In de vaart

Hemelvaartsdag hebben we ondanks kou benut om onze zeeschouw naar Lauwersoog te varen vanaf de tussenstop Garmerwolde. Even leek het erop dat we gelijk al in het J.B. Bronssluisje tussen Damsterdiep en Eemskanaal zouden blijven steken. Toch waren er voor ons net twee motorboten in omgekeerde richting geschut. Ra ra.De automatische bediening werkt zo traag dat we dachten dat het niet werkte. Eerdere ervaringen met het sluisje hadden ons al kopschuw gemaakt, het te bellen nummer buiten kantoortijden bleek gelukkig opgeslagen in de mobiel. De in den beginne op de sluis geplakte stickers met dat soort nummers is onleesbaar (geworden) en worden kennelijk niet vervangen. De ergens rondrijdende dienstdoende man van prov. Groningen had een goed advies: wachten en opnieuw proberen. Zo waar, het hielp.

In het Reitdiep ontstond zelfs een konvooitje van vier schepen. Wij waren wel de enige zonder stuurhuis die de kou bleven trotseren. Niet eens verkleumd dankzij vele lagen warme winterkleding, eieren met spek weggespoeld met warme chocolademelk met een scheutje rum, bereikten we tegen zessen onze vaste ligplaats in de haven van Lauwersoog.

Naar huis, gehaald door Joske. Vrijdags terug. In luwte van loods met een aangenaam zonnetje al het touwwerk en de stagen aan mast bevestigd. Voor het eerst gebruik gemaakt van de mastenkraan om mast omhoog te laten zetten. Het zelf lieren leek ons niet zo slim met het al ontregelde hartritme van Luuk. Het kost een paar cent, maar dan staat de mast zonder problemen. Douwe, de havenmeester, heeft het vaker gedaan. 's Avonds weer naar huis, wilden bij de opening van de 10e foto expositie van de Fotogroep in Garmerwolde zijn. Er hangt ook een wadfoto van mij bij. Ik ben 8 jaar lid geweest van die groep.

Het weekend weer inschepen. Het zou droog blijven. Koud, zonnig, straffe wind uit noord-noordwest. Tij gunstig voor vaart naar Schiermonnikoog, eenvoudig zonder inspanning, op motor. De haven van Schier was redelijk bezet dit Hemelvaartsweekend. Of de inmiddels jaarlijkse circustheaterdagen daar een rol in spelen vraag ik me af. Helaas kunnen /mogen we niet meer afmeren op ons favouriete plekje in de haven. Aan de zuidkant van de eerste steiger. Die plek wordt door het nieuwe havenbewind (jammer genoeg) gereserveerd voor grotere platbodems, die door hun groot- en hoogheid ook voor anderen het uitzicht op de havenmond en het leeg- en weer vollopende wad belemmeren. Nu schikken we ons als 2e ligger aan de 2e steiger in ons lot en (oh wee, ook wij) steken de stekker in het stopcontact. 's Avonds zoemt het electrische kacheltje zachtjes. In combinatie met de petroleumlamp wordt het echt bijna te warm aan boord. Rust, eindelijk.

Zondag vertrekken we drie kwartier voor HW uit de haven, hijsen slechts de fok en steken praktisch linea recta over naar de haven van Lauwersoog. Er staat water genoeg volgens 'het boekje'. De straffe NW 5-6 zorgt bovendien nog voor enige extra verhoging. Verbazen doen we ons over de vraag van de schipper van Heffesant, die dagelijks op het wad zit, via de marifoon aan de toren: hoe laat is het hoogwater? 'De toren' antwoord ook nog beleefd.
Terug in eigen box genieten we lekker na. Het (wad)varen lijkt als vanouds vertrouwd, zelfs de vragen aan 'de toren'.

Uitputtend

Je zal toch de hele dag met je Opa en Oma op stap 'moeten'' naar Lauwersoog omdat zij het leuk vinden om hun kleinkinderen vertrouwd te laten raken met wad, water en (de ge)varen. Als donateurs van de KNRM konden we zaterdag 8 mei meevaren op een reddingboot op de jaarlijkse 'reddingbootdag'. Nu de eigen boot nog niet vaarklaar is is dat een mooie gelegenheid om toch te varen. Het was koud en op weg erheen ook nog wat miezerig, maar we hebben een topdag gehad met de kleintjes. Reddingboot, KNRM plak tatoos, politie stickers, kleurplaten, ijsje, kermisje, ballenbak, zeehondencreche, zandbak en tot slot een Opa die thuis pannekoeken bakt ipv moeder. Direct slapen was er daarna niet meer bij, de vermoeidheid hadden ze vooraf in de auto al weggewerkt. Dus niet de kleintjes, maar wij lagen 's avonds voor ons doen vroeg en uitgeput in bed.Na een zeer geslaagde dag, dat wel.

Hulptroepen

Met deze hulp van onze logeetjes komt het vaarklaar maken wel voor elkaar.

Mooi weer te water

Het is mooi weer en WEERLICHT is van de wal af. Wanneer wad op? Ondanks de gezondheidsperikelen van Luuk sinds deze winter is het vaarseizoen 2010 is in ieder geval van start gegaan. Ik heb al zo'n 40 m gevaren, notabene alleen aan boord (met dank aan Dick H voor opvang bij de wal). En dat terwijl ik op deze voorlopig laatste mooie droge dag alleen nog even de nog platliggende mast zou lakken ..en de handrailing en dit en dat.

Wat de gezondheisperikelen betreft, zo zijn we ons leven lang zo goed als ontkomen aan het liggend gebruik van ziekenhuizen, dit jaar hebben we al enige ervaring opgedaan. Luuk begon (toevallig) in Zwitserland omdat zijn eigen uurwerk het niet goed deed, probeerde het daarna in Groningen nog eens. Mocht gelijk een eigen kamer, in quarantaine, vanwege het MRSA-protocol als je in een buitenlands ziekenhuis heb gelegen.
Luuk scharrelt wel weer rond, de derde hand scheelt behoorlijk bij het onderhoud. Ondertussen begint onze jongste kleinzoon Jesse al vroeg in zijn leventje met ziekenhuis liggen. Nu een maand na zijn geboorte heeft hij er al weer een paar nachten doorgebracht, met hoge koorts. Waardoor? Ze weten het nog niet. Ik ben blij dat ik voldoende afleiding vind in en heb met het nodige kluswerk aan mantelzorg, oppas, huis, tuin en boot, anders zou ik me gaan zitten zorgen maken en er wakker van liggen. Daar kom ik nu niet aan toe.

Wel af en toe even kijken op wad-gerelateerde sites: zo zag ik deze link:
http://www.natuurmonumenten.nl/content/%252Fgriend/weblog-vogelwachters-griend
Halverwege de jaren 60 van de vorige eeuw, wat klinkt dat, kwamen we ook op het Griend, we lagen er met de botter Duitendief van de fam. Nieuwenhout en beleefden avonturen in de avonduren. Zou er een boek over kunnen en willen schrijven, al onze wadbelevenissen in de loop der jaren.

Wie denkt na, over het wad

De Minister heeft besloten het hele jaar door Simonszand af te sluiten. De ingediende bezwaarschriften door Watersportbond, Wadvaarders en Vereniging van Toerzeilers is ongegrond verklaard. Zie het schrijven dd 19 april over de art 20 gebieden, geplaatst op de http://www.wadvaarders.nl/. Daarmee is het hele oostelijke waddengebied zo'n beetje ontoegankelijk geworden, maw er gaat bijna niets, geen plek, meer boven Groningen waar je als bootjesvaarder kunt overtijen. Droevig dat het wadbeleven van de mens zo weggecijferd wordt. Je zou bijna een hekel krijgen aan alles wat vliegt en gedijt op het wad. Of het wordt afgeloten omdat de soort bedreigt wordt, of het wordt afgesloten omdat ze in zo grote getale zijn. En ondertussen wordt de status van de Waddenzee als Werelderfgoed gepromoot om toeristen van heinde en verre te trekken om zo de waddeneconomie op gang te houden. 'Jan met de boot' kan fluiten naar zijn vrijheid en verantwoord varen op het wad. Wat geeft dat te denken.

Na veel gasboren en verzakkingen is de kas gespekt van het Waddenfonds. Leuke projekten worden daarmee gefinancierd onder meer langs de vastewaddenkust en op de eilanden, om te hoppen, fietsen of te lopen van Den Helder tot Termunterzijl.Nog meer geld gaat naar onderzoek, je kunt het zo gek niet bedenken wat wetenschappers (in spe) wensen te onderzoeken op het wad. Wat te denken van de 'waddendobber', een projekt dat ontwikkeld wordt door studenten van het Kenniscentrum Gebiedsontwikkeling NoorderRuimte van de Hanzehogeschool Groningen. De Waddendobber is een klein verblijf voor vier personen in de vorm van een dobber, bedoeld voor een paar dagen leven op het Wad en het beleven van het Wad. De dobber ligt op de rand van een zandbank, die bij eb droogvalt. Bij vloed wordt hij door het stijgende water weer opgetild. Kijk op http://www.waddendobber.nl/ Is het niet eenvoudiger een bestaand bootje te nemen en daarmee het wad op te gaan. Geen nieuws aan de horizon zou je denken.

Een ander punt waar kennelijk zwaar over is nagedacht met name door de professoren van de Waddenacademie is de hond, de gebeten waddenhond. Die mag namelijk volgens de beleidsmakers niet onaangelijnd over het wad lopen. Anders worden vogels opgejaagd en dat is niet goed, want ze moeten rustig kunnen eten (fourageren) en rusten. Op de uitnodiging voor het 4e Waddenacademiesymposium, getiteld 'het creëren van meerwaarde', staat een prachtig waddenplaatje, het goede voorbeeld zou je denken, wetenschappers zijn objectief. Zou onderzoek uitgewezen hebben dat je rustig met een loslopende hond op het wad kan lopen? (Ik heb de organisatie die vraag voorgelegd. Hond is gelijk van het plaatje verdwenen. Weg ge-shopt?)
Bekijk het programma http://www.waddenacademie.knaw.nl/fileadmin/inhoud/pdf/01-Waddenacademie/symposium_juni_2010/programma_vierde_symposium_Waddenacademie.pdf

Het geeft wat te denken

Wie toekomstgericht mee wil denken over het wad, kijkt naar het 25 minuten durende filmpje ‘Compromissum’, dat ter gelegenheid van de start van het programma ‘Naar een rijke waddenzee’ is gemaakt
Film link http://www.vergane-glorie.nl/movie/rijkewadden.html
De film, in opdracht van LNV gemaakt door RrOOD en filmmakers Kai Westendorp en Bianca Hiemcke Schriek.
Dat bijna aan het eind van het filmpje Lenze Hofstee van Stichting Wad zegt dat het wad NU saai is geeft wederom stof tot na denken.
Ik vind het wad helemaal niet saai, 't is maar hoe je het bekijkt

Drie jaar geleden

Bijna niet te geloven dat we op 15 april 2007 komende uit de winterslaap op weg naar onze plek in de haven van Lauwersoog in een keer door de sluis van Lauwersoog doorgingen het wad op, omdat er een tropische dag was. We hebben zelfs gezwommen, nou ja gelegen, in het opgewarmde restwater van een prieltje op het Wierumer Wad. Een prachtige avond en rustige nacht achter anker volgde, deels drijvend, deels vast staand. Bijgaande foto's, stille getuigen van een voorjaarswaddenschoonheid die zijn weerga niet kent, heb ik opgestuurd naar http://www.waddenzee.nl/ in verband met het thema ''voorjaar in het waddenlandschap'.









Dit voorjaar, 2010, is alles veel later. De natuur loopt twee weken achter wordt er gezegd. Wij lopen verder achter. De boot staat nog op de wal, het onderhoud begint op gang te komen nu het droog, zonnig en slechts in de luwte (bij huis) aangenaam klussen is. De hartritmestoornis die zich bij Luuk geopenbaard heeft aan het begin van de skivakantie in Zwitserland (crocusvakantie) heeft ook ons onderhoudsplan verstoord. Over twee weken, met Koninginnedag, weten we of de rikketik van Luuk weer normaal loopt, dan steken we een vlag extra uit. Daags ervoor zal er een 'reset' plaatsvinden in het UMCG. Hopen dat het beklijft.

Wadden niets

Vandaag in de der Aa-kerk in Groningen het 'Symposium recreatie en toerisme in het Waddengebied' bezocht http://www.waddenzee.nl/Symposium_recreatie_en_toerisme_in_het_Waddengebied.2505.0.html
georganiseerd door de Raad voor de Wadden mede naar aanleiding van het uitgebrachte advies "Identiteit als troef'. Voor mij is bij al dit soort gremia over de wadden altijd het meest opvallende dat men het altijd heeft over een ander wad(denbeleving) dan mijn referentiekader: het wisselwad, het getijdengebied tussen kust en eilanden. Anderen spreken over toeristische trekkers op de eilanden en in de kuststrook, een waddenmarketingmannoemde het gebied tussen kust en eiland dat overbrugd moest worden met een veerboot nota bene 'niets'. Hoe bestaat het, denk ik dan: dat 'niets' is voor een toch niet onaanzienlijk aantal mensen nou juist DE waddenbeleving, het getij, het weer, altijd in beweging, altijd anders, puur natuur en elementen. Waar vind je dat nog? Het viel nog mee dat de commissaris van de Koningin in de provincie Groningen, Max van den Berg, ook een van de inleiders, de slogan van een van zijn voorgangers 'Er gaat niets boven Groningen' niet aanhaalde. Het besef dat er wad is (ook) boven Groningen begint langzaam maar zeker door te dringen nu het waddengebied vorig jaar de status van Werelderfgoed heeft gekregen. De Provincie Groningen heeft de (economische) mogelijkheden nog niet voldoende benut, zei hij.
Hij wil de spanning erin houden tussen het behouden van het wad dat we willen (rust en ruimte) en de ontwikkeling. We zullen zien. Zelf hebben we in de afgelopen 40 jaar in het waddengebied al veel zien veranderen, sommige plekken voor meer mensen toegankelijk, tegelijkertijd andere plekken niet meer of minder toegankelijk (verboden gebieden).

Lees een kort zakelijk verslag van de Raad voor de Wadden op http://www.waddenzee.nl/ d.d. 01.04.10 Waddengebied moet toeristische eenheid worden

Zonder identiteit?

Mijn hoogbejaarde moeder kon op 3 maart haar stem niet uitbrengen omdat haar IDkaart verlopen was deze winter. Door de langdurige sneeuw en vrieskou met de daarmee gepaard gaande gladheid op vooral de stoepen en wijkstraten was het niet risicoloos om haar uit het verzorgingstehuis naar Bureau Burgerzaken te begeleiden. Dus gebeurde dat pas eind maart toen er ietwat lenteachtige taferelen te zien waren. Maar wat een gedoe. Rijd je naar Hoogkerk waar je met een auto dichtbij het Bureau kan komen. Blijkt ter plekke dat de pasfoto's die ze nog heeft niet meer voldoen omdat ze zwart/wit zijn in plaats van kleur. Moet ze opnieuw moeizaam auto in en uit om bij plaatselijke Brunawinkel een nieuwe pasfoto te laten maken. Zonder bril op. Okay, ook overleefd. Terug naar Bureau Burgerzaken, opnieuw nummertje trekken. het was gelukkig niet druk. Dan vingerafdrukken, blijken haar vingertoppen versleten zodat er amper een afdruk te registreren was. Alle vingers moesten op die wijze gescand worden, wat een gedoe. En dan krijg je de nieuwe ID kaart niet tegelijk mee en moet je wel gelijk de oude inleveren. Dan heeft mijn moeder toch geen identiteit(skaart) meer! De vragen die ik op de dame achter de balie afvuurde werden niet in dank afgenomen. Ze wist er geen raad mee en werd zelfs boos op mij dat ik niet gewoon de gang van zaken accepteerde. Affijn, ze maakte de verlopen kaart nog eens extra ongeldig door er een gat in te stansen. Maar eentje, het moeten er drie zijn officieel, zei ze. En de kaart staat al in het systeem ingevoerd als ingeleverd. Moet ik dus inleveren als ik de nieuwe, namens mijn moeder, kom halen over een week.

Een week later zit er een ander achter de balie. Die vraagt niet naar de oude kaart want in het systeem staat dat die al is ingeleverd. Ik heb die kaart ook niet bij me, immers die zit in de tas van mijn moeder. Want stel dat ze ergens onverwacht geidentificeerd moet worden.

Dat haar identiteit weer officieel is vastgelegd is een prettige gedachte nu de lente komt en mijn moeder zelf weer achter de rollator voorzichtig een paar honderd meter buiten kan lopen bij het verzorgingshuis. Je kan immers nooit weten. De foto op de nieuwe ID kaart is (lijkt) zwart-wit, gelukkig maakte ik eentje met mijn mobieltje, in kleur en met bril. Je weet nooit wanneer je die kans weer krijgt.

Nu mag ze ook weer stemmen straks bij de landelijke verkiezingen, daar kijk ze al naar uit. Ze volgt de verkiezingscampagne op de voet, vanaf de bank, voeten op een zacht krukje.

Naschrift 9 april: Hoor ik op het nieuws dat ze voor ouderen willen regelen dat ze met verlopen kaarten straks wel mogen stemmen. In plaats dat ze nu een mobiele voorziening maken en naar ouderen toegaan om zo'n kaart te regelen 'aan huis'. Moet iedereen nou zo'n geldige kaart hebben of niet?

Nieuwe kleinzoon

Vrijdagnacht 26 maart 2010 om 23.10 uur is onze 'jongste' dochter, Joske, bevallen van Jesse Lucas Hoomans, broertje van Lisanne. Vanwege een ietwat benauwde start mocht Jesse pas zondag met z'n mama naar huis. Jesse lijkt op zijn halfbroer Tom, de inmiddels 8 jarige zoon van Peter. Dat zie ik tenminste. Over twee weken is Tom ook in Groningen. Gezellig.
We zijn nu in het evenwichtige en gezonde 'bezit' van drie kleindochters: Jikke (6) en Minke de Waard (2), Lisanne Hoomans (20 maanden) en drie kleinzonen: Tom Hoomans (8), Taeke de Waard (4) en Jesse Hoomans (0). Wat een rijkdom.

webalbum http://picasaweb.google.nl/elsWeerlicht/100326JesseLucasHoomansEersteMaandAlbumOmaEls?authkey=Gv1sRgCKvKjNPjmqbS_wE&feat=directlink

Geef uw ideale droogvalplek prijs

Vandaag 1 maart staat te lezen op http://www.waddenzee.nl/ te lezen dat er gevraagd gaat worden om uw ideale droogvalplek 'op' te geven. Wadvaarders en het Watersportverbond hebben samen met Natuurmonumenten en Staatsbosbeheer een 'Pact van Rede' gesloten en nu willen ze de ideale droogvalplekken in kaart brengen. En dan?

Ik zou overigens onze ideale plek niet kunnen aangeven, tenzij ik het weer ook in de hand heb. In combinatie met tij en tijd. En zover zal het in ons waddenleven niet komen. Dus tja, hoe om te gaan met het verzoek? Ik zou wel ideale omstandigheden kunnen omschrijven om te willen droogvallen, maar dat is niet wat ze vragen.

Lees meer over de achtergrond van de "Pact van Rede" via
http://pactvanrede.nl/documents/Intentieovereenkomst%20Pact%20van%20Rede.pdf