Afgelopen zaterdag zouden we de Garnalenrace varen, van Lauwersoog over het wad naar de Eems. Bij gebrek aan tegenstand zijn er geen platbodems van start gegaan en hadden wij opeens een nieuwe keus: actief of lui. Wat te doen? Eerst maar eens de dieselvoorraad op peil brengen, is dat maar vast gebeurd voor de vakantie. De tanktijden in het weekend zijn marginaal, 's morgens voor 12 uur. De drukte rond het middaguur bij de sluis (HW 14.45 uur) en de, ondanks de zon, frisse wind deed ons snel een oppertje zoeken achter het vogeleiland om relaxed te wachten totdat de drukte zou afnemen. Dat laatste was een vergissing, het werd steeds drukker, de boten groter en de wachttijd langer. Dus uiteindelijk ons ook maar in het gewacht gestort. Gevolg dat we pas na de kentering op het wad terecht kwamen. Toch maar oostwaarts met slap windje mee ondanks het al afgaande tij. Zon in de kuip, voortgang af en toe geen meter, al hadden we wel een zeilgevoel. Omdat je op deze manier nergens komt na verloop van tijd toch maar een doel bedacht, droogvallen in het Poepegat, voorbij de verboden gebieden. Dat werd dus toch nog even een stukje motoren er naar toe in het dikst van de tegenstroom, het wad begon hier en daar al droog te vallen, de eerste zeehond zagen we liggen bij een 'defensiepaal'. Duidelijk eentje die bescherming zoekt. Het tij was al zover gevorderd dat we de boot op een geschikte plaats (geen verboden gebied, geen steile rand) en manier (kuip naar zonkant) aan de grond hebben laten lopen. Waarna we ons lekker hebben geïnstalleerd in de kuip met kussens, kijker, boek en bier. Dat laatste voor het eerst gekoeld uit een koelbox, die koelt op 6 volt, alleen als we motoren. Experiment voorlopig geslaagd. Het werd een mooie lange avond, op een naar ons gevoel sterk hellend schip (10 graden). Eigen schuld, we wilden vanwege het uitzicht naar de ondergaande zon vanuit de kuip de lage kant aan de geulkant. En dan heb je kans op dit probleempje door de scheg. We brachten het offer niet voor niets, het uitzicht was mooi. 
Zagen zelfs een droogzeiler. De nacht die volgde was rustig, ook toen het water weer op kwam en de boot achter zijn anker ging liggen. De zondag begon met een bedekte hemel, de voorspellingen om half zeven waren niet geheel droog, we zijn met het vroege afgaande tij terug gegaan naar de visserijhaven. Aan de politiesteiger vastgeknoopt en de naar buitengaanders gadegeslagen. Een grote catamaran uit Oostmahorn ging naar binnen, was net aangekomen, terug van een jaar naar de Cariben. Een voor ons bekende kleinere catamaran voer uit, op weg naar de Oostzee, voor vier weken, op vakantie. Een ander ons bekend stel kwam ook de sluis uit, even een paar uurtjes zeilen op het wad. Wij zijn naar binnen geschut en hebben geluierd achter anker, de zon scheen weer, brandde zelfs. Afkoeling in het water gezocht. Zal het toch nog gaan zomeren? Voorlopig alleen achter de bomen of bij huis. Als ik thuis ben kom ik tijd tekort om in de tuin te luieren, vreemd?
