Rottumeroog

De excursie naar Rottumeroog met donateurs van de Stichting Vrienden van Rottumeroog en Rottumerplaat (SVRR) die een maand geleden (zie berichtje bij 13 september) is uitgesteld gaat 11 oktober wel door. Ook al lijkt het geen fraai weer te worden, miezerig grijs. We treffen het dat we de drie uren op het eiland voor het merendeel zon hebben. Met nog wel een dikke bui ertussendoor, maar na regen de zonneschijn.

Dus is het toch weer een dag geworden, die we niet hadden willen missen. Ook al gaat de zon in deze tijd vroeg onder waardoor de terugtocht in het donker moet worden gevaren. Maar wie wil nou geen wadvaartocht meemaken bijgelicht door een volle maan?


Een veelheid aan foto's van deze dag zijn te zien in het webalbum:
https://picasaweb.google.com/elsWeerlicht/111011ExcursieRottumeroogSVRRElsKnolLicht?authuser=0&feat=directlink

Mede-deelnemers die een enkele foto op origineel formaat willen mogen mij e-mailen: elsweerlicht@gmail.com

(H)oog

Het water wordt vandaag te hoog om de excursie, dit maal met de SVRR (Stichting Vrienden van Rottumeroog en Rottumerplaat) vanuit Noordpolderzijl naar Rottumeroog door te laten gaan. Het is niet de eerste keer dat ons dit overkomt. De combinatie van harde wind en springtij is hier debet aan. Jammer. Het is niet anders. Herkansing over een maand. Wederom tegen springtij. De wadgoden verzoeken?

Nieuwsgierig naar de waterhoogte geworden zijn we toch naar Noordpolderzijl gereden. En zien hoe de 'UQ 18' binnenloopt en voorlopig niet kan ontschepen. Evenals het net binnengevaren hoogaarsje. De 'UQ 12' van waddenschilder Geurt Busser ligt ook aan de palen, onbemand en (tijdelijk) onbereikbaar. Over het onstuimige grijzige wad passeert een bruine vloot boot op fok richting Eems.

De kwelder is half ondergelopen, af en toe opgefleurd door de zon die tussen de voorbijvliegende wolken doorstraalt. Scholeksters schurken bijeen in de luwte, een paar knollen grazen ongestoord door wind en water op hogere delen groen.

onderste foto's links en rechts © Luuk

Ook nu is het in 't Zielhoes gezellig en druk.

Interview

Noordpolderzijl: De ochtend van de donateursdag van de Stichting Vrienden van Rottumeroog en Rottumerplaat werd gevuld met live-interviews met een tiental donateurs van de Stichting. In het programma Noord op Stee van radio Noord, uitgezonden tussen 10 en 12 uur op 2 april 2011.

Beluisteren kan nog op uitzending gemist binnen een week na de uitzending het programma:

http://www.rtvnoord.nl/radio/radio_gemist.asp

Wie speciaal mij (nog of ook) eens wil horen: Luister naar de uitzending 2 april 2011 het gedeeltte tussen 1100 tot 1200 u, en dan (na muziek van Ilse de Lange) volgens Luuk: Rechtstreek vanaf de site van RTV Noord is het vanaf 34.08 minuten tot ca. 29.10 minuten

Link naar WEBALBUM van de Donateursdag: https://picasaweb.google.com/elsWeerlicht/110402NoordpolderzijlDonateursdagSVRRElsKnolLicht?authkey=Gv1sRgCML6i9Ld56ivWg&feat=directlink

Beheerregeling Rottum

Beheerregeling Rottum 2011-2016 per 1 april digitaal beschikbaar op http://www.waddenzee.nl/ http://www.waddenzee.nl/fileadmin/content/Dossiers/Natuur_en_Landschap/pdf/3_Beheerregeling_Rottum_2011-2016_def.versie1.0__incl._bijlagen.pdf

zaterdag 2 april 2011:

Donateursdag Stichting Vrienden Rottumeroog en Rottumerplaat in 't Zielhoes Noordpolderzijl.

Live uitzending daar vandaan door radio noord die ochtend tussen 10 en 12

Op de site van De SVRR staat sinds 31 maart het knipselarchief van Hendrik Toxopeus over de bezetting van Rottumeroog exact 10 jaar geleden

http://www.rottumeroog.org/

Noordpolderijs

Min zes was het in de nacht van 28-29 januari. De nachten ervoor vroor het ook. Sloten en plassen vertonen een dun laagje ijs. IJsbanen idem. Geschaatst kan er nog niet worden. Vrijdag was de hemel strak blauw. Wind noord-oost. Zo zou het zaterdag ook zijn. Alleen niet in het noorden, zo bleek. In plaats van beschut zonnig zitten op het terras van 't Zielhoes zaten Luuk en ik in de gelagkamer dicht bij de kachel warme chocomel te drinken met jarige broer Fred. Knus en lekker.

Een glibberige wandeling buitendijks naar het Noordpolderijs volgde. We waren niet de enige die met wandelschoenen tot het uiterste puntje durfden te gaan.Het leek laagwater toen we kwamen. Nog lager toen we terugkwamen van de glibberwandeling langs het rijshout. Hoewel de grond nog bevroren was, was de toplaag ontdooid, glad en plakkerig onder de schoenzolen. Behalve Fred's verrekijker viel er niets in het glibberige slik.

't Zielhoes in Brandpunt

Van Lammert Kwant, wadloopgids vernam ik dat een filmploeg van Brandpunt TV olv. Aart Zeeman een reportage heeft gemaakt over de perikelen rond Noordpolderzijl. Centraal: 't Zielhoes, de voormalige visafslag en het multifunctionele gebouw dat er voor in de plaats moet komen, alle rechtszaken, de camping ... etc. De uitzending is zondag 19 sep. 2010 geweest op Nederland 2. Brandpunt TV

Twitter van Aart Zeeman: "Repo voor 2e Brandpunt afgerond. Koppige strijd van klein café aan het eind van de wereld, in opstand tegen de vaart der volkeren".

20 sep toegevoegd:
UITZENDING GEMIST ? Kijk op http://player.omroep.nl/?aflID=11446046

en start het beeld, verschuif het schuifje tot circa 26 min en bekijk de laatste 10 minuten. (met dank aan Georg Schmitz)

Bij de foto's: Wie 't Zielhoes en Noordpolderzijl kent of de uitzending zag herkent Geurt Busser de waddenschilder op foto links en uitbaatster Gea van der Schoot op foto rechts. Beide gemaakt op 20 augustus 2010.

In de uitzending bleef de vraag onbeantwoord wie het voor het zeggen heeft in Noordpolderzijl en waarom de huidige uitbaatster er uit zou moeten van de gemeente Eemsmond. Er is heel wat voor te zeggen om het 't Zielhoes als zodanig te laten bestaan als historisch nostalgisch bruin café (stukje Wereld erfgoed) ook al zal er, volgens wie eigenlijk, elders op het terrein wat aangepast moeten worden naar huidige maatstaven om geld in het laatje te krijgen. Wederom: van wie eigenlijk? Als het gebied dan zonodig geëxploiteerd moet worden dan kunnen er ook wel excursies, met overnachting, naar Rottumerplaat georganiseerd worden vanuit Noordpolderzijl. Een geschikte groepsaccomodatie staat er al jaren. En schipper Louis de Jong wil met zijn 'Boschwad' wel varen. 'Plaat'gasten heen, wadlopers mee terug of omgekeerd. Met begin en einde in 't Zielhoes, het allerlaatste huiskamercafe van het Noorden?

Een omissie dat er geen luchtfoto van Noordpolderzijl in het overigens fraaie fotoboek "de Wadden onbewolkt' staat. Hoe komt het dat ze vanuit de lucht het smalle geultje naar het kleinste getijdenhaventje van Nederland over het hoofd hebben gezien? (klik voor het boek op label 'naslag artikelen').

Meer over Noordpolderzijl? Klik op het gelijknamige label hieronder.

Rottumeroog

Bofkonten? Als je de vogelwachters op het wad moet geloven zijn wij dat, de groep van 30 personen die door hen gegidst worden over het eiland Rottumeroog. Niet omdat zij ons gidsen, maar omdat er slechts zo weinigen in de gelegenheid komen om het "verboden eiland' te bezoeken. Door het Ministerie L.N.V worden per jaar 25 vergunningen verstrekt aan groepen van maximaal 30 personen om onder leiding van een gids van Staatsbosbeheer het eiland te bezoeken. Onze aanvraag, door Luuk geregeld voor zijn sportgroep uit de stad, dateert al van 2008. Vorig jaar waren we ingedeeld, doch werd de excursie avond van te voren afgeblazen door de schipper die ons van Noordpolderzijl naar het eiland moet vervoeren vanwege de slechte weersomstandigheden en extreem hoogwater. De herkansing is ongeveer een jaar verschoven en nu treffen we een mooie dag met een prettiger vertrek (half acht)- en aankomsttijd (acht uur). Een heerlijk dagje is het geworden, het wolkendek trekt open, de temperatuur wordt aangenaam en we zien het wad van de 'verboden kant'. Nou is die kant niet anders dan wat je kunt zien op andere waddeneilanden, maar toch ...het idee doet ook wat. En een ding is zeker, ik krijg er nooit genoeg van, zo'n dagje wad.


Zie de mijn fotoreportage van deze dag:
http://picasaweb.google.nl/lh/sredir?uname=luuk.knol&target=ALBUM&id=5507792218380776785&authkey=Gv1sRgCLzztu_FwvXM3gE&feat=email

HW Noordpolderzijl

De voorspelde kou, wind en nattigheid zijn er mede de oorzaak van dat we vroegtijdig al besloten hebben niet mee te kunnen doen aan de voorjaarswedstrijd (een dieptepunt in de geschiedenis van sv Lauwerszee is dat de hele wedstrijd voor de R&P niet is doorgegaan vanwege gebrek aan deelname -alleen tante Sien heeft zich gemeld-), maar zelfs het alternatief dat we bedacht hebben voor onze potentiele bemanning (zeilende vrienden uit de studietijd), oversteken naar Schier op motor, hebben we op het allerlaatste moment laten schieten. Er staat teveel wind. De box uitvaren zou al de nodige problemen kunnen geven. We zijn er getuige van hoe onze boxburen, Bruun F, met heel veel moeite (en erg blij met onze toevallige aanwezigheid en opvang) hun eigen box invaren.

Een nieuwe bestemming bedacht en over Groninger landweggetjes naar Noordpolderzijl gereden waar we tegen hoogwatertijd aankomen. Voor Pieter en Wieke is dit hun eerste kennismaking met het noordelijkste vasteland getijdenhaventje van Nederland, zo ontdek je je eigen land stukje bij beetje. Terwijl Noordpolderzijl in wadvaarkringen 'bekend' staat om zijn veelal smal en slibbig ogende kronkelige toegangsgeultje is er nu alleen maar een heleboel water te zien vanaf de dijk. Nog wel aan weerszijden van de geul een strook kweldergroen. De NW 7 en het opgestuwde water doet de buitendijkse koeien samen drommen, zij hebben hun eigen hoogwatervluchtplaats gevonden dicht tegen het hek aan. De boten, geen recreanten, die in de 'haven' liggen zijn tijdelijk onbereikbaar, de kade is ondergelopen. Hoewel er nu water genoeg staat om binnen te lopen is er geen enkele wadvaarder in zicht. Het Zielhoes daarentegen is vol bezoekers, die rijdend gekomen zijn net als wij, op het parkeerplaatsje staan de nodige auto's. We hebben het geluk dat er net een tafeltje vrij komt in de gelagkamer. De overheerlijke bitterballen doen ons de bittere smaak van het verloren vaarvoorjaar vergeten. De stemming is goed en wordt nog beter. We voelen de warmte naar binnen stromen alsof het al zomer is. Vaarplannen genoeg.

SVRR in Noordpolderzijl

De laatste zaterdag van mei is het tij geschikt om midden op de dag Noordpolderzijl in (en uit) te varen. Scheepsbewegingen zijn op een hand te tellen. De Boschwad gaat eruit, maakt een kort tochtje en komt weer terug. Wisselt van opstappers (donateurs van SVRR eraf en wadlopers erop) en verdwijnt naar Simonszand om daar de lopers af te zetten. Hendrik Toxopeus verdwijnt ook met zijn boot van de kade. Te laat om de Eems te bereiken. Hij blijft steken een eind voor het laatste wantij, met het blote oog te zien vanaf de dijk. Het is niet druk meer op het oostelijke wad, nu niet, in de toekomst niet. Enerzijds gooit de overheid het gebied dicht voor gebruikers, anderzijds doet de natuur zijn werk, het slibt dicht. De tijden van weleer, te lezen in het vernieuwde boekje van Wiepke Toxopeus 'Ik ben van Rottum' zijn voorbij, voorgoed voorbij. Over een jaar of wat zou ik een boek kunnen maken: 'Ik ben van het wad', letterlijk. Terugblik op een halve eeuw wadvaren. Als iets wat voorbij is. Wat niet meer mag of wat ik niet meer kan.
Ik dwaal af, Noordpolderzijl, een unieke locatie aan het eind van een weggetje, aan het begin van de wijde waterwereld. Daar komen donateurs van de Stichting Vrienden van Rottumeroog en Rottumerplaat graag bijeen, omdat dat de plek is waar ze het dichtste bij die, tot de verbeelding sprekend van menigeen, tegenwoordig onbewoonde eilanden kunnen komen. Waar ze met enig geluk en goed zicht de eilanden kunnen zien als verdikt streepje aan de horizon, Rottumeroog herkenbaar aan de Kaap, Rottumerplaat aan het puntdakje van de uitkijkpost. In tegenstelling tot de aanwezige beleidsambtenaar van het Ministerie LNV hebben de meeste van de aanwezige donateurs al eens met een van de schaars toegestane excursies Rottumeroog bezocht of zijn ze als vrijwilliger aan het werk geweest op Oog en/of Plaat. Stuk voor stuk liefhebbers van ruimte en rust, met oog voor de verandering die zich 'natuur'lijk voltrekt door de eeuwen heen. Zo'n beleidsambtenaar weet niet hoe het was, wel hoe het moet / mag worden volgens 'den Haag' en tegenwoordig niet te vergeten 'Brussel' of nog wereldser 'Unesco'.

Een impressie van de donateursdag:
http://picasaweb.google.nl/elsWeerlicht/100529SVRRNoordpolderzijlElsKnolLicht?feat=directlink

IJsschotsen in Zijlriet

Het is in het noorden bewolkt en grijzig afgelopen dagen, de temperatuur rond het vriespunt en soms boven nul. Een geplande bijeenkomst in Noordpolderzijl in het Zielhoes met het bestuur van de Stichting Vrienden van Rottumeroog en Rottumerplaat (SVRR) is een prettige aanleiding om via provinciale weggetjes naar deze unieke uithoek van de provincie te gaan. Ook al schijnt de zon niet zoals in een groot deel van het land wel. Behalve vergaderaars blijken er ook individuele kijkers te komen. 's Middags lijkt het zelfs nog druk te worden: een groep liefhebbers van wad, kou en ijs gaan het wad een eindje belopen onder leiding van de gedreven en ervaren wadloopgids, Lammert Kwant. We zien hoe ze vertrekken, eerst ploeterend door een dikke stuifsneeuwlaag de dijk op, dan de keihard knobbelige kwelder op naar het schotsige wad. Ze zitten nu vast lekker warm thuis na te genieten van hun winterse onderneming.

Noordpolderzijl

Vandaag is het feest in Noordpolderzijl, het haventje ziet er weer uit alsof oude tijden zijn herleefd. Dit alles ter gelegenheid van een boekpresentatie, een boek over 'Noordpolderzijl, vissers en robbenjagers'. Het waait en het regent, het waddenwater is opgestuwd vanwege storm en springtij. Geen mens ziet dat het geultje, gebaggerd en wel, ondiep en smal is. Het oogt feestelijk vanaf de dijk als de zon er eventjes bij komt. In het Zielhoes is het stampvol met vissersgezinnen, het shantykoor 'Rietzielzangers' en andere Noorpolderzijl-vrienden, in de feesttent idem dito. Het vochtigheidsgehalte is hoog, ook in de glaasjes. Het lukt ons als eerste een boek te kopen na geduldig wachten binnen zittend op de 'verkooptafel' terwijl de officiele presentatie zich buiten in de natte tent afspeelt. Met de buit nestelen we ons in de tapkamer, nu er plaatsen vrij komen van mensen die zich bij de rij wachtenden voor het boek aansluiten. Gelukkig wordt het buiten even droog, komt het zonnetje er zelfs nog even bij. Snel de dijk op en kijken over het wad en het feestelijk gevulde haventje. Ook de hele weg naar Noordpolderzijl is gevuld met langs de kant geparkeerde auto's. Het weiland stond al vol, de auto's moeten met een trekker uit de verweekte grond gesleurd worden. Een natten dag. Dit evenement kon tenminste doorgaan ondanks het weer, de excursie die we een dag eerder vanuit Noordpolderzijl hadden zullen maken naar Rottumeroog met de sportgroep van Luuk is afgelast vanwege het barre weer en hoge waterstand. De schipper van de Boschwad, Louis de Jong, zag het samen met de gids van Staatsbosbeheer daags tevoren niet zitten dat ze verantwoord met een groep naar Oog konden gaan. Mijn geplande werkdag op Plaat is dit jaar ook al door slecht weer niet doorgegaan (klik hiernaast op label Rottumerplaat), je ziet het kost nogal wat moeite om naar 'het verboden wad' te gaan. Het verlangen blijft.

Noordpolderzijl en waddenbureaucratie

Niet alleen Noordpolderzijl, ook de waddenbureaucratie dient uitgebaggerd te worden. Het 'Haagse' ontdekt het opnieuw. Evenals 10-20 jaar geleden wederom kreten in de pers zoals Mes in raden en commissies over wadden Het curieuze meest noordelijke getijdenhaventje van Nederland, Noordpolderzijl, figureert op dit moment als druppel die de waddenbureaucratie doet overlopen. Lees en zie de lijdensweg op http://home.planet.nl/~kwant017/achtergronden/achtergronden1.htm En dan te bedenken dat we er niet zijn met het mes zetten in raden en commissies. Wat doen we dan met 'Europa", waar de onzichtbare beslissingen worden genomen die van invloed zijn op het waddengebied en nog verder van huis: wie is gebaat bij 'de Wadden op de Werelderfgoedlijst'? Wie wad waar?.