Voorjaarswedstrijd Wsv Lauwerszee

zaterdag 24 mei is er door vier Westerdijk zeeschouwen van de Wsv Lauwerszee tegen elkaar gestreden op het wad. De route over de Zoutkamperlaag die de laatste jaren gebruikt wordt wordt nimmer hetzelfde. Het weer, de windrichting en het tijverloop maakt het een mix van verrrassingen.
Dit keer van ideaal met zon en naar ploeteren in onweer, met vlagen en baken hemelwater tot windstilte en tegenstroom.

In het webalbum van de Voorjaarsrace is de strijd een beetje te volgen

 Daags erna hebben we rust gezocht bij de Engelsmanplaat: het was er weer een plaatje zo mooi. Trouwens in de haven ook.

Wiegen op de wind

Zaterdagavond, regen en stevige NW wind, we hebben ons moe en voldaan genesteld aan boord, snoer uitgerold, kachel aan: pittige wedstrijd van de Wsv Lauwerszee op het wad achter de rug.  Wind 5-6bft, koud en grijs. Weinig deelname, een dieptepunt in aantal, zeker bij de scherpe jachten(4) , maar ook in onze platbodemklasse was het bedroevend (2). Onze strijdlust was er niet minder om, het regende niet. We hebben een gewaagde bevriende tegenstander in 'Gossiemijne', een zusterschip, ook een 10m Westerdijk zeeschouw. De laatste jaren winnen ze van ons. Uitdaging dus. Deze voorjaarswedstrijd heeft ons een ruime overwinning bezorgd, ook al zijn we met achterstand begonnen. Gossiemijne viel ahw in het startschot, beter kan het niet. De strijd werd uitgevochten in twee ronden, eerst westwaarts een stuk op de Zoutkamperlaag en terug een stuk de Oort in, ten oosten van Lauwersoog. Intussentijd veranderde de stroomrichting van opkomend naar afgaand met alle bijeffecten voor de golfslag. Voor beide bootbemanningen was het de eerste tocht op het wad dit jaar.  Voor Gossiemijne zelfs de eerste zeiltocht van het jaar. Wij hadden tenminste al een keer gezeild op het Lauwersmeer, al was dat ook al weer twee weken geleden. raar voorjaar. Niet eerder voorgekomen in bijna 40 jaar dat we noch het Hemelvaartsweekend noch met de Pinksteren een meerdaagse tocht op het wad hebben gemaakt. Maar nu 'moesten' we wel. Gereefd, zonder kluiver, dik ingepakt. Enthousiast sterk en bekwaam bemanningslid erbij gevonden in Jelle van Roon (35) evenals onze dochter en bemanningslid Joske (39), opgegroeid op de ouderlijke platbodem. Jelle weet van wanten, voor het eerst bij ons aan boord, bleek snel en behendig en met oog en energie voor trim. 

De schoten staan snaarstrak als het moet, we liggen flink op een oor door het ruige weer, maar het voelt goed, met zijn vieren kunnen we dit aan. En dan, bij nadering van de meest westelijke boei die in de eerste ronde gerond moet worden, pakken we 'Gossiemijne', die de boei niet kon bezeilen, een extra slag moest maken. Wij liggen op snelheid, over bakboord. Zetten de ronding al schootvierend in met ingehouden adem want de punt van hun kluiverboom komt akelig dicht bij het achterlijk van ons grootzeil. 
Het gaat goed, we vallen verder af naar de benedenwindse volgende boei. Vanaf dat moment hebben ze het nakijken gehad, is gebleken. al hun tactische keuzes ivm stroom(ontwijken of benutten) ten spijt. Of deden wij betere keuzes? Onze voorsprong is uitgelopen tot een minuut of zes na 4 uur. Qua rating had 'Gossiemijne' sowieso voor ons moeten eindigen om te kunnen winnen. Vergeleken met het tuig van Gossiemijne is ons zeiloppervlak kleiner nadat Molenaar op ons uitdrukkelijke verzoek het nieuwe grootzeil tot twee keer toe heeft moeten inkorten. Het blijft dus spannend hoe de strijd zal uitpakken onder lichtweer omstandigheden met kluiver erbij.  

Nu genieten we van het herstelde vertrouwen: het kan dus toch, winnen. Heerlijk om dan 's avonds in de boot te wiegen op de wind. Het waait nog harder. We hoeven lekker even niks meer. Behalve herstellen van de inspanning. 
(Na drie dagen was mijn spierpijn pas over)

Tijdens het zeilen zijn ook foto's en filmpjes gemaakt door ons. Schoonzoon Peter maakt er een fimpje van. De trailer is al klaar (1 min). 
30mei: de film (8 min) ook: Wsv Lauwerszee Voorjaarsrace 2013 R&P

De route over Zoutkamperlaag en stuk Oort © Luuk Knol

Foutje

De Najaarsrace van de Wsv Lauwerszee op het wad voor Lauwersoog speelt zich af onder omstandigheden die totaal anders zijn dan de Voorjaarsrace. Toen onverwacht erg veel wind, nu knijpen we in onze handen met net genoeg wind om de stroom de baas te kunnen zijn. Zeven schepen doen mee bij de Rond en Platbodems: drie 10m Westerdijk zeeschouwen, een aakje, een grote schokker en nog twee schouwen. We zijn goed gemutst en bemand met dochter Joske en opstapper Dick.
In tegenstelling tot vele andere keren starten we dit maal als eerste. Deze ervaring leert echter dat je pas mag juichen als je als eerste finished. En dat is ons niet gelukt. De wet van de remmende voorsprong speelt parten. Een tactische 'stroom'fout na het als eerste bereiken van de meest westelijke boei bij afgaand water en we drijven teveel weg. We hebben het nakijken als drie van onze volgers de boei krap weten te ronden en de ondiepe kant van de geul snel weten te bereiken waar minder tegenstroom staat. Die misser kunnen we niet meer geheel goed maken in deze eenrondewedstrijd, nog wel een beetje. We eindigen als tweede, op een berekende haar na de 'Gossiemijne', die nu na twee overwinningen dit jaar de Jaarwisselprijs van ons overneemt.
Onze uitdaging voor volgende jaar is duidelijk.

(later meer foto's en tekst)

Voorjaarsrace 2011

De Voorjaarsrace 2011 op het wad bij Lauwersoog is een onvoorziene zware operatie geworden. De voorspelling leek aantrekkelijk: W 2-4, geen buien. Het is op de briefing nog gezegd. De dag zelf begon al met nattigheid, een windkracht 5 en een vieze lucht. Toch maar een rif gelegd. We moeten onszelf niet overschatten nu de operatie van Luuk niet is doorgegaan. Maar ja, hoe gaat dat. Al voor de start wordt het droog en lijkt het rustiger te worden. Bij de start beginnen we al met achterstand. Tante Sien ligt voorop, gevolgd door Gossiemijne. De beide andere, die overigens buiten mededinging meedoen, zijn te vroeg gestart en moeten opnieuw. Het is kruisen met afgaand knobbelig water tot aan de Z6a die over bakboord gerond moet worden (tussen Glinder en Gat van Schier). Het schiet niet op. Rif eruit, kost tijd, maar allah. De voortgang gaat beter, maar echt lekker loopt het niet. We kunnen het zeil niet goed strak en vlak krijgen, kracht ontbreekt en aan de trim kunnen we nu niets meer veranderen. De overstagmaneuvres gaan ronduit slecht. Het schip wil maar niet door de wind. Na het ronden van die eerste boei gaat het stukken beter: voor de wind naar het oosten. We kiezen een andere (tegenstroom)route dan onze tweevoorgangers in de hoop dat het een goede taktiek is. Het lijkt te werken. We lopen zienderogen in op de beide voorliggers die de kustkant hebben gekozen om de felle tegenstroom te ontwijken. We halen zelfs in en lopen uit tot ons eigen ongeloof. Nog ongeloofwaardiger is de steeds dichterbij komende 'Oude Tukker'. Die lijkt alles in te halen ondanks de herstart. De boot doet buiten mededinging mee omdat er nog geen meetgegevens bekend zijn voor de handicap, maar dat belooft wat voor de toekomst. Nog als eerste ronden we de meest oostelijke merktekens van de baan: de SMW1 en de O5. Daarna wordt het weer kruisen. De wind is bepaald niet afgenomen. Het is sleuren aan de schoten, alles bolt, kilt en klappert. foto links: Henk van der Leij

Gewoon teveel tuig voor deze wind en ook nog niet goed trimbaar. We komen handen en kracht te kort maar weten van geen opgeven. Maken bijna een fatale vergissing en daardoor een verkeerde slag bij de doorgang naar de tweede ronde en verspelen onze voorsprong. Vangen via de marifoon wat op over Tante Sien, Oude Tukker en de Commorant die allen wegens materiaalpech de strijd hebben moeten staken. Wij hebben een doel: de finish halen, liefst voor Gossiemijne, maar dat is een ijdele hoop. In het kruisrak wil het niet met zoveel wind en in deze tijzee. Door de helling spoelen hoge korte golven soms door het gangboord en klotsen de kuip in. We moeten de schoot wel vieren willen we het nog ietwat droog houden aan boord. Het grootste leed is geleden als we wederom de Z6a kunnen ronden. Alleen Gossiemijne inhalen op het voordewindse rak zit er niet meer in. Ze volgen onze lucratieve route van de vorige ronde. We hebben en houden het nakijken. Het is niet anders. Ze doen het, deze keer, beter.

Ruud maakt een vreugdedansje en wij troosten ons met het blik van de Jaarwisselprijs 2010 dat we nog tegoed hadden.

foto links: Gerard du Bois


Voor een fotoverslag van het wedstrijdgebeuren, ook voor en na, is een nieuw webalbum in de maak.

Weer anders

Zijn we ingesteld op een periode van herstel na een operatie, gaat de operatie morgen niet door. Het vooronderzoek bracht mogelijke risicofactoren (vermoeden van bloedpropjes in het hart) aan het licht, dus nu eerst een aantal weken meer bloedverdunners. En dan opnieuw vooronderzoek. Op korte termijn betekent het omschakeling in plannen. Wel meedoen met de Voorjaarsrace bijvoorbeeld om onze titel te verdedigen. Dochterlief Joske staat te springen om ons terzijde te staan. Ondertussen moeten we ook het nieuwe zeil beter, liefst goed, proberen te trimmen. Dat is tot nu toe niet gelukt. Broer Fred is daar bij uitstek geschikt voor, zeker als het een scherp jacht is, maar ja, een platbodem heeft klootjes, dat is andere koek. We zullen zien wat het wordt. Als het onverhoopt te hard waait haken we alsnog af. De voortekenen lijken goed. Het zusterschip en tevens concurrent 'Gossiemijne' heeft vandaag ook met zijn nieuwe Molenaar tuig gevaren. Het wordt dus een totale nieuwe krachtmeting na zeer veel jaren. Wij hebben 'de UITDAGER' in huis, de Jaarwisselprijs van de Wsv Lauwerszee, al moeten we het bijbehorende plaatje met inscriptie 'Weerlicht' 2010 nog steeds krijgen.

Oranjekoek

We vielen met de neus in de boter, Grou vierde traditiegetrouw Sint Pieter, hun Sinterklaas in februari. Trakteerde daarom Molenaar, de zeilmaker, zijn bezoek, leden van de Wsv Lauwerszee, op oranjekoek? We waren in ieder geval zoet en luisterden goed (passend rijm).

Of onder deze toehoorders nog nieuwe klanten te winnen waren is de vraag. Er bleken al twee nieuwe zeilen geleverd te zijn en de derde zit al in de orderportefeuille. Twee van de drie zijn platbodem zeilen, in beide gevallen gaat het om vervanging van tuig dat al meer dan dertijg jaar oud is. Met nieuwe zeilen ontstaat er een nieuw krachtenspel in de strijd om de jaarwisselprijs in de RPBklasse van Wsv Lauwerszee. Voor 2010 is de prijs, 'de Uitdager', voor de zoveelste keer gewonnen door ons met ' Weerlicht', met Molenaar zeilen uit 1977. Wat ons betreft willen we dat winnen eigenlijk wel zo houden, ook met Molenaar zeilen uit 2011. Goed ons best blijven doen, dat is de uitdaging. Foto rechts: Jaarwisselprijs RPB 'de Uitdager'

De Oranjekoek en meer over het bezoek aan de zeilmaker, zie webalbum

https://picasaweb.google.com/elsWeerlicht/110218WsvLauwerszeeZeilmakerMolenaarGrouElsKnolLicht?authkey=Gv1sRgCPSNkPyl_ZTtfg&feat=directlink

Wad strijd

Najaarswedstrijd RPB Wsv Lauwerszee "WEERLICHT' met vlnr Fred Licht, Luuk en Els Knol (-Licht) en Joske Hoomans(-Knol)

Zaterdagochtend in Lauwersoog grijs en druilerig, met een waarschuwing voor stevige wind 5-6 Bft en uitschieters tot 7 Bft uit ZO-Z. Niet aantrekkelijk om daarvoor je bed uit te komen voor een zeilwedstrijd op het wad. Maar ja, we hebben de Jaarwisselprijs 2009 -zelf als naam 'de Uitdager' meegegeven- te verdedigen, dus 'moeten' we wel. Uit voorzorg worden twee reven gelegd, waarvan een voor de start er al uit gaat. Windrichting overigens niet verkeerd dat scheelt heel wat gebeuk in de golven met een wind tegen stroom situatie. Niet vanwege het weer, maar door diverse omstandigheden, ontbreken een aantal serieuze tegenstanders in de strijd, waaronder de belangrijkste: zusterschip 'Gossiemijne'. Als op het laatst blijkt dat Siger Bos met zijn nieuwe schokker 'Blue Bird' op weg naar Lauwersoog ergens op een plaat is blijven steken, blijven er maar drie concurrenten over: twee Westerdijk schouwen (10m 'Tante Sien' en 9m 'Jan van Dijk') en de schouw 'HORUS'. Een makkie? Nou niet dus. Het startsein komt voor ieder onverwacht eerder dan verwacht volgens GPS-tijd. We zijn net bezig ons te verwijderen van de startlijn om 'positie' te kiezen, gaan snel overstag en starten bij toeval als eerste. Edoch, volgens het startschip, dat in de startlijn ligt, gaan we niet door de beoogde startlijn al gaan we tussen de omschreven boeien door. Verwarring alom. We moeten tegenstrooms terug en zien de andere drie halve wind met stroom mee snorrend en bruisend verbij gaan. De "HORUS' zelfs met kluiver en waterzeil erbij. Een nieuwe uitdaging voor ons. Inhalen. Onze klaargelegde kluiver komt er snel bij. Het loopt soepel stroom mee. De eerste, 'Jan van Dijk' hebben we snel te pakken want die zeilt ondertuigd en buiten de sterkste stroom. Maar voor de andere twee moeten we meer moeite doen in het volgende tegenstroomse kruisrak. En daar zullen we het van moeten hebben, tactisch varen. En dat levert zienderogen resultaat op. Al gauw liggen we op een kruisende ramkoers met het zwaardere zusterschip 'Tante Sien'. We wijken, spannend voor beide partijen, haarscherp achter ze langs, en blijken bij de volgende slag al voldoende voorsprong te hebben opgebouwd om voor ze langs te komen zonder dat ze echt hoeven uit te wijken. Een lichte euforie maakt zich van ons meester, maar we zijn er nog lang niet. We varen met handicapformule en we dienen een behoorlijke voorsprong op te bouwen om te kunnen winnen. De wad strijd gaat voort. De van Schiermonnikoog komende veerboot werkt mee en draait keurig achter beide strijdende schepen langs de haven van Lauwersoog binnen. Door het uitstromende water van de spuisluizen zijn we noordelijker weggezet dan ons lief is, we halen de boei O1 niet en moeten nog een extra slag maken. De ander 'gelukkig' ook. Door naar het oosten kan de kluiver weer bij. Ronden als eerste gijpend de SMW 1 paal en steken voor de wind de geul over naar de O5. Zien tot onze schrik dat we een fout dreigen te maken, we naderen de (rode) O4 ipv de (groene) O5. Weer gijpen en koers herstellen. "Tante Sien' gaat rechtstreeks, maar we blijven voor. Een tweede ronde volgt, het tij is inmiddels aan het kenteren, de vloedstroom komt op gang. Andere tactiek. Met een oog op de stroomrichels en een op de dieptemeter varen we op het randje van de ondiepte. Het loont, we lopen verder uit. Als we voor de tweede keer aan het kruisrak moeten beginnen is de wind een fractie zuidelijker geworden, dus gunstiger om wat langere slagen te kunnen maken over bakboord. Niet gunstig genoeg om de kluiver te laten staan. Weer zo uitkienen dat we de stroom zo optimaal mogelijk benutten. Dat lijkt bij ons beter te lukken dan bij de meest zichtbare achtervolger, want we lopen gestaag uit. Ondertussen zien we in het bovenin het grootzeil meerdere scheurtjes in een baan ontstaan, tja het tuig is van 1977. Vrees voor een fatale scheur tijdens deze wadstrijd is er niet. En het seizoen zit er voor ons op, dus voort. De vlagen lijken minder te zijn geworden. Het laatste rif gaat eruit. De kluiver kan weer bij na de passage van de O1. Nog een stukje naar het oosten met stroom mee. En dan een pittige eindspurt tegenstrooms scherp aan de wind de ondiepe hoek zien te vermijden. Op ons horloge om zeven minuten over half twee worden we afgeblazen door het finishschip.Circa negen minuten later volgt 'tante Sien'. Is het tijdsverschil genoeg?? Dat wordt rekenen als we terug zijn in de haven. Samen liggen we in de sluis, opgetogen gezichten en praat over en weer over de gestreden strijd. Later blijkt dat wij het inderdaad hebben gered. Het rare gedoe rond de start is vergeten, de uitdager heeft gewerkt. 's Avonds is er bbq in het clubhuis met het mooiste uitzicht. De nieuwe energie wordt eruit gesprongen op de muziek van de ophitsende band KOI.

Webalbumpje met videofragment van band: http://picasaweb.google.nl/elsWeerlicht/101002NajaarsraceRPBBbqfeestElsJoskeLuuk?authkey=Gv1sRgCNycjtzvhoHw4wE&feat=directlink

Boosman

Je zal Boosman heten en een innemende indruk maken. Dat gebeurde zondagavond in Dorpshuis de Leeuw waar Bart Boosman zijn eerste presentatie hield over de solozeilwedstrijd van Engeland naar de Verenigde Staten in mei dit jaar, de OSTAR race. Hij werd zelfs 2e. Voor ons de meest bijzondere ontdekking dat deze Boosman, met partner, in 'ons' dorp woont en zelfs een schuinoverbuurman is. Nog niet zo gek lang, vandaar dat we tot voor kort niet wisten dat er zo'n actieve (zee-)zeiler in de buurt woont. Zijn eigen gebouwde boot 'de Franschman' bleek ik al wel eens eerder gezien te hebben, dat is nu elf jaar geleden, in 1998, toen hij niet op tijd klaar was voor de keuring van de Colin Archer Race. Sindsdien heeft grote Bart heel wat verre zeetochten gemaakt met zijn kleine 9 meter kielboot, waar hij ook nog eens jarenlang op gewoond heeft. Dit jaar dus solo de oceaan over 'racen' met sukses. Daarover kan hij aanstekelijk en boeiend vertellen aan de hand van soms spectaculaire foto's. Op uitnodiging van de Activiteitencommissie van het Dorpshuis nu voor een gehoor van (ook niet-zeilende) geïnteresseerde dorpsgenoten, naasten, vrienden en enkele relaties (ja ja er zitten sponsors in de zaal). Kippevel krijg je bij zijn verhaal over de blikseminslag op de terugtocht. Alle apparatuur kapot, boot blijft drijven en hij zelf ongedeerd. Ook hoe hij het redt een noodreparatie te maken na het door overkomende golven weggeslagen luik direct in het begin van de race is adembenemend en bewonderenswaardig. Allemaal in je eentje. Kijk op zijn site: www.franschman.nl/

Webalbumpje Presentatie in Dorpshuis: http://picasaweb.google.nl/elsWeerlicht/091004BartBoosmanDorpshuisGWoldeElsKnolLicht?feat=directlink

Najaarswedstrijd Lauwersoog

Twee a drie keer per jaar doen we mee aan een zeilwedstrijd bij Lauwersoog, op het wad uiteraard. Zaterdag was het weer zover. NU onze eigen kweek bemanning (de dochters) de handen vol heeft aan eigen nageslacht moeten we tijdig bemanning regelen want met zijn tweetjes kom je handen te kort als er gekruisd en/of gekluiverd moet worden. Dick Hukema is al vaker meegeweest, nu ook Iddie Munstra erbij. Met zijn viertjes zijn we zeker een kwart eeuw oud en beschikken dus over veel ervaring. Het hanteerbare windje, ZW 3, op rustig water was ons zeer welkom. Het liep allemaal als een tierelier. Zelfs de start deze we deze keer niet slecht. De enige echte misser was het vastlopen door net te laat overstag te gaan bij een ondiepte in het laatste tegenstroomse kruisrak richting finish. Het kostte ons gelukkig maar een beetje tijd om weer los te komen omdat we al met de draai bezig waren, het water op kwam en de fok flink bak gehouden kon worden. De voorsprong in berekende tijd bleek later bij de prijsuitreiking maar drie minuten te zijn op nummer 2, dus veel speling was er niet na drie uur varen.

http://picasaweb.google.nl/elsWeerlicht/0909256BriefingNajWdstrijdEls?authkey=Gv1sRgCPeJ5J_D1NG8Yg&feat=directlink

Strijd

Zaterdag hebben we een fantastische zeilwedstrijd in de Rond en Platbodemklasse gestreden op het wad: de Voorjaarsrace van de Wsv Lauwerszee vond plaats onder onverwacht geweldige omstandigheden. De regen stopt in de voorafgaande nacht en begint pas in de namiddag weer tijdens de prijsuitreiking. Bij het opstaan 's morgens zien we een verrassende blauwe lucht, tijdens de race wakkert de Z-ZW wind aan tot 4-5 Bft met vlagen van 6 in plaats van de voorspelde inkakking tot 2-3 waar onze zeilvoering (en rating), grootzeil, fok en grote kluiver, op gebaseerd is. Gevolg een overtuigd schip en hard werken om de boel onder controle te houden. Er is hard en om het hardst gevaren. In een van de vlagen waarbij het water door het gangboord spoelt verschuift mijn bij de hand liggende fototoestel op het achterdekje tegen de bolder. Gevolg: het batterijklepje springt open, batterijen rollen weg. Shit, ik kan geen foto's meer maken, terwijl Gossie zijn pas gestraalde en schone onwaterschip grotendeels laat zien, ik heb mijn handen vol aan eigen schip. Het was behalve een sportieve strijd ook een mentale strijd, de rivaliteit is groot tussen een aantal deelnemers. Het veld bestaat deze keer uit zeven boten, waaronder drie 10m Westerdijk zeeschouwen, een Kok schouw, twee aken en een grote nieuwe schokker (van Siger Bos). Wij zijn overigens met WEERLICHT wel de oudste rot in dit deelnemersveld, we varen al zo'n dertig jaar hier mee in de Voor- en Najaarsrace. Qua gemiddelde leeftijd van de wedstrijdende bemanning aan boord van de R&P vloot zijn we onderhand beslist de oudsten, en het meest geëmancipeerd, twee vrouwen aan boord, wij halen met zijn vieren gemiddeld 55+. De andere bemanningen zullen gemiddeld hooguit op 50 of minder uitkomen. Die constatering maakt de overwinning nog zoeter na een inspannende en enerverende race op de stromingen en ondiepten van de Zoutkamperlaag en in het Oort. Bij de start troeft Tante Sien en Geertje ons af, al zijn we ditmaal te spreken over onze start. Dat is vaak slechter. Ons 'zusterschip' Gossiemijne vaart nu tergend genoeg bijna driekwart van de race voor ons. De rest zit al snel achter ons, hoever weten we niet eens, zo druk hebben we het met onszelf. Uiteindelijk finishen we als eerste, zo'n 30 seconden voor Gossiemijne. We zijn moe, beremoe, maar zeer blij met onze overwinning als UITDAGER.

Gemengd Mannenkoor Garmerwolde

Vijftien jaar bestaat 'ons' koor met de dubieuse naam al, we zingen maandelijks ons hoogste lied in Dorpshuis de Leeuw onder leiding van dirigente Djoeke de Boer. Een koor met geweldige mannenstemmen erbij en gevoelige vrouwenstemmen. Dat er veel creatievelingen onder zitten die eigen teksten kunnen maken en ten gehore brengen hebben we op de viering van het 15 jarig bestaan weer ervaren. Hannie Havenga spant de kroon, zeer verdient kreeg zij onlangs een lintje, een zeer veelzijdig en sociaal mens. Met Hannie 'is een klein dorp groot'.

090508 Viering 15jr GMKGarmerwolde © elsknollicht

UITDAGER. Hannie is ook een waterliefhebber, ze hebben (afgekeken?) ook een 10m Westerdijk zeeschouw gekocht zo'n 9 jaar geleden, 'tante Sien' gedoopt, liggen ook in Lauwersoog. Zaterdag binden we de strijd weer aan, in de voorjaarsrace. Strijden is niets voor Hannie, daar is ze te aardig voor, dat doet haar man Harm Jan, zonen, schoondochter en dorpsgenoot/zeiler Ton Bouchier Europees en Ned.kampioen Sailhorse. Wij bemannen met Joske, opgegroeid aan boord, en steigergenoot Joop Roozenburg, geen platbodemzeiler. We zullen zien wie er met ons als schenker van de UITDAGER (de jaarwisselprijs) nog meer aan de start verschijnen, hoe de wind waait en stroom staat. Als het maar niet regent, daar heb ik de pest aan.

Voor de liefhebber: link naar foto's van de Najaarsrace: http://www.lauwerszee.nl/plaatjes/najaarsrace2008/index.html

Najaarswedstrijd Lauwersoog

Zaterdag 27 september 's morgens om een uur of 8 was het nog aardig mistig toen wedstrijddeelnemers aan de Najaarsrace van de Wsv Lauwerszee naar de sluis voeren. Het zicht was twee uur later aanmerkleijk beter toen de ronde- en platbodems als eerste van start gingen. Eerst oostwaarts. Laatste beetje vloedstroom mee, alleen wind was er nauwelijks. Zelf maakten we een domme slechte start en keken zodoende gelijk tegen een fikse achterstand van 4 minuten aan. Dus als de WEERLICHT achter de rest aan. Dat lukte aardig dankzij wat geluk en slim benutten van de stroom rondden we als eerste de keerton halverwege, bij de Glinder. Daarna barstte de strijd met onze grootste rivaal Gossiemijne in volle hevigheid los, wat stuivertje wisselen in de steeds heftiger wordende tegenstroom. Wij weken uit naar ondiepte langs de kust, gingen zelfs tussen dijk en Mzi (zie gele obstakels.Mzi = Mosselzaadinvang installatie) door. 'Gossie' koos al eerder voor een oversteek naar de rode kant van het vaarwater Zoutkamperlaag om daar over de ondiepte van Brakzand de ergste tegenstroom te ontlopen tot aan de finishlijn, oostelijk van de haveningang gelegen. Die keuze bleek uiteindelijk de beste te zijn, want wij kwamen alsnog terecht in de volle tegenstroom vanaf de spuisluizen en eindigden (gelukkig nog) binnen een minuut achterstand als tweede. Een platbodem die voor het eerst meedeed met deze wedstrijd op stromend water kwam twee uur later 'binnen''!


's Avonds na de prijsuitreiking was het feest in het clubhuis, versterkt door een Caribisch gloed en opzwepende muziek.