Nat

Het is koud, berekoud en in de loop van de dag komt de nattigheid ook nog van boven. Dat de boot van onderen nat is geworden (en voorlopig blijft) is gewenst, dat andere niet. Het is niet anders. Het laatste verfklusje aan dek afmaken is er niet meer van gekomen. Andere keer dan maar. De boot ligt in ieder geval weer op zijn vertrouwde stekkie in Lauwersoog. Met kortdurende maar zeer effectieve hulp van twee sterke bootonderhoudplegers hebben we de zwaarden aan de boot kunnen hangen toen de boot nog boven de wal hing. Dat scheelde ons veel rugbrekende toeren, tijd en inventiviteit.

Stad

Joske is jarig en heeft een snipperdag genomen. Kindjes zijn op de creche. Dat geeft de kans om te gaan 'shoppen' met mams in de stad.
Een kadootje, zo'n dag.

Winterkleed

Het voelt wat tegendraads om met de huidige temperatuur het winterkleed van de boot af te halen, toch maar gedaan als bewijs van optimisme: de zomer komt er aan. Door de maartse zomeruitbarsting zijn veel bootjesgekken al van de wijs. Vroeger als anders liggen ze te water, de boten dan. Wij willen ook, al is het stervenskoud en lakken we tegen beter weten in, in de hoop dat het toch glanzend droogt. Zo niet, dan moet het nog een keer. Elke laag is er een, niet waar? De zwaarden zijn allang klaar en doorgehard, evenals al het andere losse lakwerkwerk dat bij huis ligt. Het onderwaterschip ziet er weer uit om door het water te glijden (elke seconde telt, toch?) nadat we er plankrollend onder door zijn gegaan. Ja een mens vindt wat uit om het werk aantrekkelijk te houden. Nu maar hopen dat het woensdag droog blijft als de boot te water gaat. Voor ons wel zo aangenaam.

Paaszonnetje(s)

Koud Paasweekend werd verwacht, het viel allezins mee. Als je je maar aan de goede kant bevindt. En voor ons was dat de zonkant van het huis, uit de wind, met kleinkindjes die eieren komen zoeken bij Opa en Oma in de tuin.

Paaszonnetjes.

Ons kennende is het tafereel verviervoudigd vereeuwigd.

Luchtfoto Simonszand

Op blog van Bert Corte, Staatsbosbeheer staat 29 maart 2012:
Simonszand vanuit de lucht
Simonszand is een zandplaat aan de geul de Lauwers tussen Schiermonnikoog en Rottumerplaat. Onlangs maakte de geul Eilanderbalg aan de westzijde en de geul Spruit aan de oostzijde, door het noordelijke deel van de zandplaat Simonszand verbinding. Dat geulen zich verplaatsen, verbreden of versmallen, dieper worden of verzanden, is een feit. En dat deze beide geulen mogelijk een keer verbinding zouden maken, zat er wel in. Ik zag in een krantenartikel de volgende zin; “Komende weken kan de kaart van het waddengebied opnieuw getekend worden….” Zo gaat dat, dat kan per dag veranderen, onder invloed van wind, water en zand. De recente luchtfoto (maart 2012) van Rijkswaterstaat laat zien dat Simonszand nu niet doormidden is of ten onder is gegaan zoals in de media stond, maar onderdeel uitmaakt van de dynamiek van de Wadden."

Heel duidelijk vind ik de foto niet. De foto is vanaf de oostkant genomen staat er. Wat zien we hier? Het noordelijk deel van Simonszand en op achtergrond Schiermonnikoog? De nieuwe geul loopt oost-west, zuidelijker van wat we op foto zien, volgens mij. RWS heeft vast meer foto's gemaakt. Ik ben er benieuwd naar.
(Vind meer over Simonszand via label: Simonszand onder dit bericht of in kolom aan linkerzijde, scrollen)

Zie ook recente en duidelijke RWS luchtfoto van Rottumeroog op blog van Bert Corte: http://staatsbosbeheerrottum.wordpress.com/2012/03/29/rottumeroog-en-zuiderduin-nu-vanuit-de-lucht/

Gratis treinrit

Voor gratis zijn we altijd 'in' ook al moet je er eerst een boek, nee meerdere boeken, voor kopen. Die boeken stonden toch al op het verlanglijstje. En jarig zijn we nog lang niet, dus nu maar gekocht. Met vier boekenweekgeschenken als treinkaartje in de rugtas op zondagochtend in de trein gestapt, met dochter en kleinkind. Een relatief kort treinreisje, van Groningen naar Delfzijl. En weer terug. Voor Lisanne is het haar eerste reis in de 'grote mensentrein'. We genieten volop van haar vreugde over alles wat ze ontdekt. En zien glimlachend toe hoe ze haar actieradius in de trein na een tijdje gaat vergroten. Op andere stoelen zitten, eerste in het zicht van ons, later uit het zicht. Kiekeboetje spelen over de leuning. Het kan allemaal, want het is erg rustig in de trein. Delfzijl is op deze koude dag geen topbestemming. Ter plekke blijkt ook dat Delfzijl niet rekent op treinbezoekers die lopend naar de haven willen bijvoorbeeld. Geen wandelroute te bekennen. Noodgedwongen behelpen we ons met autoweg en fietspad. Ook daar is het niet druk nu, maar toch, er rijdt af en toe wel een auto hard langs. Achter de dijk vinden we even wat luwte. En een strandje. Het is eb, aan de vloedlijn te zien. Een paar schelpjes verdwijnen in Oma's jaszak, een roze vindt Lisanne mooi. Met streepjes ook. Maar later is ze de schelpjes vergeten. We zoeken voor een kwartiertje nog even de warmte op in een restaurant 'de Boegschroef' aan de haven. Die vaart er wel bij. We zijn niet de enige bezoekers daar, wel de enige treinreizigers. Al gauw weg, rennen om de trein, die eenmaal per uur gaat, te halen. Flesje Fristy mee, was nog lang niet op. De trein terug naar Groningen is nog leger dan op de heenweg. Voor zwartrijders zijn ze hier ook niet bang. Geen conducteur gezien om onze 'boekkaartjes' te controleren. Hadden we ook wel een boek minder kunnen kopen en hadden schoon- en kleinzoon ook wel meegekund. Volgend jaar dan maar.

Bestemming Groningen wel geliefd vanuit het westen. Die treinen puilen uit. Schoonzus en zwager uit Leidschendam hebben ook een boektreinkaartje. Combineren het met een museumbezoek en bezoek aan ons. Goed bedacht. Zij hebben er een lange dag en urenlange (gratis)rit in een bomvolle trein voor over.

U wordt uitgenodigd om het fotoalbum van Els Knol-Licht te bekijken:
120318 JL mee trein-gratis © Els Luuk

Rottumeroog in stukken

Rottumeroog net als Simonszand in stukken geslagen
Bron: http://www.rtvnoord.nl/artikel/artikel.asp?p=108272
Geplaatst: 05:47 uur, woensdag 14 maart 2012
http://www.youtube.com/watch?v=m5fH6qaX62s

ROTTUMEROOG - Het enige Groninger eiland Rottumeroog is in twee stukken geslagen. Dat hebben de Vrienden van Rottumeroog ontdekt.
Net als eerder de zandplaat Simonszand blijkt ook het onbewoonde Rottumeroog de winter niet ongeschonden te zijn doorgekomen. Vermoedelijk is het eiland tijdens hoogtij en een flinke storm in twee delen uiteengeslagen.De Vrienden van Rottumeroog kwamen maandag naar het eiland om er grote schoonmaak te houden en schrokken zich rot. Over een afstand van 100 tot 150 meter liggen de duinen volledig open en heeft het tij er vrij spel.

RadioNoordinterview met Jaap Nienhuis, bestuurslid SVRR
mms://media.rtvnoord.nl/radio/nieuwsaudioitems/120314_0839_120314-ROTTUMEROOG.WMA

Zie ook artikelen van Ineke Noordhoff in TROUW over de ontwikkelingen

maandag 12, woensdag 14 en donderdag 15 maart 2012

Toegevoegd 29 maart 2012:

Zie recente luchtfoto van RWS (Rijkswaterstaat) op blog van Bert Corte van Staatsbosbeheer via deze link:

http://staatsbosbeheerrottum.wordpress.com/2012/03/29/rottumeroog-en-zuiderduin-nu-vanuit-de-lucht/

Simonszand gespleten

Simonszand is deze winter gespleten in een noord- en zuiddeel. De nieuwe geul, 'de Jonge geul' is alvast in wadloperskringen vernoemd naar de ontdekker / verkenner Louis de Jonge, schipper van de Boschwad.
Zaterdag, 10 maart 2012, met verwacht erg laag water, hebben een paar wadgidsen getracht de inmiddels 200 m brede geul vanaf de noordkant over te steken naar het zuidelijk deel. Dat is niet meer gelukt. Te diep. Zelfs rond de kentering was de stroming ter plekke te sterk om staande te blijven, ondervond wadgids Tjibbe Stelwagen en zijn kompaan Menno de Leeuw. De diepte zit al op 1.50m. Er kunnen daardoor geen tochten meer naar Simonszand (noord) gelopen worden vanaf de kust. En dat is natuurlijk spijtig.
De grote vraag is nu hoe het achterland, het kombergingsgebied, zich gaat ontwikkelen. En of de zeehonden zich op de nieuwe oevers zullen gaan vestigen.

Aan hun sporen op de westbank van noordelijk Simonszand te zien, zijn ze aardig in beweging.

De 'Jonge geul' kan ook voor de wadvaart nieuwe uitdagingen betekenen. Of zal straks de Eilanderbalg dichtslibben en de vaart naar de oostpunt van Schiermonnikoog belemmerd worden. We wachten af. Wel spannend zo'n dynamische ontwikkeling.

De tocht naar Simonszand van afgelopen zaterdag was georganiseerd door de Stichting "Verdronken Geschiedenis' (http://www.verdronkengeschiedenis.nl/ ). De hoop was sporen te vinden van het verdwenen eiland Bosch. Dat is niet uitgekomen. Een volgende keer zoeken op het oostelijke deel van Schiermonnikoog?


U wordt uitgenodigd om het webalbum van Els Knol-Licht te bekijken:
120310 Simonszand met Boschwad vv © elsknollicht


11maart'12 Interview met Mathijs Deen op http://www.radio1.nl/ovt

12 maart '12 artikel in TROUW door Ineke Noordhoff

12maart'12 interview met Albert Oost over de dynamische ontwikkeling op Radio 1, 10.30uur

Zeilmaker

Het casco van onze spiksplinter nieuwe 10m Westerdijk zeeschouw ging in nov 1976 in Eernewoude te water, is door ons naar Groningen gevaren voor betimmering door mijn vader en bij de nog jonge werf van Frits Dubois met vereende krachten in een loods gerold. In het voorjaar weer naar Eernewoude. Voor rondhouten, zwaarden en het tuigen. Zeilen geleverd door Molenaar. Onze toekomstige 'bemanning', toen 4 en 2 jaar oud, vond het allemaal prachtig bij het water en 'op de boot'. Allemaal touwen en palen om aan te hangen, klauteren en klimmen. Het wad werd voor hen een lust- en voor ons een rustoord, met het water weg en het zand nabij. Van zeilen, zon, zand, wind, wad en water houden ze nog steeds. Wij ook. Vandaar dat we na zovele jaren toch aan een nieuw tuig moesten geloven. Al nemen we node afscheid van het tuig dat in 1977 op het schip is gezet door Molenaar. Het nieuwe moet zich nog bewijzen, het glimt en grip kun je er haast niet op krijgen. Het zal wel wennen. En evenals wij met de jaren: stroever worden. Pluspunt op korte termijn: we hebben gekozen voor een minder zware variant , dat geeft wat meer gemak bij het hijsen. En trimmen. Het voorlijk van het nieuwe grootzeil is in het voorjaar gelijk ingekort, het bleek te groot.

Nu maar hopen dat de deze winter bestelde nieuwe fok gelijk goed is. Nog even geduld, passen kunnen we pas als te boot weer in het water ligt en de mast staat. Zover is het nog niet.

foto: Strijdende zusterschepen met Molenaartuig: links 'Gossiemijne', rechts "Weerlicht'

Nieuwsbrief maart 2012 Molenaar:
http://www.zeilmakerijmolenaar.nl/index/toonitem/87262/89312/bericht.html

Lutz Jacobi

Eind januari kreeg Lutz de jaarlijkse Wadvaarders(wissel)trofee uitgereikt. Die trofee werd vanaf het begin toebedacht aan een persoon, groep of organisatie die zich op een onderscheidende wijze ingezet heeft voor de belangen van de vereniging Wadvaarders. Wij vroegen ons dus af wat Lutz, als 2e Kamerlid voor de PvdA, daarvoor had gedaan. Uit een twittercontact ontstond een afspraak. En zo belandde Lutz half februari bij ons thuis, na een voor ons onverwachte emotionerende wad gerelateerde dag vanwege de crematie van een wadvaarvriendin.


Het contact verliep uitermate huiselijk. Lutz is naar behoefte voorzien van koffie, broodje kaas en vlees. Voorts verrijkt met kennis en bewijzen van onze ervaring over het naast elkaar kunnen bestaan van zeehonden en vaarrecreanten in haar autootje huiswaarts gekeerd. Wij hebben inzicht in haar 'natuur'portefeuille en "Bleker-gedachten". Een toezegging aan haar voor een gezamenlijke ontdekking van het oostwad staat.

Het 'Waddenpuntenplan' van de PvdA waar ze een groot aandeel in heeft, liet ze achter. Het moet nodig bijgesteld, zei ze.

Toevoeging: 28 feb 2012
Nu maar hopen dat ze daar tijd voor krijgt, haar ombudsfunctie in de fractie en haar onverwachte gooi naar het partijfractieleiderschap na het vertrek van Cohen lijkt op een te zware job. Getuigend van Haagse moed?

http://www.lutzjacobi.pvda.nl/

http://www.youtube.com/watch?v=yRqkTGZuOYg&feature=youtu.be
　
Toegevoegd: Voor de liefhebbers: nog meer Lutz. Jakhalzen van 7 maart

http://dewerelddraaitdoor.vara.nl/media/88783
　
Lutz zorgt in ieder geval voor een frisse noordelijke wind in gepolikliekt Nederland.