Goede start 2016

Het vaarseizoen komt wat traag op gang ook al lag onze boot bijtijds en weer goed onderhouden op zijn vaste ligplaats in Lauwersoog, jachthaven Noordergat.

 160521 Voorjaarsrace Westerdijk zeeschouw Weerlicht (you tube link)

Hoewel we nog maar weinig keren gezeild hadden, onder bijna mooie zomerse omstandigheden kort naar een ankerplek west van  Schiermonnikoog en een dag later van Lauwersoog naar Schiermonnikoog, was het zondag 21 mei weer eens lekker goed zeilen. Aanleiding om te gaan zeilen (anders waren we vanwege de temperatuurdaling en toch wat wisselvallige weersverwachting vast thuis of in de haven gebleven) was de traditionele Voorjaarsrace.
Jaarlijks door de wedstrijdcommissie van de inmiddels 50 jarige WSV Lauwerszee georganiseerd op het wad voor alle type zeilboten, dus ook Rond & Plat waar wij onder vallen. Hoewel de deelname bij de R&P dit jaar schrikwekkend laag was, een schokker en een (onze) zeeschouw, is het een prachtige zeilrace geworden, niet alleen voor ons. Mooie windrichting en windsterkte, Z-ZW 4-5, waarbij de vlagen ons goed bezig hielden. Het tij viel gunstig, in die zin dat er in de uren rond de kentering gevaren kon worden, dus de stroom voor of tegen was niet zo erg van invloed op de golfslag. Een golfslag die sowieso al matig was vanwege de landwind. Goed voor de snelheid van een zeeschouw :-) zoals de Weerlicht. En waar we ook blij mee waren was dat de kruisrakken kort en halve winds rakken lang waren. Bij het overstag gaan met kluiver en fok erbij, als je met zijn vieren aan boord bent, mis je eigenlijk de vijfde man die de zwaarden doet. En dan hebben wij nog niet eens bakstagen. Al met al hard werken voor ons vieren omdat de vlagen netjes moesten worden opgevangen zonder al te scheef te gaan en zonder al te veel van de meest gunsige koers te hoeven afwijken. Schoten vieren, aanhalen, we hebben het er druk mee gehad. Maar alle moeite is beloond. Een zeer tevreden gevoel over ons teamwerk  en een eerste prijs als beloning.

Wadweek met kleinkinderen

Het inschepen na een hectische dag thuis na mijn tropische verjaardag begint 's avonds met zwemmen ter afkoeling, net buiten onze haven op het Lauwersmeer. Dreigende buienluchten doen ons, net op tijd, al snel weer de haven invluchten, er volgt een nacht en driekwartdag met regen. Dat is wennen na al die dagen met veel zon en hitte. En nu zijn we met zijn vijven aan boord. Geduld en spelletjes. Het is te doen omdat de weersvooruitzichten goed zijn, het geschikte tij om over te steken naar Schier is pas in de namiddag, dus er is nog veel moois te verwachten. En dat is uitgekomen.
Veel zon, heerlijk weer, wind uit gewenste hoek om na wadslik en schepnetervaringen op  Schiermonnikoog richting westen te gaan; tij goed om op het Amelander wad een middag droog te vallen, spartelen en spelen; krabbetjes te vangen en ijsjes te eten op Ameland  Het vervolgtraject is kiezen. Vlieland is vol horen we via marifoonberichten. Het wordt een dag vroeg opstaan (voor Opa en Oma) om met het vroegvallende hoogwater over het Kimstergat te komen, willen we Kornwerderzand-Makkum kunnen bereiken. Geen wind, met motor  aan kan het gemakkelijk gehaald worden. Tijd over om het zilt van het lijf te spoelen in zoet IJsselmeerwater. Kunnen we verfrist naar een pizzeria in Makkum. Het regent lichtjes. Geen nood, de slotdag wordt mooi, zeilend naar Stavoren om daar het skûtsjesilen te zien.

Verrassend genoeg worden we bij binnenvaren opgewacht door beide dochters en schoonzonen. Het ene stel wil zijn kinderen halen, het andere stel komt met eigen grut om met ons ook het skûtsjesilen te zien, vanaf de boot natuurlijk. Volle bak, het weer leent zich ervoor

 

Els 70

Tsjonge tsjonge, wat was het heet op de dag dat ik 70 ben geworden. 's Morgens kwam dat fantastisch uit varend met de groep familie en vrienden die vroeg uit de veren waren gekomen (sommigen al om 5 uur) om die ochtend met ons in te schepen op de 'Silverwind" in Lauwersoog voor een zandplaatexcursie op Engelsmanplaat en zeehondenkijktocht bij laagwater. Tja en dat laagwatertijdstip was bepalend voor vertrektijd. Heerlijk om zo vroeg al in zomers tenue op het wad rond te varen. 's Middags was het wat afzien op wal, aangename plekjes in water of schaduw zien te vinden. Voor de een was dat wat gemakkelijker dan voor de andere, waarbij leeftijd, gezondheid en slaapgebrek natuurlijk ook een rol speelt. De afsluiting aan de, helaas in de luwte van de wind, maar wel beschaduwde kant van het clubhuis 't Roode Hooft was niettemin gezellig en aangenaam.

Super droogvaldag

Steeds hebben we in ons achterhoofd dat we met kleinkinderen willen droogvallen op een geschikt moment. Maar ja, wanneer is het geschikt? Dat is niet van te voren te plannen, er moet van alles meezitten. Vrijdag 11 juni 2014 bleek zo'n dag te zijn. Temperatuur goed, kindjes vrij, wij niet op vakantie, middagtij laag. Lastminute besluit: donderdagmiddag nog inschepen in Lauwersoog, met de 4 jarige Jesse en de bijna 6 jarige Lisanne. De eerste heeft nog nooit aan boord geslapen dus dat is extra spannend. Het is warm, zo warm dat van slapen niets terecht komt voor tienen. Dat mag de pret niet drukken, de slaap wordt vrijdagmiddag ingehaald terwijl we moeten wachten tot het schip aan de grond zit en het water verder gaat zakken. Als Jesse gewekt wordt staan we 'droog' en kan hij gelijk langs het roer naar beneden klimmen. Zijn armen en benen zijn net lang genoeg om de afstand tussen de treetjes te overbruggen en zich goed vast te houden. Helpen is niet nodig. Wat een feest, een immense zandplaat met kratertjes water om in en verderop aanrollende golfjes om over te springen. Dat laatste als de veerboot of watertaxi langskomt. Rennen naar de waterlijn en dan zien wie het hoogste kan springen  en het diepste durft te gaan. In de kratertjes blijkt wegzakzand te zitten, waarin de voetjes tot boven de enkel wegzakken. Er is enige kracht nodig om er weer uit te stappen, een leuk spelletje. Eigen geultje graven en bootjes laten varen; schelpjes zoeken levert een Japanse oester met zeesterretjes op. Kortom: het is geweldig. En als het water weer begint te komen schuift een zeehondje net boven de waterlijn blijvend de plaat op. Uiteindelijk kiest het beestje toch voor het water en verstoort twee lepelaars die met hun kenmerkende zwaaibeweging van de snavel door het water naar eten aan het zoeken zijn. Zij vliegen weg. Wij staan nog een tijd en kijken hoe het water ook onze boot weer omsluit. Tegen de tijd dat we het eten op hebben bewegen we weer, de boot drijft. We gaan anker op en naar de jachthaven van Schiermonnikoog. Daar is de volgende ochtend weer van alles te beleven met schepnetjes op de steiger of vanaf de boot. En niet te vergeten: ijsje halen in het dorp.

EENDRACHT, reunie Scheveningen

Alweer een reunie, nu van de EENDRACHT. Dat schip bestaat 25 jaar en viert dat voor allen die zich betrokkenen voelen en zijn in Scheveningen. Voor ons de gelegenheid om het schip weer te zien waar we de Caribische Kerstreis op gemaakt hebben. En om mogelijk wat lieden die we tijdens die reis hebben leren kennen, weer te zien. En ongetwijfeld ook wat van de ( vrijwillige) bemanningsleden van onze reis. Het is een aangenaam prettige dag geworden, Joske was mee om ook iets van het schip te zien ( helaas mochten we niet benedendeks vanwege de vele mensen die op zo'n dag aan boord komen). En tot onze vreugde heeft 'wachtgenoot' Herman zich nu ook opgegeven voor de dagtocht die we in september nog gaan maken met de EENDRACHT vanuit Rotterdam.

De rit naar Scheveningen hebben we gecombineerd met het bezoeken van een schoolvriend van Luuk uit Hengelo die aan de Scheveningse boulevard woont. Allemachtig dat is pas zeezicht. Vanaf de derde verdieping overzie je zowel boulevard, strand, zee als pier. Met zicht op het beeld van de haringeetster, heel toepasselijk, Jan ( en Loes) wilden ons verrassen met een echt nieuwe haring ( het was Vlaggetjesdag daags tevoren in Scheveningen). Gelukkig lust ik ze graag in tegenstelling tot Luuk en Joske. Een tweede sloeg ik niet af, verser kan je niet naar binnen laten glijden. Verukkelluk.

Decemberdruk

Het begin van de Decemberdrukte hebben we goed doorstaan.

Zowel de Sinterklaasviering als de 99e verjaardag van mijn moeder.

Kerst en jaarwissel, inclusief de verjaardag van Luuk op Nieuwjaarsdag is voor ons op dit moment nog ongewis hoe en waar we dan zijn. Dus spannend, de vooruitzichten zijn goed.

Wad, IJsselmeer en Friesland

Eenderde deel van mijn verjaardagsbezoek

Vier weken zijn we achtereen aan boord geweest, zwervend van Vlieland tot Urk, een beetje Friesland in de Zuidwesthoek met vijf dagen drie kleinkinderen aan boord en vervolgens via het vogeleiland de Kreupel weer wadwaarst en in etappes naar Lauwersoog. Het waren goede weken. Met een super verjaardag en fijne ontmoetingen.

De koek van het mooie weer lijkt nog niet op. Vakantiefoto's verwerken gaat nog niet zo hard.

Zomers

6 december 2012, er ligt een al een aardige witte laag sneeuw hier in het noorden van het land. De zon schijnt erbij en het lijkt prachtig. Nu de winter zo vroeg komt denk ik dat het ook weer gauw zomer wordt. Krijgen we hopenlijk weer van die mooie zomerse kadootjes zoals op deze plaatjes staat:

Expres bijna droogstaan bij Engelsmanplaat, zon, water en zand, wat wil een kleinkind nog meer met Opa en Oma op het wad

Optimist

Begin mei werden we opeens verrast door logee's: dochter-schoonzoon en hun drie kinderen (4-6-8). Aanleiding: via Marktplaats aanschaf van een 2e hands Optimist, bij ons in de buurt notabene. Die wel een beetje opgeknapt kon worden. Bij ons onder de carport. Daar regent het niet. En de schuur staat vol met spullen die je voor het opknappen nodig hebt. Van overall tot handschoenen, van stofmasker tot schoonmaakmiddelen, van schoonmoeder tot lakkwast. Dat hield ons aardig van het wad. Daar was het toch geen weer voor. Te koud. Het werden gezellige, drukke en goed bestede dagen waarop zelfs tijd overbleef voor stadsbezoek, door de ouders, en speelplek bezoek bij de Hoornse Plas met de kleinkinderen. Het bootje lag ondertussen glimmend op te drogen in zijn nieuw opgebrachte 2 Comp laagje. Prachtig.En wat een plezier hebben ze er al van gehad op de Nieuwkoopse Plas. Zelfs ik heb er al in gezeild al leek het gelijk in een catastrofe te eindigen: op het roertje zit (nog) geen klemmetje om het op zijn plek te houden. Schoonzoon stond op het punt naar me toe te zwemmen voor hulp. Luuk kon hem gelukkig voor de koude duik tegen houden. Met scha en schande geleerd om helmstok vast te houden (in 1979 met Weerlicht roer kwijt op Eems). Na enig gepruts en afdrijven naar lager wal, had en hield ik het roertje weer op zijn plek en zeilde vrolijk verder, terwijl de schoonzoon alsnog te water moest. Ze waren ondertussen afgedreven naar lager wal. Anker krabte. Vervolgens touw in de schroef van eigen boot, touw dat uitgehangen was voor de kinderen als houvast bij het zwemmen en weer aan boord klimmen. Tja, enerverend is het wel.

Gebruik voor meer foto's Waterpret de webalbum link: Waterpret op de Nieuwkoopse Plassen

Stad

Joske is jarig en heeft een snipperdag genomen. Kindjes zijn op de creche. Dat geeft de kans om te gaan 'shoppen' met mams in de stad.
Een kadootje, zo'n dag.

Paaszonnetje(s)

Koud Paasweekend werd verwacht, het viel allezins mee. Als je je maar aan de goede kant bevindt. En voor ons was dat de zonkant van het huis, uit de wind, met kleinkindjes die eieren komen zoeken bij Opa en Oma in de tuin.

Paaszonnetjes.

Ons kennende is het tafereel verviervoudigd vereeuwigd.

Gratis treinrit

Voor gratis zijn we altijd 'in' ook al moet je er eerst een boek, nee meerdere boeken, voor kopen. Die boeken stonden toch al op het verlanglijstje. En jarig zijn we nog lang niet, dus nu maar gekocht. Met vier boekenweekgeschenken als treinkaartje in de rugtas op zondagochtend in de trein gestapt, met dochter en kleinkind. Een relatief kort treinreisje, van Groningen naar Delfzijl. En weer terug. Voor Lisanne is het haar eerste reis in de 'grote mensentrein'. We genieten volop van haar vreugde over alles wat ze ontdekt. En zien glimlachend toe hoe ze haar actieradius in de trein na een tijdje gaat vergroten. Op andere stoelen zitten, eerste in het zicht van ons, later uit het zicht. Kiekeboetje spelen over de leuning. Het kan allemaal, want het is erg rustig in de trein. Delfzijl is op deze koude dag geen topbestemming. Ter plekke blijkt ook dat Delfzijl niet rekent op treinbezoekers die lopend naar de haven willen bijvoorbeeld. Geen wandelroute te bekennen. Noodgedwongen behelpen we ons met autoweg en fietspad. Ook daar is het niet druk nu, maar toch, er rijdt af en toe wel een auto hard langs. Achter de dijk vinden we even wat luwte. En een strandje. Het is eb, aan de vloedlijn te zien. Een paar schelpjes verdwijnen in Oma's jaszak, een roze vindt Lisanne mooi. Met streepjes ook. Maar later is ze de schelpjes vergeten. We zoeken voor een kwartiertje nog even de warmte op in een restaurant 'de Boegschroef' aan de haven. Die vaart er wel bij. We zijn niet de enige bezoekers daar, wel de enige treinreizigers. Al gauw weg, rennen om de trein, die eenmaal per uur gaat, te halen. Flesje Fristy mee, was nog lang niet op. De trein terug naar Groningen is nog leger dan op de heenweg. Voor zwartrijders zijn ze hier ook niet bang. Geen conducteur gezien om onze 'boekkaartjes' te controleren. Hadden we ook wel een boek minder kunnen kopen en hadden schoon- en kleinzoon ook wel meegekund. Volgend jaar dan maar.

Bestemming Groningen wel geliefd vanuit het westen. Die treinen puilen uit. Schoonzus en zwager uit Leidschendam hebben ook een boektreinkaartje. Combineren het met een museumbezoek en bezoek aan ons. Goed bedacht. Zij hebben er een lange dag en urenlange (gratis)rit in een bomvolle trein voor over.

U wordt uitgenodigd om het fotoalbum van Els Knol-Licht te bekijken:
120318 JL mee trein-gratis © Els Luuk

Zeilmaker

Het casco van onze spiksplinter nieuwe 10m Westerdijk zeeschouw ging in nov 1976 in Eernewoude te water, is door ons naar Groningen gevaren voor betimmering door mijn vader en bij de nog jonge werf van Frits Dubois met vereende krachten in een loods gerold. In het voorjaar weer naar Eernewoude. Voor rondhouten, zwaarden en het tuigen. Zeilen geleverd door Molenaar. Onze toekomstige 'bemanning', toen 4 en 2 jaar oud, vond het allemaal prachtig bij het water en 'op de boot'. Allemaal touwen en palen om aan te hangen, klauteren en klimmen. Het wad werd voor hen een lust- en voor ons een rustoord, met het water weg en het zand nabij. Van zeilen, zon, zand, wind, wad en water houden ze nog steeds. Wij ook. Vandaar dat we na zovele jaren toch aan een nieuw tuig moesten geloven. Al nemen we node afscheid van het tuig dat in 1977 op het schip is gezet door Molenaar. Het nieuwe moet zich nog bewijzen, het glimt en grip kun je er haast niet op krijgen. Het zal wel wennen. En evenals wij met de jaren: stroever worden. Pluspunt op korte termijn: we hebben gekozen voor een minder zware variant , dat geeft wat meer gemak bij het hijsen. En trimmen. Het voorlijk van het nieuwe grootzeil is in het voorjaar gelijk ingekort, het bleek te groot.

Nu maar hopen dat de deze winter bestelde nieuwe fok gelijk goed is. Nog even geduld, passen kunnen we pas als te boot weer in het water ligt en de mast staat. Zover is het nog niet.

foto: Strijdende zusterschepen met Molenaartuig: links 'Gossiemijne', rechts "Weerlicht'

Nieuwsbrief maart 2012 Molenaar:
http://www.zeilmakerijmolenaar.nl/index/toonitem/87262/89312/bericht.html

Wintersport

Damsterdiep,

starten met vriendin Geesje bij

Ten Post en later Appingedam. Oostwind in rug, zon in't gezicht. Luxe schaatspret.

Zaterdag: geen elfsteden, doch

heen en weer Garmerwolde-Garrelsweer
Zondag: met dochter Joske nog even op de schaats. Met sneeuw en westenwind. Haar eerste en laatste kans deze winter.

Een week natuurijs in eigen land en je hoeft niet meer op wintersport. Komt goed uit in deze recessietijd, toch? En als je dan, zoals ik, nog het geluk en het geduld hebt om het weer gaan schaatsen langzaam te kunnen opbouwen dan komt het helemaal goed. Zon op het gezicht, spieren weer gesterkt, conditie wat opgepept, frisse lucht binnen gekregen (oppassen, ik hoest nog steeds een beetje), ik kan de voorjaarsaktiviteiten weer aan, denk ik. Weg met het gekwakkel van afgelopen maanden.

Licht show

Op de laatste dag dat het kon zijn we, ondanks de eerste vrieskou, toch nog naar de Chinese Lightshow geweest in de Hortus Botanicus bij Haren (Gr).

Het was een feest, kleurrijk en fraai.

Zie voor meer het webalbum van Els:

https://picasaweb.google.com/elsWeerlicht/120129ChineseLichtshowHortusElsKnolLicht?authuser=0&authkey=Gv1sRgCOGl5fyo3ofMeQ&feat=directlink

en het webalbum van Joske:
https://picasaweb.google.com/lh/sredir?uname=joskeknol&target=ALBUM&id=5703532802622171649&authkey=Gv1sRgCK2lqK2P74LP4wE&feat=email

Moeders van Kerst tot Eindejaar

In verzorgingstehuis wonende moeder van 97 wordt door dochter gehaald voor Kerstlunch.












Dochter gaat zelf met man 1e Kerstdag eten bij gezin jongste dochter.








Idem 2e Kerstdag bij gezin van oudste dochter elders in den lande.






Drie kleinkinderen gaan mee terug met Opa en Oma om te logeren tot Oudejaarsdag. Onderweg bezoek aan de Batavia Werf in Lelystad, groot sukses







De voorlaatste avond van het jaar beide dochters met gezinnen bijeen in huis bij Opa en Oma.
's Avonds knus met eigen dochters op de bank.

De laatste avond van het jaar in huis weer lekker rustig.

Een mooi vooruitzicht.