Sprookjesnacht in Poepegat

Mijn verhaal 'Sprookjesnacht in Poepegat" dateert uit de vorige eeuw en is geplaatst in het blad

Zeilen nr.4 van 1999
Omdat nu, anno 2016,  allerlei gebieden als DarkSky 'geroemd' en gepromoot worden, zoals Lauwersmeer en Boschplaat (Oost-Terschelling) waar je dan onder begeleiding naar toe kunt gaan als 'attraktie' of bijzonder evenement' heb ik bijna medelijden met de mensen die daar op intekenen. Garantie op een wolken- en windloze avond geven ze je er niet bij. Nog afgezien van het geluid dat mensen produceren als ze in groepen iets hopen te beleven.

Wij zijn bevoorrecht en verwend met ons veelvuldig verpozen op het wad op ons eigen bootje. En avonden zoals hier beschreven in 'Sprookjesnacht in Poepegat" zijn zeldzaam is onze ervaring in 40 jaar wadvaren.

Storm op wad

Eddy Nieuwenhout stuurde drie fotootjes van de storm die ze met de twee geankerde en met elektriciteitskabels aan elkaar verbonden boten vanwege de VARA-opnamen tbv de uitzending "Storm op komst' doorstaan hebben. Nu is het weer rustig op het oostwad ... tot de schietoefeningen beginnen van de week.(vervolg op bericht 'Storm op komst' van 13 juni)

'Storm op komst'

'Storm op komst'', zo heet het programma waarvoor de VARA vanaf morgen opnamen gaat maken op het oostwad.
http://www.broadcastmagazine.nl/Nieuws/storm-op-komst-zet-twee-bners-samen-op-zee.html

Twee boten, uit Harlingen, zijn ervoor gecharterd: 'Walrus' en 'Brave Hendrik'. In de passantenhaven van Lauwersoog wordt 2e Pinksterdag nog hard gewerkt aan de voorbereiding. BBQ in elkaar zetten, merk blik bier afplakken, inruimen en nog veel meer. Op de 'Walrus' zullen de komende weken steeds 2 BN-ers 24uur met elkaar letterlijk opgescheept zitten. De boot, die wordt verankerd op het wad zit, behalve proviand, vol lampen en microfoons. Straks uit beeld maar in werkelijkheid in de buurt en met kabels verbonden aan de 'Walrus' komt de 'Brave Hendrik' te liggen. Op die boot huist de VARA opname-crew, de kajuit staat vol met apparatuur. Op het voordek een immense generator om de benodigde stroom te leveren voor alle opnamen en verlichtingsschijnwerpers. Beide schepen liggen straks op een zandplaat oostelijk van Lauwersoog. Voor kenners van het oostwad: tussen de 'Schildknopen' en het 'Poepegat'. Dat vertelde de voor deze weken ingehuurde schipper van beide boten ons. We waren blij verrast vanmiddag te ontdekken dat dat Eddy Nieuwenhout is, een van de 'vier jonge botterkinderen' waarmee we in de jaren zestig het wad leerden kennen aan boord van de botter 'Duitendief', de boot van de stiefvader van Joop, de vader van Eddy. Eddy heeft het (wad)varen met de paplepel binnen gekregen. En is er nooit meer los van gekomen, net zo min als wij. Hij vaart nu zelf ook met vrouw en kinderen op het wad, wij beginnen opnieuw, met het kleinkinderen. Wie van hen zal met de passie besmet raken?

Het programma gaat uitgezonden worden in verschillende delen in de maanden juli en augustus. Wie weet gaan we evooraf nog eens 'op lokatie' kijken. Laten we voor de organisatoren en de BN-ers hopen dat een echte storm achterwege blijft tijdens hoogwater, want de dubbele verankering maakt het de boot onmogelijk om 'lekker achter het anker' te gaan liggen. Mij ook benieuwen wanneer en wie er gaat klagen over lichthinder op het wad als er 's avonds of 's nachts opnamen gemaakt worden.

Dinsdag begin middag zijn de eerste BN-ers met een R.I.B. opgepikt in de passantenhaven. Prachtige rustige en zonnige omstandigheden. En laagwater. Vannacht weer, dus met het slapen zal het wel lukken.

20 juni naschrift: uit sms van Eddy begrepen dat ze de handen vol hebben gehad aan de storm van afgelopen weekend. Drie ankers per schip en dan nog bij motoren om niet krabbend van de plaat af te zakken. Zo letterlijk zullen ze het niet bedoeld hebben bij de keuze van de titel voor de uitzendingen. En komende week komt er herrie in plaats van waddenrust. Er wordt door defensie geoefend in de Marnewaard. Dat zullen ze beter horen dan ze lief is.

Poepegat

Afgelopen zaterdag zouden we de Garnalenrace varen, van Lauwersoog over het wad naar de Eems. Bij gebrek aan tegenstand zijn er geen platbodems van start gegaan en hadden wij opeens een nieuwe keus: actief of lui. Wat te doen? Eerst maar eens de dieselvoorraad op peil brengen, is dat maar vast gebeurd voor de vakantie. De tanktijden in het weekend zijn marginaal, 's morgens voor 12 uur. De drukte rond het middaguur bij de sluis (HW 14.45 uur) en de, ondanks de zon, frisse wind deed ons snel een oppertje zoeken achter het vogeleiland om relaxed te wachten totdat de drukte zou afnemen. Dat laatste was een vergissing, het werd steeds drukker, de boten groter en de wachttijd langer. Dus uiteindelijk ons ook maar in het gewacht gestort. Gevolg dat we pas na de kentering op het wad terecht kwamen. Toch maar oostwaarts met slap windje mee ondanks het al afgaande tij. Zon in de kuip, voortgang af en toe geen meter, al hadden we wel een zeilgevoel. Omdat je op deze manier nergens komt na verloop van tijd toch maar een doel bedacht, droogvallen in het Poepegat, voorbij de verboden gebieden. Dat werd dus toch nog even een stukje motoren er naar toe in het dikst van de tegenstroom, het wad begon hier en daar al droog te vallen, de eerste zeehond zagen we liggen bij een 'defensiepaal'. Duidelijk eentje die bescherming zoekt. Het tij was al zover gevorderd dat we de boot op een geschikte plaats (geen verboden gebied, geen steile rand) en manier (kuip naar zonkant) aan de grond hebben laten lopen. Waarna we ons lekker hebben geïnstalleerd in de kuip met kussens, kijker, boek en bier. Dat laatste voor het eerst gekoeld uit een koelbox, die koelt op 6 volt, alleen als we motoren. Experiment voorlopig geslaagd. Het werd een mooie lange avond, op een naar ons gevoel sterk hellend schip (10 graden). Eigen schuld, we wilden vanwege het uitzicht naar de ondergaande zon vanuit de kuip de lage kant aan de geulkant. En dan heb je kans op dit probleempje door de scheg. We brachten het offer niet voor niets, het uitzicht was mooi. Zagen zelfs een droogzeiler. De nacht die volgde was rustig, ook toen het water weer op kwam en de boot achter zijn anker ging liggen. De zondag begon met een bedekte hemel, de voorspellingen om half zeven waren niet geheel droog, we zijn met het vroege afgaande tij terug gegaan naar de visserijhaven. Aan de politiesteiger vastgeknoopt en de naar buitengaanders gadegeslagen. Een grote catamaran uit Oostmahorn ging naar binnen, was net aangekomen, terug van een jaar naar de Cariben. Een voor ons bekende kleinere catamaran voer uit, op weg naar de Oostzee, voor vier weken, op vakantie. Een ander ons bekend stel kwam ook de sluis uit, even een paar uurtjes zeilen op het wad. Wij zijn naar binnen geschut en hebben geluierd achter anker, de zon scheen weer, brandde zelfs. Afkoeling in het water gezocht. Zal het toch nog gaan zomeren? Voorlopig alleen achter de bomen of bij huis. Als ik thuis ben kom ik tijd tekort om in de tuin te luieren, vreemd?