Goede start 2016

Het vaarseizoen komt wat traag op gang ook al lag onze boot bijtijds en weer goed onderhouden op zijn vaste ligplaats in Lauwersoog, jachthaven Noordergat.

 160521 Voorjaarsrace Westerdijk zeeschouw Weerlicht (you tube link)

Hoewel we nog maar weinig keren gezeild hadden, onder bijna mooie zomerse omstandigheden kort naar een ankerplek west van  Schiermonnikoog en een dag later van Lauwersoog naar Schiermonnikoog, was het zondag 21 mei weer eens lekker goed zeilen. Aanleiding om te gaan zeilen (anders waren we vanwege de temperatuurdaling en toch wat wisselvallige weersverwachting vast thuis of in de haven gebleven) was de traditionele Voorjaarsrace.
Jaarlijks door de wedstrijdcommissie van de inmiddels 50 jarige WSV Lauwerszee georganiseerd op het wad voor alle type zeilboten, dus ook Rond & Plat waar wij onder vallen. Hoewel de deelname bij de R&P dit jaar schrikwekkend laag was, een schokker en een (onze) zeeschouw, is het een prachtige zeilrace geworden, niet alleen voor ons. Mooie windrichting en windsterkte, Z-ZW 4-5, waarbij de vlagen ons goed bezig hielden. Het tij viel gunstig, in die zin dat er in de uren rond de kentering gevaren kon worden, dus de stroom voor of tegen was niet zo erg van invloed op de golfslag. Een golfslag die sowieso al matig was vanwege de landwind. Goed voor de snelheid van een zeeschouw :-) zoals de Weerlicht. En waar we ook blij mee waren was dat de kruisrakken kort en halve winds rakken lang waren. Bij het overstag gaan met kluiver en fok erbij, als je met zijn vieren aan boord bent, mis je eigenlijk de vijfde man die de zwaarden doet. En dan hebben wij nog niet eens bakstagen. Al met al hard werken voor ons vieren omdat de vlagen netjes moesten worden opgevangen zonder al te scheef te gaan en zonder al te veel van de meest gunsige koers te hoeven afwijken. Schoten vieren, aanhalen, we hebben het er druk mee gehad. Maar alle moeite is beloond. Een zeer tevreden gevoel over ons teamwerk  en een eerste prijs als beloning.

2015 late start seizoen

Hoewel onze boot half april al goed geconserveerd en ook weer glanzend uit de loods is gekomen, na deze winter bovendeks een degelijke onderhoudsbeurt te hebben ondergaan, is het echte zeilen pas laat op gang gekomen door het aanhoudende koude voorjaar. Maar het is inmiddels zover dat we Schiermonnikoog en Ameland zeilend hebben aangedaan vanuit Lauwersoog. En weer hebben genoten van het moois van het wisselwad en de weidsheid.




We zijn er klaar voor om zaterdag 30 mei aan de Voorjaarswedstrijd van de Wsv Lauwerszee te beginnen. Onze ervaren platbodembemanning, dochter Joske en Jelle, zoon van zeilvrienden, staan te trappelen.Veel tegenstanders lijken er niet te zijn. Anderen zijn nog later door het aanhoudende koude weer of hebben andere prioriteiten.

Weer oostwaarts over wantij Ameland

Lepelaars bij geultje Schier

De ontknoping van de wedstrijd: niet gevaren. Op de briefing besloten de strijd tegen de elementen en elkaar niet aan te gaan. De voorspellingen waren te heftig: onweer, hagel- en regenbuien bij windkracht 4-6 Bft. Bovendien zou Ruud onderbemand zijn op zijn Gossiemijne. De keus dus duidelijk, de weergoden moeten we niet uitdagen.

Voorjaar

Clubhuis Het Roode Hooft Wsv Lauwerszee

Winterbergingloods Jachthaven Noordergat Lauwersoog

Veel te zien bij wad en meer

Het lokt
weer


Diverse ritjes naar Lauwersoog zitten er alweer op, tot nu toe voor vergaderingen. Nog even en we rijden erheen om weer uit te varen.

Els 70

Tsjonge tsjonge, wat was het heet op de dag dat ik 70 ben geworden. 's Morgens kwam dat fantastisch uit varend met de groep familie en vrienden die vroeg uit de veren waren gekomen (sommigen al om 5 uur) om die ochtend met ons in te schepen op de 'Silverwind" in Lauwersoog voor een zandplaatexcursie op Engelsmanplaat en zeehondenkijktocht bij laagwater. Tja en dat laagwatertijdstip was bepalend voor vertrektijd. Heerlijk om zo vroeg al in zomers tenue op het wad rond te varen. 's Middags was het wat afzien op wal, aangename plekjes in water of schaduw zien te vinden. Voor de een was dat wat gemakkelijker dan voor de andere, waarbij leeftijd, gezondheid en slaapgebrek natuurlijk ook een rol speelt. De afsluiting aan de, helaas in de luwte van de wind, maar wel beschaduwde kant van het clubhuis 't Roode Hooft was niettemin gezellig en aangenaam.

Ge-laser

Intensief Hemelvaartsweekend gehad in jachthaven Noordergat in Lauwersoog. Onze Wsv Lauwerszee was mede organisator van de Open Nederlandse Kampioenschappen voor lasers ( ONK2014) op het Lauwersmeer. Samen met de VWDTP van het Paterswoldsemeer. Veel vrijwilligers (60) nodig om alles goed en vlot te laten verlopen, ook wij hebben ons ingezet als ' walpersoneel' ipv het wad op te gaan. Onze taak bestond uit het helpen bij het te water gaan en uit het water halen bij de helling (140 trailertjes weer op wal zetten en ordenen op kleur, vorm en cijfer om bij terugkomst van de lasers snel eigen trailer bij juiste boot te krijgen). Weer anderen waren op het water om alles rond de wedstrijden te regelen en natuurlijk was er de clubhuisploeg die zorgde dat de honderden, waaronder veel buitenlandse, deelnemers, aanhang en vrijwilligers goed verzorgd werden. Het havenwalterrein was omgetoverd en ingedeeld voor camping, camperplaats, parkeerplaats en walplek voor al die lasers. Het verliep allemaal goed en het weer deed ook zijn uiterste best om er een geslaagd festijn van te maken. Iedereen blij dus na afloop. Ook wij, zonder zelf gezeild te hebben al die dagen.

Foto's van het Laser Hemelvaartsweekend ONK2014 © Els Knol-Licht

Nederlanders, Fransen, Duitsers, Engelsen, Zwitsers, Amerikanen en DOMinicanen 

Voorjaarswedstrijd Wsv Lauwerszee

zaterdag 24 mei is er door vier Westerdijk zeeschouwen van de Wsv Lauwerszee tegen elkaar gestreden op het wad. De route over de Zoutkamperlaag die de laatste jaren gebruikt wordt wordt nimmer hetzelfde. Het weer, de windrichting en het tijverloop maakt het een mix van verrrassingen.
Dit keer van ideaal met zon en naar ploeteren in onweer, met vlagen en baken hemelwater tot windstilte en tegenstroom.

In het webalbum van de Voorjaarsrace is de strijd een beetje te volgen

 Daags erna hebben we rust gezocht bij de Engelsmanplaat: het was er weer een plaatje zo mooi. Trouwens in de haven ook.

Toertocht Ameland

Kees Barlagen bij briefing

Een deel van de potentiele deelnemers

Het is 8 juni en nog steeds vreselijk koud in het noordelijk bewolkte deel van het land. Overal schijnt de zon maar wij vernikkelen als we ons hoofd buiten de kajuit steken. Toch zijn we zeilend naar Ameland gegaan, met nog een paar boten uit Lauwersoog. Dan is het een 'toertocht'. Als zodanig stond het al aangekondigd in het programma van de Wsv Lauwerszee. Om leden die nog weinig ervaring hebben op het wad een handje te helpen om de ondiepe drempels onderweg te 'nemen'. Aangezien wij net op Schier waren geweest (wo-dodg) wilden we nu wel naar Ameland, wind redelijk goed, tijd redelijk goed, tij kon beter, warmte ook. Dan kunnen we ook wel aanhaken bij de toertocht. Dus naar de briefing op vrijdagavond in het clubhuis. Achteraf gezien het meest gezellige samenzijn van de hele toertocht. Eenmaal op Ameland ging ieder zijn weegs en zocht warmte op wal en/of vroeg onder de wol. Geen nood, het weer was er naar om niet lang met elkaar in de kuip te zitten, wat we met onze hoogaarsburen nog wel even gedaan hebben. Op de heentocht weinig van de andere deelnemers gezien doordat het vertrek wat uiteen liep, op de terugweg meer vertier daar de vroege vertrekkers hun voorsprong verloren door motorpech (verstopte wierpot) en nog te weinig water om af en toe een slag buiten de geul te kunnen maken. Wij hadden na een noodgedwongen slag over bakboord vanwege een ondiepte naast de geul een adembenemende bakboord-stuurboord met de tri ADHD die rakelings voor onze kluiverboom langs durfde te gaan. Of de vier personen, die in dat kuipje zaten, allemaal vertrouwden op een goede afloop betwijfel ik, adrenaline gaf het wel. Helaas had ik geen handen vrij om een foto te maken van die move.

De tocht is een beetje te volgen in het webalbum Toertocht Ameland De kou moet je er maar bij denken.

Wiegen op de wind

Zaterdagavond, regen en stevige NW wind, we hebben ons moe en voldaan genesteld aan boord, snoer uitgerold, kachel aan: pittige wedstrijd van de Wsv Lauwerszee op het wad achter de rug.  Wind 5-6bft, koud en grijs. Weinig deelname, een dieptepunt in aantal, zeker bij de scherpe jachten(4) , maar ook in onze platbodemklasse was het bedroevend (2). Onze strijdlust was er niet minder om, het regende niet. We hebben een gewaagde bevriende tegenstander in 'Gossiemijne', een zusterschip, ook een 10m Westerdijk zeeschouw. De laatste jaren winnen ze van ons. Uitdaging dus. Deze voorjaarswedstrijd heeft ons een ruime overwinning bezorgd, ook al zijn we met achterstand begonnen. Gossiemijne viel ahw in het startschot, beter kan het niet. De strijd werd uitgevochten in twee ronden, eerst westwaarts een stuk op de Zoutkamperlaag en terug een stuk de Oort in, ten oosten van Lauwersoog. Intussentijd veranderde de stroomrichting van opkomend naar afgaand met alle bijeffecten voor de golfslag. Voor beide bootbemanningen was het de eerste tocht op het wad dit jaar.  Voor Gossiemijne zelfs de eerste zeiltocht van het jaar. Wij hadden tenminste al een keer gezeild op het Lauwersmeer, al was dat ook al weer twee weken geleden. raar voorjaar. Niet eerder voorgekomen in bijna 40 jaar dat we noch het Hemelvaartsweekend noch met de Pinksteren een meerdaagse tocht op het wad hebben gemaakt. Maar nu 'moesten' we wel. Gereefd, zonder kluiver, dik ingepakt. Enthousiast sterk en bekwaam bemanningslid erbij gevonden in Jelle van Roon (35) evenals onze dochter en bemanningslid Joske (39), opgegroeid op de ouderlijke platbodem. Jelle weet van wanten, voor het eerst bij ons aan boord, bleek snel en behendig en met oog en energie voor trim. 

De schoten staan snaarstrak als het moet, we liggen flink op een oor door het ruige weer, maar het voelt goed, met zijn vieren kunnen we dit aan. En dan, bij nadering van de meest westelijke boei die in de eerste ronde gerond moet worden, pakken we 'Gossiemijne', die de boei niet kon bezeilen, een extra slag moest maken. Wij liggen op snelheid, over bakboord. Zetten de ronding al schootvierend in met ingehouden adem want de punt van hun kluiverboom komt akelig dicht bij het achterlijk van ons grootzeil. 
Het gaat goed, we vallen verder af naar de benedenwindse volgende boei. Vanaf dat moment hebben ze het nakijken gehad, is gebleken. al hun tactische keuzes ivm stroom(ontwijken of benutten) ten spijt. Of deden wij betere keuzes? Onze voorsprong is uitgelopen tot een minuut of zes na 4 uur. Qua rating had 'Gossiemijne' sowieso voor ons moeten eindigen om te kunnen winnen. Vergeleken met het tuig van Gossiemijne is ons zeiloppervlak kleiner nadat Molenaar op ons uitdrukkelijke verzoek het nieuwe grootzeil tot twee keer toe heeft moeten inkorten. Het blijft dus spannend hoe de strijd zal uitpakken onder lichtweer omstandigheden met kluiver erbij.  

Nu genieten we van het herstelde vertrouwen: het kan dus toch, winnen. Heerlijk om dan 's avonds in de boot te wiegen op de wind. Het waait nog harder. We hoeven lekker even niks meer. Behalve herstellen van de inspanning. 
(Na drie dagen was mijn spierpijn pas over)

Tijdens het zeilen zijn ook foto's en filmpjes gemaakt door ons. Schoonzoon Peter maakt er een fimpje van. De trailer is al klaar (1 min). 
30mei: de film (8 min) ook: Wsv Lauwerszee Voorjaarsrace 2013 R&P

De route over Zoutkamperlaag en stuk Oort © Luuk Knol

Start 2013

Stavoren-Hindeloopen

Op 2-2-02 beleefden we een prachtige koninklijk zonnige dag, nu 10 jaar later is het de vorst die de Elfstedenkoorts weer maximaal doet gloeien. Het natuurijs is bij ons in het Noorden hier en daar al dik genoeg, in Noordlaren is de eerste officiele wedstrijd van de KNSB al verreden. Zelf ben ik nog niet op de schaats geweest, ik ga nog wel. Op het Damsterdiep, dicht bij huis, heeft de plaatselijke ijsvereniging 'Presto' een baan geveegd dit weekend. Wij reden zaterdag door Friesland, naar Stavoren. Slechts een enkele schaatser te zien in het wijde witte landschap. Opmerkelijk. Ook het IJsselmeer ligt er verstild bij. Terwijl 'aan de overkant' de ijszeilers al bezig zijn.


Wij brengen deze zonnige vorstmiddag een groepsbezoek aan de jachttuigerij de Groot, georganiseerd door de wedstrijdcommissie van de Wsv Lauwerszee. De ontvangst, uitleg en rondleiding is een aanbeveling waard.(zie ook webalbumlink onderaan)

In de oude haven van Stavoren een beijsde boeg. Kennelijk onlangs nog wezen varen. Is nu onmogelijk.


De vaart van Stavoren naar Hindeloopen ligt er nog maagdelijk bij. Er zijn een aantal schaatsers aan de andere kant van de dijk te ontdekken als je bij Hindeloopen op het havenhoofd staat. De haven ligt dicht, het IJsselmeer ook voorzover ons oog reikt.

Een fotoverslag van deze dag in het webalbum



https://picasaweb.google.com/lh/sredir?uname=elsWeerlicht&target=ALBUM&id=5705619823208876497&authkey=Gv1sRgCIny_rmO_cuAuAE&feat=email

Warme start

Wsv Lauwerszee
Veel leden van de Wsv Lauwerszee kwamen af op de oliebollen in het clubhuis op zondag 8 januari. Velen hebben het moment aangegrepen om te kijken in hoeverre het extreem hoge waterpeil in het Lauwersmeer van de laatste dagen 'hun' haven of boot heeft bedreigd. Er zijn, voorzover mij bekend, geen nare dingen uit voortgekomen, noch van de wateroverlast noch van het eten van appelfalppen en oliebollen.

De drukte , warmte en stemming in het clubhuis belooft veel goeds voor het nieuwe jaar. De volle bak wordt benut om de wisselprijs, de Carolustrofee, uit te reiken aan de jeugdige Rianne Koenen, voor haar verslag van haar eerste ervaring als 'bemanning" in de Colin Archer Memorial(CAM) race. Het verslag staat te lezen in het Jaarboek 2011 van de Wsv. Rianne is de kleindochter van Martin Loos, de man die in Lauwersoog dertig jaar geleden aan de wieg stond van de CAMrace.

Dit jaar is op 14 juli de 16e start van de CAMRace van Lauwersoog naar Larvik in Noorwegen.

zie http://www.camr.nl/

Zelf hebben Luuk en ik 2x meegedaan: in 1992 als bemanning op de toenmalige Halberg Rassy "Pollux' en in 2004 bij andere schipper, andere boot en niet zeevaste medebemanning. Die laatste keer is bij een poging gebleven. Schipper en bemanning zijn zo verstandig geweest, na een tweede startpoging, op tijd terug te keren met een van binnen en buiten zout schip naar de veilige haven. In 1992 hebben we Larvik wel bereikt, het was onze eerste zeezeilreis waarop drie dagen en nachten moest worden doorgevaren.

Prachtig, toen.

Hoogwater overlast

Terwijl in onze eigen gemeente Ten Boer de dijk langs het Eemskanaal het hier en daar dreigt te begeven, ook bij ons dorp Garmerwolde, en een ander dorp (Woltersum) dat direct achter die dijk ligt 's nachts geevacueerd is uit voorzorg, rijden wij, niet als enige 'ramptoerist', naar het ons zo vertrouwde Lauwersoog om te kijken hoe het er daar voorstaat. Meer water dan normaal, dat's te zien doch er kan inmiddels gespuid worden omdat de waterstand op het wad een paar uur lang lager is dan in het Lauwersmeergebied. Acuut is de dreiging voor ellende daar dus niet, wel zijn wat secundaire wegen afgezet en liggen er zandzakken om de doorgaande weg watervrij te houden.
En zien we geen wilde paarden noch hooglanders Die beesten zullen zelf wel een hoger en droger deel in het gebied gevonden hebben. In de visserijhaven ziet alles er gewoon uit, het hoge water dat over de kaden spoelde door de NW storm en vloed is met de eb afgevoerd. Komt mogelijk terug met de nieuwe vloed en nieuwe storm maar ja, dan is het donker en zitten wij thuis achter de buis of op de pc te googelen naar 'hoogwater Lauwersoog'. Probeer maar eens, kom je beelden van de visserijhaven tegen die tot de verbeelding spreken.

Naar verluidt kon men vanochtend ( 6 jan) voor het spuien in onze jachthaven

over 'het water lopen':
het water stond net over de steigers heen.

Zoals het nu lijkt kunnen leden van de Wsv Lauwerszee zondag het oliebollenfeest in het clubhuis wel met droge voeten bereiken.

zie http://ftp.noorderzijlvest.nl/waterstanden/lauwersoog-peil.html

Hele geruststelling, niet waar!

Voorjaarsrace 2011

De Voorjaarsrace 2011 op het wad bij Lauwersoog is een onvoorziene zware operatie geworden. De voorspelling leek aantrekkelijk: W 2-4, geen buien. Het is op de briefing nog gezegd. De dag zelf begon al met nattigheid, een windkracht 5 en een vieze lucht. Toch maar een rif gelegd. We moeten onszelf niet overschatten nu de operatie van Luuk niet is doorgegaan. Maar ja, hoe gaat dat. Al voor de start wordt het droog en lijkt het rustiger te worden. Bij de start beginnen we al met achterstand. Tante Sien ligt voorop, gevolgd door Gossiemijne. De beide andere, die overigens buiten mededinging meedoen, zijn te vroeg gestart en moeten opnieuw. Het is kruisen met afgaand knobbelig water tot aan de Z6a die over bakboord gerond moet worden (tussen Glinder en Gat van Schier). Het schiet niet op. Rif eruit, kost tijd, maar allah. De voortgang gaat beter, maar echt lekker loopt het niet. We kunnen het zeil niet goed strak en vlak krijgen, kracht ontbreekt en aan de trim kunnen we nu niets meer veranderen. De overstagmaneuvres gaan ronduit slecht. Het schip wil maar niet door de wind. Na het ronden van die eerste boei gaat het stukken beter: voor de wind naar het oosten. We kiezen een andere (tegenstroom)route dan onze tweevoorgangers in de hoop dat het een goede taktiek is. Het lijkt te werken. We lopen zienderogen in op de beide voorliggers die de kustkant hebben gekozen om de felle tegenstroom te ontwijken. We halen zelfs in en lopen uit tot ons eigen ongeloof. Nog ongeloofwaardiger is de steeds dichterbij komende 'Oude Tukker'. Die lijkt alles in te halen ondanks de herstart. De boot doet buiten mededinging mee omdat er nog geen meetgegevens bekend zijn voor de handicap, maar dat belooft wat voor de toekomst. Nog als eerste ronden we de meest oostelijke merktekens van de baan: de SMW1 en de O5. Daarna wordt het weer kruisen. De wind is bepaald niet afgenomen. Het is sleuren aan de schoten, alles bolt, kilt en klappert. foto links: Henk van der Leij

Gewoon teveel tuig voor deze wind en ook nog niet goed trimbaar. We komen handen en kracht te kort maar weten van geen opgeven. Maken bijna een fatale vergissing en daardoor een verkeerde slag bij de doorgang naar de tweede ronde en verspelen onze voorsprong. Vangen via de marifoon wat op over Tante Sien, Oude Tukker en de Commorant die allen wegens materiaalpech de strijd hebben moeten staken. Wij hebben een doel: de finish halen, liefst voor Gossiemijne, maar dat is een ijdele hoop. In het kruisrak wil het niet met zoveel wind en in deze tijzee. Door de helling spoelen hoge korte golven soms door het gangboord en klotsen de kuip in. We moeten de schoot wel vieren willen we het nog ietwat droog houden aan boord. Het grootste leed is geleden als we wederom de Z6a kunnen ronden. Alleen Gossiemijne inhalen op het voordewindse rak zit er niet meer in. Ze volgen onze lucratieve route van de vorige ronde. We hebben en houden het nakijken. Het is niet anders. Ze doen het, deze keer, beter.

Ruud maakt een vreugdedansje en wij troosten ons met het blik van de Jaarwisselprijs 2010 dat we nog tegoed hadden.

foto links: Gerard du Bois


Voor een fotoverslag van het wedstrijdgebeuren, ook voor en na, is een nieuw webalbum in de maak.