Vanaf de wal

Een op het oog prachtige zeildag, althans zo lijkt het op Hemelvaartdag in Friesland langs de IJsselmeerkustplaatsjes. Het is prachtig om te zien al die zeiltjes en bootjes. We hebben het met eigen ogen waargenomen rondrijdend met mijn moeder om haar horizon weer even te verbreden. Haar eigen actieradius met rollator is niet zo heel ver, je wereld wordt klein met het dagelijks vaste beeld vanuit een kamer in een verzorgingshuis. Gelukkig blijft haar interesse in het wereldgebeuren groot en wordt gevoed door het TV scherm. Helaas komt daarmee veel kommer en kwel haar kamer en brein binnen. Geen wonder dat ze volop geniet van een dagje rondgereden worden door een zonovergoten voorjaarsschoon wisselend landschap van weilanden en water, met oplevende herinneringen aan vele goede vitale huwelijksjaren op eigen kajuitboot 'Oogje in't Zeil', zeilend door Friesland en op het IJsselmeer. En het heeft kennelijk zo moeten wezen dat we vandaag bij toeval ook nog mijn broer Ronald en zijn zoon zien wegvaren bij Makkum. Dankzij de mobiel komt het nog even tot een ontmoeting.

Het was voor ons niet de enige verrassende ontmoeting die dag. In Harlingen staan we met de auto op de kade in de Willemshaven te kijken bij de sloepen die te water worden gelaten in verband met de HT sloepenrace van de volgende dag. Voor ons stopt ook een auto en laat daar nou een ons heel goede bekende jonge vriend uit stappen die we zijn levenlang al kennen... Mattijs Buurman. Hij roeit mee

Voor een kleine foto-impressie van de dag 090521 rondrit Friesland m Mam c Els

En zo is het gekomen

Mijn moeder is jarig: 94, levendig en bij de tijd. Een jaar geleden leek dat heel anders, waardoor ze haar zelfstandig wonen op een bovenhuis aan de Petrus Campersingel in Groningen moest opgeven. Een 'zware' winter. Nu voelt ze zich thuis in Hoornseheem en geniet van haar nieuwe sociale leven.

Ze is op 8 december 1914 in IJmuiden geboren. Onlangs werd er een boek uitgebracht over het 75 jarig bestaan van de IJmuider (strand) reddingbrigade: Jubileumboek IJmuider Reddingsbrigade - IJmond - IJmuider Courant Daarin staat een foto van de strandploeg uit 1936. De jonge vrouw, Truus, tweede van links op die foto is degene waar ik 8 jaar later uit geboren zou worden, als 2e kind. De vriend, Frans Nieman, van haar vriendin Suus (4e v.l. op die foto) maakte de foto. Suus en Frans trouwden. Frans had een vriend met een zeilkano, Freek Licht, die trouwde met Truus. De vriendschap met Frans en Suus bestaat nog steeds, ook al zijn mijn ouders in het begin van de oorlog naar Groningen verhuisd. Als kinderen hebben mijn broer Fred en ik vaak in IJmuiden gelogeerd bij de Opa's en Oma's, of bij Oom Piet en tante Rie op 'sluiseiland'. Geweldige vakanties. Ik heb nog steeds een zwak voor IJmuiden.

Mijn vader is helaas al een jaar of twintig geleden overleden. Hij leeft voort in onze schouw, WEERLICHT, die hij als Westerdijk werfcasco in 1976-77 volledig betimmerde. Dat was hem als binnenhuis architect wel toevertrouwd na het ontwerpen en bouwen van zijn eigen boot "Oogje in't zeil' in de jaren '50. Hiernaast een foto op het Lauwersmeer uit 1980 nadat "Oogje' een volledige update had ondergaan: langer, breder en stahoogte. En allemaal in eigen beheer uitgevoerd. Een jaar na het overlijden van mijn vader is de boot is naar Lemmer verkocht. Alle drie nakomelingen hadden zelf allang een eigen boot. Wie weet of 'Oogje' nog ergens rondvaart? De laatste keer gezien met IJlst op de achtersteven.

Foto links: de nieuwe kopers vertrekken met Oogje in't Zeil in 1988.

Hij komt

Vol verwachting klopt mijn hart, hij komt, hij komt dinsdag, mijn weblog van de maandprijs van ZEILEN. In de jeugd TV-serie 'Zoutvloed' op zondagmorgen (spannend en speelt aan de kust in Noord Groningen) zeggen ze: 'het is niet wat het lijkt', want het typenummer dat in ZEILEN genoemd wordt, wordt allang niet meer geleverd, schrijft de Team Assistant Benelux van Sony Ericsson. Ik krijg dus een ander type. We zullen zien.

De Spanje boot is ook niet wat het lijkt, deze afkomstig uit Madrid zagen we vrijdag liggen in Langweer, het geboortedorp waar Luuk met zijn broer en zussen zijn jeugd heeft doorgebracht. Niet alleen het kippebruggetje is breder geworden.

Nostalgisch was ook het bezoek aan het Scheepvaartmuseum in Sneek. Prachtige collectie modellen, waaronder uiteraard een van de 16m kwadraat klasse waarin ik het zeilen heb geleerd, op het Paterswoldsemeer. En van een Akkrumer jol, het enige bootje waarmee ik meezeilend met andere jeugd ooit als teener ben omgeslagen op lager wal op de Sijtebuurtser EE. Zonder zwemvest natuurlijk. Mijn ouders lagen met hun kajuitboot 'Oogje in 't zeil' in Grouw aan de steiger. Ja, zo gaat dat.

Meer foto's van het Knollen samenzijn: 081120-22 KnolBrsZsnOudemirdum-Langw-Sneek ©Els

en gemaakt door Jenny: http://picasaweb.google.nl/Junewegink/Sneeuwwitje20TM22Nov2008?authkey=9aJOzb9zxJI#