IJsschotsen in Zijlriet

Het is in het noorden bewolkt en grijzig afgelopen dagen, de temperatuur rond het vriespunt en soms boven nul. Een geplande bijeenkomst in Noordpolderzijl in het Zielhoes met het bestuur van de Stichting Vrienden van Rottumeroog en Rottumerplaat (SVRR) is een prettige aanleiding om via provinciale weggetjes naar deze unieke uithoek van de provincie te gaan. Ook al schijnt de zon niet zoals in een groot deel van het land wel. Behalve vergaderaars blijken er ook individuele kijkers te komen. 's Middags lijkt het zelfs nog druk te worden: een groep liefhebbers van wad, kou en ijs gaan het wad een eindje belopen onder leiding van de gedreven en ervaren wadloopgids, Lammert Kwant. We zien hoe ze vertrekken, eerst ploeterend door een dikke stuifsneeuwlaag de dijk op, dan de keihard knobbelige kwelder op naar het schotsige wad. Ze zitten nu vast lekker warm thuis na te genieten van hun winterse onderneming.

Havelte

De familie waar ik ingetrouwd ben komt uit Havelte, zowel van vaders- als van moederskant. Ver van de zee. Mijn familie komt uit Amsterdam en IJmuiden, daar zit het zeemansbloed, behalve mijn Opa van moederskant, die had een schildersbedrijf. Vandaar dat ik bootje verven wel leuk vind denk ik. De ouders van Luuk zijn naar Langweer verhuisd, waar hij op Friese grond is geboren en getogen. De waterkant trok hem en zo is het gekomen.
Terug naar Havelte. Een van zijn laatste tante's is overleden, zij is begraven op het kerkhof naast het kerkje van Havelte. Meerdere familieleden zijn daar te vinden, behalve haar man ook haar zoon Luuk, een van de vier naamgenoten van 'mijn' Luuk, te jong overleden door verdrinking tijdens de reis van zijn leven in Nieuw Zeeland. Samen met zijn vriendin.

Het voelde mooi om daar op het kerkhof stil te staan bij de geschiedenis van naasten in je leven. Stil en wit om je heen, bruisend van binnen vanwege de vele gedachten die ook door het hoofd spoelen. Het is vandaag 14 januari, de sterfdag van mijn vader, 23 jaar geleden. Na vier dagen binnen zitten omdat het zo koud en guur is buiten hield hij het niet meer, wilde er uit .. en ging zijn auto ontdooien.
Mijn moeder, inmiddels 95 en nog bij de tijd, woont sinds twee jaar in een verzorgingshuis. Het is er vaak te warm en naar buiten durft ze niet met dit weer. Haar tijd komt nog.

Webalbum van de begrafenis van tante Aaltje in Havelte. Foto's: els knol-licht
http://picasaweb.google.nl/lh/sredir?uname=luuk.knol&target=ALBUM&id=5427071618997053201&authkey=Gv1sRgCMHjp9PioNuD1wE&feat=email

Sneeuwkunst

Zoals op de drogere platen van het wad het zand zich tot stuifduinen en mooie vormen laat vormen, zo heeft de sneeuw al stuivend ook weer allerlei tijdelijke kunstwerken laten ontstaan. Vandaag met de zon er een paar uurtjes bij was het genieten op de gemeentegrens tussen Ten Boer en de stad Groningen. Voor ons dicht bij huis. Een loopje over de Stadsweg. Wel koud, zodra je uit de beschutting van de huizen komt voel je de snijdende wind op je wangen. De rest was bedekt. De benen niet voldoende. Niet aan gedacht om een lange thermobroek erbij aan te trekken, of de skibroek. Volgende keer.

Meer foto's op het webalbumpje:
http://picasaweb.google.nl/elsWeerlicht/100112SneeuwpatronenEls?authkey=Gv1sRgCOiklq-crL2pYA&feat=directlink

Bar en lol

Het was bij lange na niet zo slecht en koud als tijdens de sneeuwstorm en ontwrichting in februari 1979, toch deed het er wel een beetje aandenken vanmiddag toen we op weg naar vrienden het (barre) noorden toch maar niet verder gingen. Zie foto's in het webalbum. In de stad, in de luwte van bomen en huizen, was het aangenaam sleeën met Lisanne.

http://picasaweb.google.nl/elsWeerlicht/100110VeelStuifsneeuwLauwersoogOnbereikbaarEls?authkey=Gv1sRgCKqy1Ifrupje5wE&feat=directlink

http://www.weeronline.nl/Europa/Nederland/Lauwersoog/4056679

Voortekenen

De harde wind moet nog komen, als we einde ochtend, 9 jan, een rondje Ten Boer-St.Annen-Thesinge-Garmerwolde rijden. Nu is het nacht en hoor je de wind razen en de sneeuwkristalletjes tegen het raam te pletter slaan. Hoe zal ons noorden er morgen uitzien?

't hoge noorden

Foto's van vanmiddag vrijdag 8 januari 2010 gemaakt tijdens een zonnig ritje in de winterse wereld van Garmerwolde naar Lauwersoog. Zondag zijn er oliebollen te verkrijgen tijdens de nieuwjaarsbijeenkomst van de wsv Lauwerszee in het clubhuis 't Roode Hooft. Alleen de weergoden zijn van zins er een koude noordooster tegen aan te gooien, zodat van rondwandelen langs de oevers van het Lauwersmeer of langs de waddendijk waarschijnlijk niet veel terecht zal komen, vrees ik. Vandaar deze eerste verkenning onder gunstiger omstandigheden in het gebied dat ons zo vertrouwd is.

Waarheen

Waarheen gaan we in 2010?



En hoe kunnen wij en ons nageslacht de wadden beleven in 2030? Lees en denk mee.


http://www.waddenzee.nl/fileadmin/content/Dossiers/Natuur_en_Landschap/pdf/Rijkezee_Streefbeeld_2030.pdf

Nieuwjaarswens

Over winteren

Toch even bij de boot wezen kijken van de week. De ergste sneeuwlaag was al verdwenen, het restant schuift overhellend en druipend van het, al zeker 35 winters de boot beschermende, zware dekkleed af.


De struktuur van het nieuwe vaarseizoen is weer in beeld, de Nieuwjaarsconvocatie van de Watersportvereniging Lauwerszee staat vol met data welke, naast de getijtafel, voor de grote lijn van invloed zijn op onze vaarplanning. Nu al is te zien dat er data zijn waar keuzes gemaakt moeten worden. Wie weet gaat de derde keus er mee heen.


Ons raam weerspiegelt niet alleen de actualiteit, ook een stuk (van onze)geschiedenis, rijk aan wadbelevenissen.

Spagaat

Mijn moeder is nu 95 jaar. Ze heeft drie kinderen, vier kleinkinderen en vijf achterkleinkinderen. Gezamenlijk is haar verjaardag gevierd.

Nu ik zelf al een aantal jaren Oma ben begin ik toch anders aan te kijken tegen dochter zijn. De spagaat waar mijn generatie vrouwen in terecht komt is iets van deze tijd: de aandacht moet verdeeld worden naar jong, naar oud, naar eigen en welke vrijheid van keuze heb je dan zelf nog?

Wat doen we deze kerst met moeder? Ik ben ook moeder.
De eerste Kerstdag zijn we uitgenodigd door het gezin van de ene dochter, de tweede dag door het gezin van de andere dochter. Gezellig allemaal. Kan ik daar zorgeloos van genieten als ik niet weet of voor mijn moeder de Kerstdagen niet net even anders zijn dan alle andere dagen dat ze niet uit het verzorgingshuis komt? Gelukkig houdt de Koningin haar Kersttoespraak, dat wil ze beslist zien en horen, dat geeft haar stof tot nadenken. Geweldig voor een 95 jarige. Vrolijk Kerstfeest.

http://picasaweb.google.nl/elsWeerlicht/091206Mam95VieringEls?authkey=Gv1sRgCOaF9YrF7tyJxAE&feat=directlink