Aanvullingen

Webalbums toegevoegd:
PRAAG via Dresden 13 aug-17aug 2008
en
080817-19 huis Nico Dineke, nabij Vyssi Brod, Tsjechie

Zie ook nieuwe aanvulling Blauwe Balg, Groene Strand en Richel van begin augustus '08

gegroet, de zon schijnt even buiten nu
Els

Jong van geest

Eigen kinderen als trotse moeders met hun oudste en jongste dochter, wat zie je dat als moeder (vaders ook geloof ik) toch graag: zo'n vrouwelijke lijn naar de toekomst heeft wel wat.


Rinske met Jikke en Minke

Joske met Lisanne

Jaren tellen

We kunnen er niet onderuit dat we de seniorengeneratie hebben bereikt. Het levert allerhande voordelen op: behalve korting bij entree's her en der, wat we merkten in PRAAG, ook het genot van tijd om mee te leven met ons opgroeiende nageslacht. Taeke is alweer 3 geworden, Lisanne al 5 weken, Minke 10 maanden en nog even dan is Jikke 5. Tom is al 7 geworden en ik van't zomer 64. Voel ik me zo? Nou soms wel hoor. Ga maar eens een dag en nacht oppassen op 3 van die kleintjes of een dag door Praag sjouwen, dan merk je dat je geen 18 meer bent. Maar geen probleem, we hebben de tijd om weer bij te komen, als we dat willen. Alleen willen we meer. 'Gelukkig' regende het vanochtend ook weer en hadden we geen haast om naar de boot te gaan. Doen we wel als het droog wordt. Ze beloven dat het nog gaat nazomeren volgende week, we zullen zien.

Onderonsje Oma Els met Lisanne

Kleinzoon TAEKE

Taeke is 3 geworden 22 augustus.Dat het een miezerige dag was kon zijn feestdag niet verpesten. Blij met alles wat hij kreeg (veel natuurlijk in de jaren des overvloed) . Samen met nichtje Neeltje speelde hij heerlijk ouderwets als Jip en Janneke buiten in de regen met de nieuwe waterbak van Oti, terwijl de 'oudjes' zich aan de Olympische hockeyers vergapen: de dames wonnen goud, er waren twee Minke's bij. De heren, met Taeke Taekema, lieten het de dag erna helaas afweten.

Kleine Minke scharrelde overal onder en tussendoor, kruipend en zich optrekkend.

Vyssi Brod, Ceske Krumlov, Tsjechie

Na PRAAG zijn we last minute nog eens 200 km zuidelijker gereden om vrienden op te zoeken die in de omgeving van Vyssi Brod, nabij de Tsjechisch-Oostenrijkse grens, al jarenlang een huis hebben. Toevallig kwamen ze er zondag 17 augustus weer voor een lang verblijf van 2 maanden. We waren van harte welkom en zijn 2 nachten gebleven. Met hen bezochten we o.a. het prachtige stadje Ceske Krumlov aan de Moldau.

Zie voor meer foto's het webalbum 080817-19 huis Nico Dineke, nabij Vyssi Brod, Tsjechie

Praagse lente voorbij

Praag stond op de verlanglijst, het werd eerst Nieuwkoop (op kleinkinderen passen, zie www.dewaardjes.nl), maar daarna dan toch in auto naar Praag. Onderweg DRESDEN even ingereden voor een lunchstop. Prachtcentrum, aan de Elbe nog wel. Kans benut op kerktoren te beklimmen en van het mooie weer en het uitzicht te genieten.

In PRAAG hadden we vooraf via internet overnachting geregeld voor 3 nachten in centrum oude stad, met parkeerplek voor auto. Perfect, ware het niet dat de parkeerplek in eerste instantie niet geregeld bleek. Balen als je bezweet aankomt en niets liever wilt dan onderuit zakken met een glas koud bier ergens op een beschaduwde plek met mooi uitzicht. Maar alles lost zich op, ook dit: we kregen ieder een fles bier, hadden geen opener en konden zitten op een aftands balkonnetje aan achterzijde van het gebouw met zicht op het binnenplaatsje waar het vol stond met auto's. Nee, de onze paste daar echt niet meer bij. Morgen...! Ze hebben het geregeld en zolang de auto nog op een gelukkig toch nog vrijgekomen plekje in de straat stond, zelfs de parkeermeter bijgevuld zolang het nodig was. Wij konden onbezorgd slapen en Praag in. Wij waren door buienradar wel ingesteld op wat regen de eerste dag, doch twee dagen ...! Het werd dus Praag zien vanonder de paraplu. Leverde bijzondere plaatjes op, want we waren bepaald niet de enigen die daar rondliepen. Alleen liepen wij niet achter een gids aan.

Zie ook webalbum van Luuk: PRAAG via Dresden 13 aug-17aug 2008

Wat een stromen mensen, stroom mee gaat wel het beste, het lijkt het wad wel, al geeft het in Praag het gevoel dat je steeds in een tijzee zit van botsende stromen. Ondertussen zien we wel dat Praag een prachtige oude stad is. Een en al hoogtepunt van fraaie en goed onderhouden gevels. Vanwege de regen doken we vaker een kerk, museum, expositie, burcht of tram in dan we anders misschien gedaan zouden hebben. Het torens beklimmen lieten we niet na en beide avonden zijn we naar een populair klassiek concert gegaan als alternatief voor lui op een terrasje zitten. Zo komen de ledematen ook tot rust en kun je je mee laten drijven met de muziek in een indrukwekkende omgeving.

Navrant dat net nu in Praag volop aandacht is voor de Russische inval daar 40 jaar geleden, dat Rusland nu hetzelfde lijkt te doen in Georgie. Op het Wencheslavplein en in het stadhuis waren exposities over de inval en het verzet, deels met foto's die nog nimmer vertoond waren uit angst voor represailles. In wat voor wereld leven we toch met zoveel uitersten? Kan oorlog niet uitgebannen worden?

Tekst bij de spotprent hiernaast uit 1968:

'The latest Sovjet invention: Heavy rollerskates, suitable for excursions to Central Europe'

Ook de wadden zijn niet altijd vrij geweest van oorlog en ellende: wie het befaamde boek "The Riddle of the Sands" nog niet kent moet daar hoognodig komende winter voor gaan zitten, zeker als je al wat bekend bent op het Duitse wad.

Dagje zeilen

Ik kan me (gelukkig) geen zomer herinneren waarin er zo vaak regen viel of dat er (onweers-)buien dreiging was of teveel wind in't verschiet. Zorgeloos en zonnig op het wad vertoeven voor langere tijd achtereen is er dit jaar kennelijk niet bij. Of het moet nog komen in de nazomer als de zon merkbaar vroeger achter de horizon verdwijnt. We zullen zien of we ons nog door de bootvoorraad heen eten dit jaar, het bier is bijna op omdat er weinig aan boord gebracht is. Heeft aanvullen nog zin? Alles is anders. Zo zeilden we vandaag een paar uurtjes op het Lauwersmeer, het was de moeite niet waard om heen en weer te schutten naar het wad, waar stroom en wind tegen zouden staan richting Engelsmanplaat. We waren niet de enige boot die het Lauwersmeer verkoos boven het wad vandaag: op de foto zie je de spikslinternieuwe, dit jaar uit Amerika geimporteerde en uit Engeland zelf overgevaren, catamaran van Alef en Tjitske, een Gemini 105. Van een heel ander kaliber is het vlaggeschip van de Provincie Groningen, de VOORWAARTS VOORWAARTS, die je maar weinig onder zeil voortgang ziet maken.

Dankzij de actuelere en betrouwbaardere weersvooruitzichten die te verkrijgen zijn via internet hebben we besloten de boot maar even met rust te laten. We gaan wat anders verzinnen. Wat? Dat gaan we morgen, een regenachtige winderige zondag, uitzoeken. Op internet!

Jong geleerd

Een hele belevenis om met eigen dochter en ons 3,5 week oude kleinkind een dag aan boord te zijn van 'WEERLICHT'. Joske is zelf groot geworden op deze boot, als baby ging ze ook al mee aan boord van onze toenmalige 9m Pluut 'JAAP'. Waarschijnlijk was ze als voorjaarskind toen net wat ouder. Lisanne wil gelijk van alles weten over het leven aan boord, Oma vertelt wel.

Zie voor meer foto's: 080806 Joske en Lisanne dagje WEERLICHT

Benieuwd hoe het met de andere zeilende kleinkinderen gaat in Zeeland op een scherp jacht. Minke, Taeke en Jikke (resp. 9 maand, bijna 3 en bijna 5) krijgen het waterleven ook met de paplepel ingegoten. Zou dat later ook te merken zijn?

Natuur verschijnselen

We lagen tegen de harde wind en regen te schuilen voor anker in de kom bij Makkum toen we het fenomeen zonsverduistering konden zien dankzij de overdrijvende wolken.

De dagen op het water en met name op het wad lenen zich bij uitstek voor het waarnemen van allerhande byzondere luchten en kleuren, zowel 's morgens als 's avonds. Maar ook overdag valt er van alles te beleven met het weer op het wad.

Wie nog meer fraais wil zien kan op het webalbum kijken:

Kleurrijkdom boven en op het wad

Lisanne gedijt goed

Uiteraard is het eerste wat we weer willen zien als we toch in Lauwersoog uitkomen: Lisanne, inmiddels drie weken oud. Nou dat wichie groeit als kool van de slagroom die Joske produceert. Dat Peter en Joske nog steeds inboeten op nachtrust is daarmee vergeleken een vermoeiend doch overzienbaar tijdelijk ongemak. (Meer foto's van Lisanne klik op blog in kolom links )

Dat Minke kruipt en staat hebben we ook nog niet gezien, en dat terwijl ze al zeilt in Zeeland. Dat deed haar moeder ook al toen ze zo klein was, niet in Zeeland maar op het wad. Zo de ouders zongen, piepen de jongen.

Springtij

Begin augustus was het springtij.Veel water op het wad, altijd gunstig om dan zonder omwegen het wad over te komen. Zo gingen we de ene dag voor het lapje, het was ZW 6, recht toe recht aan van Harlingen naar Ameland. We kwamen anderhalf uur eerder aan dan de twee platbodems die eerder waren vertrokken en de geulen bleven volgen. We hadden ze bij het Kimstergat op fok al bijna ingehaald. Grootzeil erbij gezet met dubbel rif om tegenstroom na het wantij te trotseren. Het liep als 'de weerlicht'.

De volgende dag weer geluk, ook met het weer tijdens het varen: de halve haven van Ameland stroomde leeg. Wat niet vertrok moest kennelijk naar het westen. Toen onze buiten buurman eindelijk losgooide, was het water al zover gestegen dat we vanaf de hoek van de veerdam, wederom eerst alleen op fok, direct koers konden zetten op de geuldoorgang van de Dam van Teding. Niet dat we niet elders over de dam konden, maar die koers kiezen we voor de gezelligheid, om ook weer bij andere zeilers in de buurt te komen. Er waren al velen vertrokken, de geul volgend. Op onze wijze varend haalden we een deel zo weer in. Het ging qua diepte moeiteloos met onze 80cm diepgang. Vlak na de Dam hebben we het dubbelgereefde grootzeil (ZW 6) weer gehesen, en onze vervolgkoers gezet op de Wierumer Wad boei 3. Daar zitten een paar ondiepe stukken in, merk je vooral doordat het schip gaat trekken. Stuurt op zulke momenten zwaar, doch met zoveel water als die dag met springtij geen zorgen voor vastlopen, het was nog ruimschoots voor hoogwater. We bereikten veel eerder het Wierumer Wad dan de eerder vertrokken (meestal op fok-zeilers). Slechts een catamaran bleef ons voor.

Er zaten ook vreemde 'vaarders' tussen zoals de foto laat zien.Bijna gelijk met een ook wat afstekende Wadvaarder 'Zwaantje' uit Exloo (een Parker 33,5) bereikten we de Zoutkamperlaag. Zij koersten naar Schier, wij naar de sluis en hadden nog merkbaar profijt van het laatste half uurtje opkomend water. Zeker een uur later zagen we andere "Amelanders' tussen het havenhoofd verschijnen. Wij lagen nog te wachten voor de sluis vanwege de spertijd tot half twee. We moesten het gezellige buurten even onderbreken omdat we net aan de beurt waren om geschut te worden. De later gekomen boten hebben er nog uuuuren over gedaan om door de sluis te komen, zo druk was het kennelijk geworden. En het weer was ook bepaald niet beter geworden ondertussen. Er is veel regen gevallen die middag en avond. Thuis zien we bij de e-mail dat Teun weer nuttig actief is geweest, jammer genoeg voor Wadvaarders geeft de huidige Wadvaarders site niet thuis om het te plaatsen: de huidige webredactie troffen we op Ameland. Er is kennelijk geen voorziening getroffen tijdens afwezigheid, zoals we 'vroeger' gewend waren. Dus vaker inloggen op www.wadvaren.info. Voor de meest recente dieptestaat zie http://wadvaren.info/downloads/Dieptestaat/diepte.htm

Blauwe Balg,Groene Strand en Richel

BLAUWE BALG
De Blauwe Balg is zo'n typische route waarbij je gedwongen wordt vlak langs de zeehonden te varen. Niet dat we dat erg vinden, maar het staat zo averechts op de algemeen verkondigde regel dat je altijd uit de buurt van rustende zeehonden moet blijven. We kennen meer voorbeelden, behalve op het Nederlandse ook op het Duitse Wad, waar druk bevaren routes vlak langs overvolle zeehondenbanken. Hoe moet je dan geloven dat dat slecht is voor de zeehond? De foto van ons werd gemaakt door opvarenden van zeeschouw HORUS.

GROENE STRAND
Aan de voet van de Brandaris ankeren en droogstaan op het Groene Strand is dit jaar gelukt zonder al te dramatische golven van de voorbijsnellende veerboten. Die golven geven de grootse hinder als je net aan de grond zit of bijna los komt. Dat bonkt enorm. Uit voorzorg zetten we de helmstok een beetje scheef vast om te voorkomen dat het kwetsbare roer de grootste klappen krijgt. Het weer en de windrichting moet uiteraard ook geschikt zijn om hier te liggen, maar als die condities goed zijn is het een fantastische plek van waaruit je lopend je inkopen kunt doen in West Terschelling. Want wie wil er nou bij mooi weer in een benauwde en overvolle haven liggen zonder uitzicht op de ondergaande zon en zonder baddergelegenheid naast de boot? Wij liefst niet. Op Vlieland hebben we nog weer geexperimenteerd met een nacht in de vernieuwde haven. Prachtige steigers, per box een stopcontact. Maar zo vol dat ook wij gestapeld lagen aan de kop van een steiger na uren wachten buiten om naar 'binnen' te mogen. Het was wel bouwvak.


De RICHEL
Onderstaande foto maakten we bij de Richel, een zandplaat zuidelijk van Vlieland. Daar hebben we bijna 24 uur gelegen. Eerst was het nog redelijk 'eenzaam', na de nacht kwamen er veel meer boten droogvallen. Het was er uitgelezen weer voor, dat wel, toch liggen we zelf liever wat in de ruimte. Dan hoef je geen zwembroek nat te maken als je overboord gaat.. Een wandelingetje naar het verplaatsbare vogelwachtershuisje werd door velen gemaakt, ook door ons.
Op de achtergrond de botter MK 63 van Peter Dorleijn, die zijn we al vaker tegengekomen op onze vakantiebootreizen, zoals in Stralsund, in Helsingborg, de Elbe af van Cuxhafen naar Wangeroog. Nog een bekende botter tegengekomen dit jaar (en aan boord wijn gedronken), die van Karel en Erika Helder in visserijhaven Lauwersoog. Er staan nog veel meer botters in het augustusnummer van de Spiegel der Zeilvaart. Mooi nummer. Er staat ook een fantastische foto in van grijs bebaarde Karel, die grossiert in vele voorzitterschappen, nog niet opnieuw van Wadvaarders. Wat niet is kan komen. Hij is al vice.