Wadweek met kleinkinderen

Het inschepen na een hectische dag thuis na mijn tropische verjaardag begint 's avonds met zwemmen ter afkoeling, net buiten onze haven op het Lauwersmeer. Dreigende buienluchten doen ons, net op tijd, al snel weer de haven invluchten, er volgt een nacht en driekwartdag met regen. Dat is wennen na al die dagen met veel zon en hitte. En nu zijn we met zijn vijven aan boord. Geduld en spelletjes. Het is te doen omdat de weersvooruitzichten goed zijn, het geschikte tij om over te steken naar Schier is pas in de namiddag, dus er is nog veel moois te verwachten. En dat is uitgekomen.
Veel zon, heerlijk weer, wind uit gewenste hoek om na wadslik en schepnetervaringen op  Schiermonnikoog richting westen te gaan; tij goed om op het Amelander wad een middag droog te vallen, spartelen en spelen; krabbetjes te vangen en ijsjes te eten op Ameland  Het vervolgtraject is kiezen. Vlieland is vol horen we via marifoonberichten. Het wordt een dag vroeg opstaan (voor Opa en Oma) om met het vroegvallende hoogwater over het Kimstergat te komen, willen we Kornwerderzand-Makkum kunnen bereiken. Geen wind, met motor  aan kan het gemakkelijk gehaald worden. Tijd over om het zilt van het lijf te spoelen in zoet IJsselmeerwater. Kunnen we verfrist naar een pizzeria in Makkum. Het regent lichtjes. Geen nood, de slotdag wordt mooi, zeilend naar Stavoren om daar het skûtsjesilen te zien.

Verrassend genoeg worden we bij binnenvaren opgewacht door beide dochters en schoonzonen. Het ene stel wil zijn kinderen halen, het andere stel komt met eigen grut om met ons ook het skûtsjesilen te zien, vanaf de boot natuurlijk. Volle bak, het weer leent zich ervoor

 

Storm en zomers' zeilen in de winter

Al maanden heb ik geen tijd om onze zomerse zeilervaringen met eigen boot op het wad en dit jaar ook beetje IJsselmeer langs de Friese kust te 'verwerken' tot een beschrijvend beeldverslag. Dat komt deze winter wel, dacht ik. Niet dus. Nieuwe plannen, zomers' zeilen in de winter. Niet op eigen boot. De keus viel op de EENDRACHT , het grootste Nederlandse zeilende opleidingsschip, dat zeilt deze winter in de Cariben. En wij zeilen een paar weekjes mee.

Afgelopen tijd heb ik al wel vele uurtjes gestoken in het weblog van het WesterdijkZeeschouwenContact, evenals o.a. Carla Verrips, ook enthousiast eigenaar van een Westerdijk zeeschouw. We archiveren gegevens en foto's, die we verkrijgen van ex- en huidige, vaak verse eigenaren, van een Westerdijk zeeschouw. Het databestand groeit gestaag :-)

De storm die 28 oktober over ons land raasde heeft in het noorden van het land bij het ons zo vertrouwde Lauwersoog voor veel narigheid gezorgd bij boten die aan lager wal afgemeerd lagen. Niet alle zijn ongeschonden uit de strijd gekomen. Onze boot stond (staat) braaf onder zijn winterkleed in de stad Groningen, met extra touwwerk om het dekzeil.

Die stormachtige dag overlijdt Erika van der Steen, na een hele zomer doorgebracht te hebben in het ziekenhuis ipv lekker samen met Ruud wadvarend op hun Westerdijk zeeschouw 'Gossiemijne'. Een bar en boze dag.

28 okt 2013 de storm raast met 152km/u over het noorden van het land.
Veel boten afgemeerd in de NO hoek van het Lauwersmeer, bij Lauwersoog , komen in de problemen.

Krui-ijs Stavoren

Zoekend naar kruiend ijs langs Friese IJsselmeerkust maken we op deze nog zonnige maandag een mooi autoritje. Bij Stavoren worden we beloond.
Metershoge witte bergen.

rechts: foto Luuk

Een goed beveiligde hoogwerker bezig aan onderhoudswerkzaamheden op de Aphrodite in Stavoren. Het moet daarboven erg koud zijn, er staat een straffe wind.
http://www.sail-aphrodite.com/nl/nieuws/16/ingevroren.html

U wordt uitgenodigd om mijn webfotoalbum te bekijken:

120220 Krui-ijs in ZW-hoek © Els Knol-Licht

Stavoren-Hindeloopen

Op 2-2-02 beleefden we een prachtige koninklijk zonnige dag, nu 10 jaar later is het de vorst die de Elfstedenkoorts weer maximaal doet gloeien. Het natuurijs is bij ons in het Noorden hier en daar al dik genoeg, in Noordlaren is de eerste officiele wedstrijd van de KNSB al verreden. Zelf ben ik nog niet op de schaats geweest, ik ga nog wel. Op het Damsterdiep, dicht bij huis, heeft de plaatselijke ijsvereniging 'Presto' een baan geveegd dit weekend. Wij reden zaterdag door Friesland, naar Stavoren. Slechts een enkele schaatser te zien in het wijde witte landschap. Opmerkelijk. Ook het IJsselmeer ligt er verstild bij. Terwijl 'aan de overkant' de ijszeilers al bezig zijn.


Wij brengen deze zonnige vorstmiddag een groepsbezoek aan de jachttuigerij de Groot, georganiseerd door de wedstrijdcommissie van de Wsv Lauwerszee. De ontvangst, uitleg en rondleiding is een aanbeveling waard.(zie ook webalbumlink onderaan)

In de oude haven van Stavoren een beijsde boeg. Kennelijk onlangs nog wezen varen. Is nu onmogelijk.


De vaart van Stavoren naar Hindeloopen ligt er nog maagdelijk bij. Er zijn een aantal schaatsers aan de andere kant van de dijk te ontdekken als je bij Hindeloopen op het havenhoofd staat. De haven ligt dicht, het IJsselmeer ook voorzover ons oog reikt.

Een fotoverslag van deze dag in het webalbum



https://picasaweb.google.com/lh/sredir?uname=elsWeerlicht&target=ALBUM&id=5705619823208876497&authkey=Gv1sRgCIny_rmO_cuAuAE&feat=email

Maatwerk

Storm uit zuid-zuidwest.
Het begint toevallig op de dag dat wij naar Stavoren zijn om een verloopstukje bij de voorstag te laten vernieuwen bij tuigerij de Groot. Dat hadden we afgesproken met standhouder Henk de Groot, waarmee we op 'de beurs', de Klassieke Schepenbeurs, ook in gesprek komen.Ons probleem, de punt van de sprenkel moet door het oog aan het uiteinde van de voorstag als de mast naar beneden (of omhoog) gaat. En dat knelt, is te nauw, sinds de voorstag vorige winter vernieuwd is en er nieuw soort eindbeslag op zit. Gevolg, er komen nu al vleeshaken in het stukje staaldraad dat om het kousje van het verloopstuk zit dat aan het nieuwe eindbeslag gekoppeld wordt vanwege de maststrijkvoorziening ( de foto rechts, oude situatie met oog aan eind voorstag, waarin sprenkel wel paste)

Hoe lang gaat dat goed?? Voor Henk geen probleem. Kom maar langs, zegt hij. En dat hebben we dus gedaan. In hun grote loods aan de Kooijweg wordt het verloopstukje wordt ter plekke vernieuwd en het puntje van de sprenkel afgerond en een millimeter verjongd.


Dat onderdeel is weer klaar voor komende vaarseizoenen. Waar een beurs al niet toe leidt.

Beurs

We wilden zaterdags al, maar het regende in Groningen dus, gingen we zondag naar de Klassieke Schepen Beurs. In Enkhuizen. Al jaren zijn we niet op botenbeurzen geweest, wat hebben we er te zoeken? Nu een zeilmaker. Er zit, na 33 jaar, slijtagescheurtjes in een baan bovenin daar waar het zeil altijd samen geknepen wordt bij het opdoeken door het zeilbandje. Tevens de strook die het vaakst zonlicht vangt als we in weekenden en vakanties te laks zijn om de huik erover te doen. En dat stukje is dus na circa 1881 dagen gaar. Reken maar na: 33 jaar x 57 dagen (per jaar globaal 5 weken + 10 weekenden= 35 +22 dagen).
Op de beurs staat ook de zeilmaker waar ons tuig vandaan komt, zeilmakerij Molenaar. Uit Grouw. Nou is Grou dichterbij voor ons dan Enkhuizen. Dus waarom dan naar de beurs. Voor de kans op ontmoeting, je hoort en spreekt nog eens passiegenoten. (Zoals Marianne van der Linden, de schrijfster van de gedegen artikelenserie in de Spiegel der Zeilvaart over nodige kennis bij wadvaren.) Of leveranciers. Hoor je Jaap Jongsma, van zeilmakerij Molenaar, in een interview zeggen dat een zeil gemiddeld zo'n jaar of tien meegaat. We kijken elkaar eens aan. We doen er al drie keer zo lang mee en nog zijn we er blij mee, Nou moet ik er wel bij zeggen dat de stiksels al veel eerder verteerd waren door weer en wind, al diverse winters is het tuig teruggeweest om na te laten kijken op kapotte stiksels. Ook zelf hebben we in zomervakanties naald en draad wel ter hand moeten nemen om na een forse bui met wind loslatende stiksels te naaien. Maar sinds de overlap van banen met een zigzagsteek vernieuwd zijn bij 'Molenaar', opdat er geen priklap effect ontstond, was ook dat ongemak de laatste jaren over. Het (tr)ouwe zeil staat en oogt in onze ogen prima en laat zich goed trimmen. Inmiddels zijn we toch naar Grouw gegaan en met 'Molenaar' in gesprek over een nieuw grootzeil. Donkerglimmendglibberglabberdoek. Weliswaar iets lichter om te hijsen. We hebben een offerte in het verschiet op basis van de oorspronkelijke maten. Volgens hun recente opmeting moet het zeil behoorlijk uitgerekt zijn. Dat scheelt nogal in onze 'beurs'.