groningen weer te water gaat, net als de natuur ruim twee weken eerder dan andere jaren. En dat allemaal door redelijk relaxed samen het onderhoudswerk te doen, niet te lang achter elkaar, niet opgejaagd. Wat vandaag niet kan, kan morgen, want dan is het ook nog droog en warm genoeg. En op het wad is het nog koud en vaak grijs, dus daar hebben we nog niets te zoeken. Wel in de tuin bij huis, waar de kleuren ontluiken en vogeltjes zich nestelen. Waar de wijn lekker smaakt en op fietsafstand wonende dochter met man en de twee kindjes voor de gezelligheid af en toe komen aanrijden of dorpsvrienden aanlopen.

Inmiddels begint het weerbeeld wel te veranderen (instabieler, natter) dus komt er vanzelf weer tijd om meer in huis te doen, het wennen aan de noodgedwongen nieuwe pc bijvoorbeeld, omdat Windows XP als verouderd wordt beschouwd. En ga ik weer foto's bij blogteksten plaatsen, wat me via Ipad niet lukt ( zal wel aan mijn instelling liggen), en ga ik weer .... ach ik heb nog zoveel dingen die ik wil. We zien wel wat kan of prioriteit krijgt. Er wacht ook nog een ontruimingsklus in huis van huiskamer en slaapkamer waar herstelwerkzaamheden moeten plaatsvinden als gevolg van aardbevingsschade. Ja ook wij hebben (een beetje) last van het Groningse gas.

Maar de boot kan goed onderhouden te water en dat is al een heerlijk vooruitzicht voor wat komen gaat.

Voorspel

Zeer vroeg vergeleken met andere jaren zijn we al met bootonderhoudswerk aan de slag kunnen gaan.     Schuren, de meest nare klus, en in de antifouling zetten van het onderwaterschip, hebben we half maart 'allang' achter de rug. En dat onder heerlijke omstandigheden buiten. Nu ligt het accent bij huis op lakwerk van zwaarden. Het gerenoveerde schuifluik en de naambordjes zijn klaar. Helmstok ook.

Geeft lucht om komende tijd te gaan wennen aan nieuwe pc omdat we met de tijd mee moeten gaan en Windows velen tot overgaan op een nieuw besturingssysteem dwingt. Ik moet van XP naar 8.1 als je snapt waar het over gaat. Mijn pc is in aantocht, met de oude bestanden daarop overgezet door een handig neefje. Nu moet nog blijken of ik daar straks mee uit de voeten kan. We zullen zien.

Het valt nog niet mee.

Pech

Vernieuwd

In Groningen, e water net voor Koninginnedag, Feest. Toch pechdag. Lekkerij. Water loopt motorruim in. Geluk bij ongeluk. Het lek zit boven de afsluiter. Nieuwe tule kunnen kopen. Dichtbij de plek waar we lagen. Wel wat gedoe de oude (pvc) restanten eruit te krijgen. Met geduld en een geleend beiteltje gelukt. Alsnog naar Damsterdiep gevaren, boot op 'loop'afstand van huis. Weer pech. Bril Luuk ook te water bij opzetten van kuiptentje. Het woei nogal hard, het klapperde. En dom natuurlijk, het brilletouwtje lag nog binnen.

Na Koninginnedag boot naar Lauwersoog gevaren. Iets overhaaster dan we in gedachten hadden. Vanwege beperkte doorvaart bij brug in Zoutkamp: onderhoudswerkzaamheden dit voorjaar/deze zomer. Alles verloopt voorspoedig, inclusief overnachting voor brug in Garnwerd. Ook al waren er werkzaamheden langs de kade en konden we niet van de boot af. Donderdag verder, hoeft niet al te vroeg. Passage Zoutkamp lukt in het middaghalfuurtje dat het kan. We zijn vroeg in de middag in Lauwersoog, ondanks veel kleren toch wat verkild. De NOwind is koud. Wat we niet verwacht hadden lukt die dag toch nog. Stagen en vallen zorgvuldig aanbrengen. Lekker in de luwte van grote loods, dat warmt weer op. En dan komt de havenmeester langs met de boodschap dat hij de mastenkraan voor ons nog wel even wil bedienen. De mast staat net als we op het afgesproken tijdstip gehaald worden door dochter Joske en kleindochter Lisanne.  Snel de boot naar eigen box en bijboot op de wal. Dat de bijboot onderweg water binnen heeft gekregen bevalt ons niet. Dat moet er toch een lek in de bodem zitten, vlak bij het zwaardkastje zie ik een barst in de nieuwe verflaag. Het werk is nog niet af, helaas 

Wintervoorbereiding

Damsterdiep

Zwaarden er af en naar huis

Na de tussenstap bij eigen dorp in het Damsterdiep hebben we de boot weer dichter bij huis voor de winterstalling. In stad. En niet zozeer voor het stallen, wel vanwege het voornemen volgend voorjaar de kwast te hanteren. De huid is aan een glansbeurtje toe, evenals de kajuitopbouw. Hier en daar wat vlekjes en plekjes wegwerken en het ziet er weer uit als (bijna) nieuw. Toch? Het onderwaterschip ziet er al jaren (sinds 2004) fantastisch uit, evenals het dek. De straalbeurt en nieuwe opbouw van het (twee componenten) verfsysteem scheelt stukken in onderhoud. Het zout waar we zoveel op varen heeft minder kans zijn verwoestende werk te doen.

Groet uit Grieks water

Ingepakt voor de winter

Voordat de eerste hagelbuien hier in het noorden vielen lag de boot keurig toegedekt. Het huis weer vol met vallen en kussens. Zo langzamerhand is dat alles ook gewassen, gedroogd en opgeborgen en kunnen we de boot een tijdje 'vergeten' . Komen we mogelijk toe aan eigen weblog, aan de actualisatie van gegevens over Westerdijk zeeschouwen nav binnenkomende e-mailtjes  en aan het maken van een webalbum van de zonnige vakantieweek die we ondertussen ook nog gehad hebben.  

Winterkleed

Het voelt wat tegendraads om met de huidige temperatuur het winterkleed van de boot af te halen, toch maar gedaan als bewijs van optimisme: de zomer komt er aan. Door de maartse zomeruitbarsting zijn veel bootjesgekken al van de wijs. Vroeger als anders liggen ze te water, de boten dan. Wij willen ook, al is het stervenskoud en lakken we tegen beter weten in, in de hoop dat het toch glanzend droogt. Zo niet, dan moet het nog een keer. Elke laag is er een, niet waar? De zwaarden zijn allang klaar en doorgehard, evenals al het andere losse lakwerkwerk dat bij huis ligt. Het onderwaterschip ziet er weer uit om door het water te glijden (elke seconde telt, toch?) nadat we er plankrollend onder door zijn gegaan. Ja een mens vindt wat uit om het werk aantrekkelijk te houden. Nu maar hopen dat het woensdag droog blijft als de boot te water gaat. Voor ons wel zo aangenaam.