Maatwerk

Storm uit zuid-zuidwest.
Het begint toevallig op de dag dat wij naar Stavoren zijn om een verloopstukje bij de voorstag te laten vernieuwen bij tuigerij de Groot. Dat hadden we afgesproken met standhouder Henk de Groot, waarmee we op 'de beurs', de Klassieke Schepenbeurs, ook in gesprek komen.Ons probleem, de punt van de sprenkel moet door het oog aan het uiteinde van de voorstag als de mast naar beneden (of omhoog) gaat. En dat knelt, is te nauw, sinds de voorstag vorige winter vernieuwd is en er nieuw soort eindbeslag op zit. Gevolg, er komen nu al vleeshaken in het stukje staaldraad dat om het kousje van het verloopstuk zit dat aan het nieuwe eindbeslag gekoppeld wordt vanwege de maststrijkvoorziening ( de foto rechts, oude situatie met oog aan eind voorstag, waarin sprenkel wel paste)

Hoe lang gaat dat goed?? Voor Henk geen probleem. Kom maar langs, zegt hij. En dat hebben we dus gedaan. In hun grote loods aan de Kooijweg wordt het verloopstukje wordt ter plekke vernieuwd en het puntje van de sprenkel afgerond en een millimeter verjongd.


Dat onderdeel is weer klaar voor komende vaarseizoenen. Waar een beurs al niet toe leidt.

Beurs

We wilden zaterdags al, maar het regende in Groningen dus, gingen we zondag naar de Klassieke Schepen Beurs. In Enkhuizen. Al jaren zijn we niet op botenbeurzen geweest, wat hebben we er te zoeken? Nu een zeilmaker. Er zit, na 33 jaar, slijtagescheurtjes in een baan bovenin daar waar het zeil altijd samen geknepen wordt bij het opdoeken door het zeilbandje. Tevens de strook die het vaakst zonlicht vangt als we in weekenden en vakanties te laks zijn om de huik erover te doen. En dat stukje is dus na circa 1881 dagen gaar. Reken maar na: 33 jaar x 57 dagen (per jaar globaal 5 weken + 10 weekenden= 35 +22 dagen).
Op de beurs staat ook de zeilmaker waar ons tuig vandaan komt, zeilmakerij Molenaar. Uit Grouw. Nou is Grou dichterbij voor ons dan Enkhuizen. Dus waarom dan naar de beurs. Voor de kans op ontmoeting, je hoort en spreekt nog eens passiegenoten. (Zoals Marianne van der Linden, de schrijfster van de gedegen artikelenserie in de Spiegel der Zeilvaart over nodige kennis bij wadvaren.) Of leveranciers. Hoor je Jaap Jongsma, van zeilmakerij Molenaar, in een interview zeggen dat een zeil gemiddeld zo'n jaar of tien meegaat. We kijken elkaar eens aan. We doen er al drie keer zo lang mee en nog zijn we er blij mee, Nou moet ik er wel bij zeggen dat de stiksels al veel eerder verteerd waren door weer en wind, al diverse winters is het tuig teruggeweest om na te laten kijken op kapotte stiksels. Ook zelf hebben we in zomervakanties naald en draad wel ter hand moeten nemen om na een forse bui met wind loslatende stiksels te naaien. Maar sinds de overlap van banen met een zigzagsteek vernieuwd zijn bij 'Molenaar', opdat er geen priklap effect ontstond, was ook dat ongemak de laatste jaren over. Het (tr)ouwe zeil staat en oogt in onze ogen prima en laat zich goed trimmen. Inmiddels zijn we toch naar Grouw gegaan en met 'Molenaar' in gesprek over een nieuw grootzeil. Donkerglimmendglibberglabberdoek. Weliswaar iets lichter om te hijsen. We hebben een offerte in het verschiet op basis van de oorspronkelijke maten. Volgens hun recente opmeting moet het zeil behoorlijk uitgerekt zijn. Dat scheelt nogal in onze 'beurs'.