Schier-Ameland-Terschelling vv

Blubs

Varen we toch al zo lang maar niet eerder kwam het voor dat we eind april al in de (inmiddels verworden tot blubs)haven van Schiermonnikoog lagen, noch dat we begin tweede helft mei al twee nachten voor anker op het wad doorbrachten (eerst bij Schier, later in geultje bij Ameland).

Blauwe Balg

Om de volgende dag ook nog voor de wind, na het 'nemen' van de Blauwe Balg en het zwaaien naar de zeehonden, recht toe recht aan door te gaan naar Terschelling. Evenals de vorige dag gemakkelijk zeilen met nog steeds water genoeg en ruime wind. Zo gemakkelijk dat we zelfs de kluiver er bij gezet hebben. Dat is vorig jaar in het hele seizoen maar een keer voor gekomen. We moeten onze eigen fysieke grenzen respecteren ;-) . Het sneue was wel dat we de tocht in de schaduw van ons eigen zeil moesten doorstaan en dat was winterskoud.
De Terschelling haven heeft onze voorkeur niet, maar goed, we lagen er toch en hadden een hele platbodemsteiger voor onszelf. En uitzicht op de Brandaris zonder veel andere masten ertussen. Dat heeft dan wel weer iets.

Bij het verlaten van Terschelling met in het hoofd bestemming Harlingen bleek de wind toch anders te staan en volgden we wind en vloedstroom, terug richting Ameland, nu met zon in de kuip, dat scheelt twee jassen en een skibroek :-). We hebben de Blauwe Balg en het Borndiep nog zeilend gehaald, daarna werd de wind te zwak om de inmiddels doorzettende ebstroom te kunnen bezeilen. Laatste stuk dus gemoterd, nu wel de haven in. De voorspelling voor de nacht was niet zo prettig voor 'buiten'. En dat bleek ook zo te zijn.

WEERLICHT in Borndiep © Saskia van der Sluis 

Het leverde ook een kennismaking op met Saskia van der Sluis. Zij had ons zeilend in het Borndiep gadegeslagen vanaf charterboot Noordfries en op een mooi moment vastgelegd. De foto hebben we gekregen, blij mee.

Ameland -Lauwersoog bleek daags erna niet meer bezeild, aanvankelijk te weinig wind en toen er meer wind kwam stond die tegen. In combinatie met weinig water (doodtij en verlaging) geen optie voor ons om te gaan kruisen. Dus de te snel

lege lichtaccu maar bijgeladen. Het ding bleek verouderd en is inmiddels vervangen.

Kunnen we komend seizoen weer onbevangen genieten van de vrijheid op het wad :-)

Hij doet het

Het vaarseizoen kon voor ons dankzij het relatief warme weer in maart en begin april vroeg beginnen. Eerst een tochtje van de winterstalling in Groningen naar Garmerwolde aan het Damsterdiep. Een paar dagen later met een ingeladen boot van Garmerwolde naar Lauwersoog via de Oostersluis, van Starkenborgkanaal en Reitdiep. Het is onvoorstelbaar zacht, we hebben de wind mee voorzover die waait, de winterkleren blijven ongebruikt.
Slechts het laatste stukje op het Lauwersmeer werd het frisjes. Na vieren, wat zeewind. Na het voorbereidende werk van vallen e.d. weer aanbrengen de volgende dag de mast overeind laten zetten met behulp van de mastenkraan. Een luxe vergeleken bij het zelf lieren. Nu zo gepiept en geen ademnood. Energie over voor andere klussen zoals het verder gaan met optuigen. Ook al doen we het al meer dan 35 jaar het blijft altijd een klus waar je goed moet blijven opletten dat alles komt te zitten zoals het moet zitten voordat de mast omhoog gaat. Het 'merken' in het najaar jaar blijft nodig zodat we zeker weten dat elk blok weer op de goede plek komt te hangen op de juiste manier. Zelfs de controle van het lampje van de navigatieverlichting in de top van de mast hebben we dit jaar niet vergeten.
Hij doet het
Nu kijken we uit naar een mistvrije dag zonder te harde koude wind om voor het eerst weer het wad op te kunnen. Intussen wordt de boot af en toe benut als drijvend vakantiehuisje.

Aangenaam klussen

De uitzonderlijke rustige, droge en warme maand maart heeft ons veel eerder dan andere jaren aan het buiten bootklussen gezet. Gelukkig waren we ertoe instaat, zowel fysiek als qua tijd, want ook dat moet meezitten. We zien genoeg voorbeelden van leeftijdgenoten ( en jonger) om ons heen waar de werkelijkheid er iets minder rooskleurig uitziet, om het wat eufemistisch uit te drukken.

Nu lijkt het erop dat de boot bijgewerkt en afgelakt (afgelikt is een beetje te veel van het goede) 11 april in Groningen weer te water gaat, net als de natuur ruim twee weken eerder dan andere jaren. En dat allemaal door redelijk relaxed samen het onderhoudswerk te doen, niet te lang achter elkaar, niet opgejaagd. Wat vandaag niet kan, kan morgen, want dan is het ook nog droog en warm genoeg. En op het wad is het nog koud en vaak grijs, dus daar hebben we nog niets te zoeken. Wel in de tuin bij huis, waar de kleuren ontluiken en vogeltjes zich nestelen. Waar de wijn lekker smaakt en op fietsafstand wonende dochter met man en de twee kindjes voor de gezelligheid af en toe komen aanrijden of dorpsvrienden aanlopen.

Inmiddels begint het weerbeeld wel te veranderen (instabieler, natter) dus komt er vanzelf weer tijd om meer in huis te doen, het wennen aan de noodgedwongen nieuwe pc bijvoorbeeld, omdat Windows XP als verouderd wordt beschouwd. En ga ik weer foto's bij blogteksten plaatsen, wat me via Ipad niet lukt ( zal wel aan mijn instelling liggen), en ga ik weer .... ach ik heb nog zoveel dingen die ik wil. We zien wel wat kan of prioriteit krijgt. Er wacht ook nog een ontruimingsklus in huis van huiskamer en slaapkamer waar herstelwerkzaamheden moeten plaatsvinden als gevolg van aardbevingsschade. Ja ook wij hebben (een beetje) last van het Groningse gas.

Maar de boot kan goed onderhouden te water en dat is al een heerlijk vooruitzicht voor wat komen gaat.

Eendracht onderweg

Dit jaar gaan we meer met de EENDRACHT doen. We hebben ons opgegeven voor bijwonen van het 25 jarig jubileum dat gevierd wordt met feestelijke dag in Scheveningen half juni. En verder gaan we gebruik maken van de uitnodiging om nog een dagtrip mee te maken. Als dank voor het positief meedenken nav de Caribische tripplanning in 2013 en de toen onjuiste opgeroepen verwachtingen. We gaan half september vanuit Rotterdam een dag mee. Kunnen we gelijk de Rotterdamse haven zien.

Ondertussen volg ik de Eendracht op www.sailwx.info. Zoek op Eendracht en kies PDVN, dan heb je hem.
Nu begin lente op weg van Azoren naar Nederland en beland in weinig wind, uit verkeerde hoek en 4m golfhoogte na paar dagen stevige wind mee en snelle voortgang. Het lijkt wel een tombola. Vraag me af wat zo'n traject van ruim twee weken met matige temperaturen leuk maakt. Is het wel leuk?

Voorspel

Zeer vroeg vergeleken met andere jaren zijn we al met bootonderhoudswerk aan de slag kunnen gaan.     Schuren, de meest nare klus, en in de antifouling zetten van het onderwaterschip, hebben we half maart 'allang' achter de rug. En dat onder heerlijke omstandigheden buiten. Nu ligt het accent bij huis op lakwerk van zwaarden. Het gerenoveerde schuifluik en de naambordjes zijn klaar. Helmstok ook.

Geeft lucht om komende tijd te gaan wennen aan nieuwe pc omdat we met de tijd mee moeten gaan en Windows velen tot overgaan op een nieuw besturingssysteem dwingt. Ik moet van XP naar 8.1 als je snapt waar het over gaat. Mijn pc is in aantocht, met de oude bestanden daarop overgezet door een handig neefje. Nu moet nog blijken of ik daar straks mee uit de voeten kan. We zullen zien.

Het valt nog niet mee.

Lenteachtige winterdag

Crocusvakantie.
Twee kleinkindjes te logeren.
Mooie lenteachtige februaridag. Uitermate geschikt voor bezoek aan (webalbumlink) dierentuin Emmen. Het leek wel Opa en Omadag :-)

Met EENDRACHT in Cariben

(zie webalbumlinks onderaan dit bericht)
Kerst- en oud/nieuw zeilend beleven in de Cariben op de EENDRACHT is een belevenis om niet meer te vergeten. Je zal maar als pensionado gedrild worden door vrijwillige bemanningsleden met jeugdige allure die als kwartiermeester jou de wacht aanzeggen. Ik bedoel, die jou opdragen wat je in jouw wachttorn moet doen. En dat zijn niet altijd dingen waar je, toen je boekte, bij stil staat. Zoals 'porren' en 'zeunen'. 'Speklappen' uitdelen is nog tot daaraan toe, maar in de wacht van 8-12 oververhit wc's/douches schoonmaken en gangen dweilen in een doorlopend bewegend schip, nadat je met jouw wacht je laatste krachten gegeven hebt om een zeil gehesen te krijgen, dan begin je je wel af te vragen, was dit nou wat ik voor ogen had. Niet dus. Toch is het een onvergetelijke reis geworden waar we met veel plezier aan terugdenken. Oud en nieuw zeilend in het grote tropische niets op weg naar Paramaribo feestelijk gekleed op het achterdek met een hand voor het vasthouden van het schip en de andere voor het glas.

Lees de verhalen van de diverse meevaarders op de Eendrachtsite (onder archief winterreizen, Kerstreis 2013) waaronder de eerste en de laatste van mijn hand.

Webalbum links:
Deel 1 St.Maarten-Nevis-Martinique
Deel 2 Martinique-Barbados- Paramaribo
Deel 3 Aankomst Paramaribo, stad en vlindertuin
Deel 5 Dagtrip naar o.a. Jodensavanne

Artikel in Telegraaf over 75 jaar Vereniging de Eendracht
Actueel: deze Eendracht is 25 jaar in de vaart. 15 juni 2014 feestelijk aanwezig in Scheveningen

Decemberdruk

Het begin van de Decemberdrukte hebben we goed doorstaan.

Zowel de Sinterklaasviering als de 99e verjaardag van mijn moeder.

Kerst en jaarwissel, inclusief de verjaardag van Luuk op Nieuwjaarsdag is voor ons op dit moment nog ongewis hoe en waar we dan zijn. Dus spannend, de vooruitzichten zijn goed.

Storm en zomers' zeilen in de winter

Al maanden heb ik geen tijd om onze zomerse zeilervaringen met eigen boot op het wad en dit jaar ook beetje IJsselmeer langs de Friese kust te 'verwerken' tot een beschrijvend beeldverslag. Dat komt deze winter wel, dacht ik. Niet dus. Nieuwe plannen, zomers' zeilen in de winter. Niet op eigen boot. De keus viel op de EENDRACHT , het grootste Nederlandse zeilende opleidingsschip, dat zeilt deze winter in de Cariben. En wij zeilen een paar weekjes mee.

Afgelopen tijd heb ik al wel vele uurtjes gestoken in het weblog van het WesterdijkZeeschouwenContact, evenals o.a. Carla Verrips, ook enthousiast eigenaar van een Westerdijk zeeschouw. We archiveren gegevens en foto's, die we verkrijgen van ex- en huidige, vaak verse eigenaren, van een Westerdijk zeeschouw. Het databestand groeit gestaag :-)

De storm die 28 oktober over ons land raasde heeft in het noorden van het land bij het ons zo vertrouwde Lauwersoog voor veel narigheid gezorgd bij boten die aan lager wal afgemeerd lagen. Niet alle zijn ongeschonden uit de strijd gekomen. Onze boot stond (staat) braaf onder zijn winterkleed in de stad Groningen, met extra touwwerk om het dekzeil.

Die stormachtige dag overlijdt Erika van der Steen, na een hele zomer doorgebracht te hebben in het ziekenhuis ipv lekker samen met Ruud wadvarend op hun Westerdijk zeeschouw 'Gossiemijne'. Een bar en boze dag.

28 okt 2013 de storm raast met 152km/u over het noorden van het land.
Veel boten afgemeerd in de NO hoek van het Lauwersmeer, bij Lauwersoog , komen in de problemen.

Mooie vaarzomer, nu voorbij

Storm en regen heeft plaats ingenomen van de mooie zonnige zomer. Dankzij de tegenwoordige lange termijnvoorspellingen hebben we het vaarseizoen op tijd beeindigd dwz eind september, daags na de Najaarswedstrijd van de Wsv Lauwerszee op het wad (we wonnen net niet van zusterschip Tante Sien en zusterschip Gossiemijne kon door ziekte de hele zomer niet varen) , zondags zeilen gedroogd terwijl we meededen in de matchrace met Valken ( en wonnen van de ander 8 teams, harde wind en vlagen), zeilen droog in zeilzak en mee naar huis genomen. Week later de Reitdieptocht van Lauwersoog naar Garmerwolde, dan boot leeghalen, zwaarden en bijboot ook naar huis en een goed droog en zonnig moment benut om naar de plek in stad Groningen varen waar de boot de wal opgaat om onder een stevig dekkleed te overwinteren. Het zit erop. We kijken terug op een mooi en lang seizoen, niet ver geweest, wel wad, zowel west als oost

Foto's komen nog