Foutje

De Najaarsrace van de Wsv Lauwerszee op het wad voor Lauwersoog speelt zich af onder omstandigheden die totaal anders zijn dan de Voorjaarsrace. Toen onverwacht erg veel wind, nu knijpen we in onze handen met net genoeg wind om de stroom de baas te kunnen zijn. Zeven schepen doen mee bij de Rond en Platbodems: drie 10m Westerdijk zeeschouwen, een aakje, een grote schokker en nog twee schouwen. We zijn goed gemutst en bemand met dochter Joske en opstapper Dick.
In tegenstelling tot vele andere keren starten we dit maal als eerste. Deze ervaring leert echter dat je pas mag juichen als je als eerste finished. En dat is ons niet gelukt. De wet van de remmende voorsprong speelt parten. Een tactische 'stroom'fout na het als eerste bereiken van de meest westelijke boei bij afgaand water en we drijven teveel weg. We hebben het nakijken als drie van onze volgers de boei krap weten te ronden en de ondiepe kant van de geul snel weten te bereiken waar minder tegenstroom staat. Die misser kunnen we niet meer geheel goed maken in deze eenrondewedstrijd, nog wel een beetje. We eindigen als tweede, op een berekende haar na de 'Gossiemijne', die nu na twee overwinningen dit jaar de Jaarwisselprijs van ons overneemt.
Onze uitdaging voor volgende jaar is duidelijk.

(later meer foto's en tekst)

Gras wad

Donderdag en vrijdag er eventjes wat meer zon zijn dan op de andere dagen van de week. De stormachtige wind zou gaan liggen. Dus ...wij maken plannen voor een heen en weertje naar Schiermonnikoog, inclusief overnachting in de jachthaven. Op de heenweg naar Lauwersoog regent het nog, we vertrouwen op het glimpje blauw aan de horizon. Dat het nog waait dat het rookt is daaraan niet te zien, maar eenmaal, na de spertijd tot half twaalf, de sluis door goed te voelen. De zoute spetters spatten ons om de oren als we ons op motor op weg begeven naar de overkant. Hoewel het nog steeds opkomend water is en de wind uit het noord westen komt staat er een onverwacht knobbelig stuk water. In de sluis merken we al dat het waterpeil hoog is, een korte oversteek recht toe recht aan naar de 'witte toren' over Brakzand kan met gemak. We doen er toch nog een uur over door langzaam te varen en zo de overkomende zoutigheid wat te beperken. Bij onze sluislichting is nog een Schier-ganger. Die vaart, eveneens op motor, via 'de veerbootroute': tegenstrooms over Zoutkamperlaag, dwarsstrooms door de Glinder en dan nog de kronkelige Reegeul door en komt meer dan drie kwartier later de haven van Schiermonnikoog binnen. Er is genoeg plek, wij liggen bijna op onze voorkeursplek, met tussen het havenhoofd door blijvend zicht op een stukje veranderend wad, van nat naar droog naar nat. Het blijft boeien, die getijwisselingen en de daarmee gepaard gaande bewegingen van mens en dier.

Vertrouwd beeld als good-old Jurn de volgende dag uitvaart voor zijn hoogwaterrondje. Nieuw zijn de gele drijvers met speciale zakken waarin (bij het Deense Sylt gewonnen) grassprieten zitten.Vanuit die zakken moeten zaden voor zeegras op de wadbodem wortelen. Jurn vaart er een verkennend rondje omheen. Behalve tussen de jachthaven en de veerdam is er een proeflokatie uitgelegd bij Balgzand en op het Uithuizerwad. Over een paar jaar raken we verstrikt in de grassprieten. En als hij tijd van leven heeft zal Jurn daar zeker een slaatje uit slaan, ik heb althans nog niet gehoord dat hij tegen het uitzaaien van zeegras is. Wat (zee)sla betreft, in de jaren zestig, toen hij (volgens de wadverhalen) met zijn botter 'Octopus' met opstappers het wad afstruunde zette hij menig zeesla-maaltje aan zijn 'gasten' voor. Wie weet waar het zeegras in zijn vaartuin toe leidt.

Het ongewisse van het wad is dat je van te voren kunt bepalen hoe lang een oversteek duurt: kort of lang. Kies je voor optimale stroom mee of wil je daar geen slaatje uit slaan. Nu hebben we er zonnig laverend zeilend 3,5 uur over gedaan om van Schiermonnikoog bijna bij Lauwersoog te komen. Tot de spuisluizen. De stroom heeft ditmaal gewonnen van de wind, omdat we op de kentering uit de Schier(e)haven zijn vertrokken.

Over een week is de najaarswedstrijd. Laten we duimen voor net genoeg wind om goed te kunnen (stroom-)zeilen.

(H)oog

Het water wordt vandaag te hoog om de excursie, dit maal met de SVRR (Stichting Vrienden van Rottumeroog en Rottumerplaat) vanuit Noordpolderzijl naar Rottumeroog door te laten gaan. Het is niet de eerste keer dat ons dit overkomt. De combinatie van harde wind en springtij is hier debet aan. Jammer. Het is niet anders. Herkansing over een maand. Wederom tegen springtij. De wadgoden verzoeken?

Nieuwsgierig naar de waterhoogte geworden zijn we toch naar Noordpolderzijl gereden. En zien hoe de 'UQ 18' binnenloopt en voorlopig niet kan ontschepen. Evenals het net binnengevaren hoogaarsje. De 'UQ 12' van waddenschilder Geurt Busser ligt ook aan de palen, onbemand en (tijdelijk) onbereikbaar. Over het onstuimige grijzige wad passeert een bruine vloot boot op fok richting Eems.

De kwelder is half ondergelopen, af en toe opgefleurd door de zon die tussen de voorbijvliegende wolken doorstraalt. Scholeksters schurken bijeen in de luwte, een paar knollen grazen ongestoord door wind en water op hogere delen groen.

onderste foto's links en rechts © Luuk

Ook nu is het in 't Zielhoes gezellig en druk.

Tableau Vivant

Terwijl de aandacht van de wereld uitgaat naar de herdenking van 'nine eleven' wordt in Garmerwolde een 'Rondje Nostalgie' gedaan. Behalve onder meer draaiorgels, oude auto's, kindervermaak en lekkernijen is de grootste aandachttrekker het naspelen van de Nachtwacht van Rembrandt van Rijn. Onze veelzijdige onuitputtelijke en inspirerende dorpsgenote Hannie Havenga heeft haar creatieve geest weer waar kunnen maken: een Tableau Vivant waarin dorpsgenoten van allerhande leeftijd figureren. Met als gast van buiten het dorp de burgemeester van onze gemeente Ten Boer.

Een knap staaltje decor-, toneel- en verkleedkunst

Wad op(en)

Per 1 september zijn er weer een aantal gebieden op het wad opengesteld voor menselijke wadgebruik. Vogelbroed- en zeehondenbaartijd voorbij. Niet dat die gebieden dan opeens bezocht gaan worden, maar als het zo uitkomt door weer, wind en tij zou je er (door) heen kunnen varen. of zelfs ankeren en droogvallen. We boffen dat na een akelig natte augustusmaand september met redelijk goed weer begint. Inschepen en wegwezen. Duidelijk dat we dit jaar minder wadroutine hebben opgedaan, de eerste nacht achter anker in Paesensrede tussen de 3 en 5 is er gelijk weer een van een niet goed doordachte plek kiezen. Nou hebben we niet veel te kiezen met laagwater in dit ondiepe geultje tegen donker worden aan, maar toch. Behalve dwarsliggend gehobbel in de nacht bij hoogwater blijkt dat we in de vroege ochtend nogal erg met het hoofd omlaag te liggen. De boot zit vast en helt aardig op de ietwat steile rand van de plaat. Hoofd- en voeteneind snel gedraaid in ons vooronder, enige stille uurtjes slaap kunnen we nog wel gebruiken. Ach het ongemak is slechts tijdelijk, zodra het water weer komt wordt het leven aan boord weer horizontaal. Verrassend genoeg staat die ochtend zusterschip 'Gossiemijne' ietsje noordelijker van ons netjes droog. Terwijl we dat schip toch echt hoog en droog op de Kuipersbult hebben zien staan voor wij de Paesenrede invoeren. De Kuipersplaat is geen plek om een zacht wiegende waddennachtrust te verwachten. De deining van zee is daar voelbaar, noch afgezien van wind tegen tijgolven. Je mag al blij zijn als je daar zonder reddingboothulp loskomt bij een lager hoogwater in de nacht. Verplaatsen in de nacht indien mogelijk niet aangenaam maar wel zeer wenselijk. Kennelijk gelukt.
Vanwege de hoogwatertijd kan er pas in de loop van de ochtend weer gevaren worden: wind zwak tot matig uit zuid oost. De bestemmning Ameland ligt dan voor de hand, zeker met de verwachting dat de wind de volgende dag weer zal draaien naar zuid-west. Prettig voor terug naar Lauwersoog voor het weer weer verslechterd. Twee dagen achter elkaar goed weer is ook wel veel dit jaar. We gaan pas anker op als er genoeg water staat om de kronkelige geul niet hoeven te volgen, afsteken dat scheelt mijlen. En zeilt eenvoudiger. Het vastlooprisico bij dit rustige weer over de aangegeven ondieptes is aanvaardbaar zolang het nog opkomend water is. Rond doodtij kan het niet. Nu is het een aantal dagen na springtij en zal er nog redelijk wat water komen volgens het getijboekje. Van extra verlaging door de (zwakke) oostenwind is geen sprake. We hebben Ameland zeilend gehaald al was het kiele kiele. Niet vanwege de ondieptes, maar vanwege het herhaaldelijk wegzakken van de wind. Terug hebben we meer geluk met de wind, eindelijk dit seizoen weer een lekkere zeiltocht, met een onuitgesproken onderlinge wedstrijd, zien wie er eerder is: Gossiemijne kiest voor een diagonale oversteek van Ameland naar het Wierumer wad, wij proberen een andere taktiek en gaan tot zuidelijk van de Zuiderspruit en dan oostwaarts. Het laatste blijkt tot onze vreugde winst op te leveren, ook al heeft de Gossiemijne de kluiver erbij gezet en wij niet. Dat levert nog een mooi plaatje op voordat Gossiemijne (door Luuk gemaakt met zijn eigen nieuwe 35x zoomcamera) ons uiteindelijk toch voorbij loopt op het Wierumer wad. Zij eindigen in de jachthaven van Schiermonnikoog, wij ankeren zuidelijk daarvan op een bekende, doch dit jaar nog niet weer beproefde plek. Niks zo veranderlijk en verraderlijk als het wad: we troffen bij het droogvallen prut in plaats van een mooie zandbodem. En wederom een nacht met deining door een gekrompen en toegenomen wind (naar zuid oost). Toch hebben we dat over voor vrij zicht op het droogvallende wad en de hoop op een fantastisch kleurende avondwolkenlucht.

Pools reisje

11 sept 11 toegevoegd deze link naar (family mooi) webalbum van Wim Renes:
https://picasaweb.google.com/lh/sredir?uname=wimrenes&target=ALBUM&id=5650096357346502065&authkey=Gv1sRgCN_PmMyruLKVlQE&feat=email


De zomer wil maar niet van de grond komen in Europa, geen wonder dat we vroegtijdig terugkeerden van onze vaarvakantie naar Denemarken. Elk nadeel heeft zijn voordeel: het bood de mogelijkheid voor ons om tegelijkertijd met de broer en twee zussen van Luuk een aantal dagen in Polen te zijn, in het inmiddels goed bewoonbare nieuwe vakantiehuis (Villa Rembrandt is ook te huur) van een zoon van een van de zussen. Dat was al jaren het plan, maar nu vielen alle ogen tegelijk op dezelfde week. Doen dus, ook al is het een dag rijden. In de auto zit je droog en zo warm als je het hebben wil. Je ziet onderweg meer dan in hetzelfde aantal uren sturend aan boord. En elke dag lui liggen lezen omdat het geen buitenweer is is ook niet alles, dus op naar het zuid-westen van Polen, waar het bewuste huis even voorbij de stad Jelenia Gora ligt. Een uitgangspunt om drie landen te bezoeken bij een langer verblijf. Uiteraard ging er een fototoestel mee, niet alleen die van mij, ook die van Luuk. We waren niet de enige: ook Wim en niet te vergeten Willy en Jenny weten van foto's maken. Onderstaand album is een combinatie van onze foto's. Alles in Polen is nieuw voor ons en het Pools onverstaanbaar. Niet voor Jan, die heeft in de loop der jaren een aardig woordje Pools opgedaan. Handige tolk. Ook Jenny en June weten zich er te redden in winkels door de vele keren dat ze er al geweest zijn. Ze kennen de omgeving al goed en weten de weg. In korte tijd hebben we dus veel gezien. Een impressie daarvan is terug te vinden in de webalbums. Het bekijken ervan kost wel een kwartiertje. Er zelf heen, althans vanuit Garmerwolde, gaan negen uur. Wie weet lokt het een het ander uit.

webalbum van de familie Wegink(-Knol)
https://picasaweb.google.com/Junewegink/Aug2011BroersEnZussenAanhangInPolen?authkey=Gv1sRgCOex6prjiJDRBA

webalbum van Luuk en Els Knol(-Licht)
https://picasaweb.google.com/115659081470688134876/11080912PolenreisjeElsEnLuuk?authkey=Gv1sRgCNDoisnm8Jvq1AE&feat=email

Geintje

Nog even geduld.

Er is onder meer veel te doen in de tuin en veel fotomateriaal
te verwerken van de vakantie.

Het regent niet altijd.

Storm op wad

Eddy Nieuwenhout stuurde drie fotootjes van de storm die ze met de twee geankerde en met elektriciteitskabels aan elkaar verbonden boten vanwege de VARA-opnamen tbv de uitzending "Storm op komst' doorstaan hebben. Nu is het weer rustig op het oostwad ... tot de schietoefeningen beginnen van de week.(vervolg op bericht 'Storm op komst' van 13 juni)

HOLLAND, vaardag met zeesleepboot

Op 'uitnodiging' van Klaas Sijpkens, betrokken bij Stichting Zeesleepboot Holland, tekenden we een paar maanden geleden in op een door hem georganiseerde vaardag aan boord van zeesleper HOLLAND. Van Harlingen naar Terschelling en terug. De middag, met fiets, vrij te besteden op het eiland dat in de ban is van OEROL. Vooraf weet je het weer niet. Noch de stemming. Voor ons kon het niet mooier en paste het niet beter na de trieste en emotionele gebeurtenis in het gezin van dorpsvrienden afgelopen week. Uitwaaien dankzij veel wind, meehuilen met af en toe een bui. Genieten van de sterk wisselende luchten, het ruige wad met onstuimige golven bij hoogwater, het wisselende lichtspel over de platen bij laagwater. Het hele eiland bekijken, droog en zonder uitgeput te raken door de wind, vanuit een extra ingehuurde bus voor ons gezelschap; hap snap nog wat meepikken van Oerol; dankzij ook nog beschikbare fietsen kijkje kunnen nemen in jachthaven, waar we verrassend broerlief tegen het lijf lopen en andere vaarbekenden; ook uitgekeken over Groene Strand en aan voet van Brandaris op terras plekje gevonden tussen vrolijke verkleumde mensen; einde middag weer inschepen: gezellig borrelen en bunkeren tijdens de terugvaart: kortom genoeg om over 'naar huis te schrijven'' .

Interesse gewekt? http://www.zeesleepbootholland.nl/ Donateur worden kan ook.

Mijn webalbum van deze prachtdag via de link:
https://picasaweb.google.com/elsWeerlicht/110618ZeesleepbootHOLLANDVaardagElsKnolLicht?authkey=Gv1sRgCOiGzvL6v7arIA&feat=directlink

'Storm op komst'

'Storm op komst'', zo heet het programma waarvoor de VARA vanaf morgen opnamen gaat maken op het oostwad.
http://www.broadcastmagazine.nl/Nieuws/storm-op-komst-zet-twee-bners-samen-op-zee.html

Twee boten, uit Harlingen, zijn ervoor gecharterd: 'Walrus' en 'Brave Hendrik'. In de passantenhaven van Lauwersoog wordt 2e Pinksterdag nog hard gewerkt aan de voorbereiding. BBQ in elkaar zetten, merk blik bier afplakken, inruimen en nog veel meer. Op de 'Walrus' zullen de komende weken steeds 2 BN-ers 24uur met elkaar letterlijk opgescheept zitten. De boot, die wordt verankerd op het wad zit, behalve proviand, vol lampen en microfoons. Straks uit beeld maar in werkelijkheid in de buurt en met kabels verbonden aan de 'Walrus' komt de 'Brave Hendrik' te liggen. Op die boot huist de VARA opname-crew, de kajuit staat vol met apparatuur. Op het voordek een immense generator om de benodigde stroom te leveren voor alle opnamen en verlichtingsschijnwerpers. Beide schepen liggen straks op een zandplaat oostelijk van Lauwersoog. Voor kenners van het oostwad: tussen de 'Schildknopen' en het 'Poepegat'. Dat vertelde de voor deze weken ingehuurde schipper van beide boten ons. We waren blij verrast vanmiddag te ontdekken dat dat Eddy Nieuwenhout is, een van de 'vier jonge botterkinderen' waarmee we in de jaren zestig het wad leerden kennen aan boord van de botter 'Duitendief', de boot van de stiefvader van Joop, de vader van Eddy. Eddy heeft het (wad)varen met de paplepel binnen gekregen. En is er nooit meer los van gekomen, net zo min als wij. Hij vaart nu zelf ook met vrouw en kinderen op het wad, wij beginnen opnieuw, met het kleinkinderen. Wie van hen zal met de passie besmet raken?

Het programma gaat uitgezonden worden in verschillende delen in de maanden juli en augustus. Wie weet gaan we evooraf nog eens 'op lokatie' kijken. Laten we voor de organisatoren en de BN-ers hopen dat een echte storm achterwege blijft tijdens hoogwater, want de dubbele verankering maakt het de boot onmogelijk om 'lekker achter het anker' te gaan liggen. Mij ook benieuwen wanneer en wie er gaat klagen over lichthinder op het wad als er 's avonds of 's nachts opnamen gemaakt worden.

Dinsdag begin middag zijn de eerste BN-ers met een R.I.B. opgepikt in de passantenhaven. Prachtige rustige en zonnige omstandigheden. En laagwater. Vannacht weer, dus met het slapen zal het wel lukken.

20 juni naschrift: uit sms van Eddy begrepen dat ze de handen vol hebben gehad aan de storm van afgelopen weekend. Drie ankers per schip en dan nog bij motoren om niet krabbend van de plaat af te zakken. Zo letterlijk zullen ze het niet bedoeld hebben bij de keuze van de titel voor de uitzendingen. En komende week komt er herrie in plaats van waddenrust. Er wordt door defensie geoefend in de Marnewaard. Dat zullen ze beter horen dan ze lief is.