Wadweek met kleinkinderen

Het inschepen na een hectische dag thuis na mijn tropische verjaardag begint 's avonds met zwemmen ter afkoeling, net buiten onze haven op het Lauwersmeer. Dreigende buienluchten doen ons, net op tijd, al snel weer de haven invluchten, er volgt een nacht en driekwartdag met regen. Dat is wennen na al die dagen met veel zon en hitte. En nu zijn we met zijn vijven aan boord. Geduld en spelletjes. Het is te doen omdat de weersvooruitzichten goed zijn, het geschikte tij om over te steken naar Schier is pas in de namiddag, dus er is nog veel moois te verwachten. En dat is uitgekomen.
Veel zon, heerlijk weer, wind uit gewenste hoek om na wadslik en schepnetervaringen op  Schiermonnikoog richting westen te gaan; tij goed om op het Amelander wad een middag droog te vallen, spartelen en spelen; krabbetjes te vangen en ijsjes te eten op Ameland  Het vervolgtraject is kiezen. Vlieland is vol horen we via marifoonberichten. Het wordt een dag vroeg opstaan (voor Opa en Oma) om met het vroegvallende hoogwater over het Kimstergat te komen, willen we Kornwerderzand-Makkum kunnen bereiken. Geen wind, met motor  aan kan het gemakkelijk gehaald worden. Tijd over om het zilt van het lijf te spoelen in zoet IJsselmeerwater. Kunnen we verfrist naar een pizzeria in Makkum. Het regent lichtjes. Geen nood, de slotdag wordt mooi, zeilend naar Stavoren om daar het skûtsjesilen te zien.

Verrassend genoeg worden we bij binnenvaren opgewacht door beide dochters en schoonzonen. Het ene stel wil zijn kinderen halen, het andere stel komt met eigen grut om met ons ook het skûtsjesilen te zien, vanaf de boot natuurlijk. Volle bak, het weer leent zich ervoor

 

Zeilreis gewonnen

de winnende foto © Els Knol-Licht

Geweldig, ik heb een zeilreis op de EENDRACHT gewonnen met deze foto. Fotowedstrijd in kader van 25 jaar Eendracht.

Ik ga van 25-29 aug 2014 mee, uit en thuis Vlissingen. Bestemming wind- en weersafhankelijk, maar een buitenlandse haven zit wel in de verwachting.

Els 70

Tsjonge tsjonge, wat was het heet op de dag dat ik 70 ben geworden. 's Morgens kwam dat fantastisch uit varend met de groep familie en vrienden die vroeg uit de veren waren gekomen (sommigen al om 5 uur) om die ochtend met ons in te schepen op de 'Silverwind" in Lauwersoog voor een zandplaatexcursie op Engelsmanplaat en zeehondenkijktocht bij laagwater. Tja en dat laagwatertijdstip was bepalend voor vertrektijd. Heerlijk om zo vroeg al in zomers tenue op het wad rond te varen. 's Middags was het wat afzien op wal, aangename plekjes in water of schaduw zien te vinden. Voor de een was dat wat gemakkelijker dan voor de andere, waarbij leeftijd, gezondheid en slaapgebrek natuurlijk ook een rol speelt. De afsluiting aan de, helaas in de luwte van de wind, maar wel beschaduwde kant van het clubhuis 't Roode Hooft was niettemin gezellig en aangenaam.

Super droogvaldag

Steeds hebben we in ons achterhoofd dat we met kleinkinderen willen droogvallen op een geschikt moment. Maar ja, wanneer is het geschikt? Dat is niet van te voren te plannen, er moet van alles meezitten. Vrijdag 11 juni 2014 bleek zo'n dag te zijn. Temperatuur goed, kindjes vrij, wij niet op vakantie, middagtij laag. Lastminute besluit: donderdagmiddag nog inschepen in Lauwersoog, met de 4 jarige Jesse en de bijna 6 jarige Lisanne. De eerste heeft nog nooit aan boord geslapen dus dat is extra spannend. Het is warm, zo warm dat van slapen niets terecht komt voor tienen. Dat mag de pret niet drukken, de slaap wordt vrijdagmiddag ingehaald terwijl we moeten wachten tot het schip aan de grond zit en het water verder gaat zakken. Als Jesse gewekt wordt staan we 'droog' en kan hij gelijk langs het roer naar beneden klimmen. Zijn armen en benen zijn net lang genoeg om de afstand tussen de treetjes te overbruggen en zich goed vast te houden. Helpen is niet nodig. Wat een feest, een immense zandplaat met kratertjes water om in en verderop aanrollende golfjes om over te springen. Dat laatste als de veerboot of watertaxi langskomt. Rennen naar de waterlijn en dan zien wie het hoogste kan springen  en het diepste durft te gaan. In de kratertjes blijkt wegzakzand te zitten, waarin de voetjes tot boven de enkel wegzakken. Er is enige kracht nodig om er weer uit te stappen, een leuk spelletje. Eigen geultje graven en bootjes laten varen; schelpjes zoeken levert een Japanse oester met zeesterretjes op. Kortom: het is geweldig. En als het water weer begint te komen schuift een zeehondje net boven de waterlijn blijvend de plaat op. Uiteindelijk kiest het beestje toch voor het water en verstoort twee lepelaars die met hun kenmerkende zwaaibeweging van de snavel door het water naar eten aan het zoeken zijn. Zij vliegen weg. Wij staan nog een tijd en kijken hoe het water ook onze boot weer omsluit. Tegen de tijd dat we het eten op hebben bewegen we weer, de boot drijft. We gaan anker op en naar de jachthaven van Schiermonnikoog. Daar is de volgende ochtend weer van alles te beleven met schepnetjes op de steiger of vanaf de boot. En niet te vergeten: ijsje halen in het dorp.

Sail Harlingen '14

Voorafgaande aan de Sail-in van de Tall Ships naar Harlingen 2014 lagen we een nacht bij de Richel om buiten de drukte iets van de Tall Ships te zien. Op weg naar de Richel lwamen we de Europa al tegen onder vol tuig.

Imposant.

Zoveel zeil hebben we op de andere boten de dagen erna niet meer gezien, ook niet bij de Sail-out.

Dat hebben we gevolgd vanaf het strand van Vlieland, in de regen

(later meer)

EENDRACHT, reunie Scheveningen

Alweer een reunie, nu van de EENDRACHT. Dat schip bestaat 25 jaar en viert dat voor allen die zich betrokkenen voelen en zijn in Scheveningen. Voor ons de gelegenheid om het schip weer te zien waar we de Caribische Kerstreis op gemaakt hebben. En om mogelijk wat lieden die we tijdens die reis hebben leren kennen, weer te zien. En ongetwijfeld ook wat van de ( vrijwillige) bemanningsleden van onze reis. Het is een aangenaam prettige dag geworden, Joske was mee om ook iets van het schip te zien ( helaas mochten we niet benedendeks vanwege de vele mensen die op zo'n dag aan boord komen). En tot onze vreugde heeft 'wachtgenoot' Herman zich nu ook opgegeven voor de dagtocht die we in september nog gaan maken met de EENDRACHT vanuit Rotterdam.

De rit naar Scheveningen hebben we gecombineerd met het bezoeken van een schoolvriend van Luuk uit Hengelo die aan de Scheveningse boulevard woont. Allemachtig dat is pas zeezicht. Vanaf de derde verdieping overzie je zowel boulevard, strand, zee als pier. Met zicht op het beeld van de haringeetster, heel toepasselijk, Jan ( en Loes) wilden ons verrassen met een echt nieuwe haring ( het was Vlaggetjesdag daags tevoren in Scheveningen). Gelukkig lust ik ze graag in tegenstelling tot Luuk en Joske. Een tweede sloeg ik niet af, verser kan je niet naar binnen laten glijden. Verukkelluk.

GYAS, 50 jaar na dato

Het is niet meer zoals 50 jaar geleden toen we in wedstrijdtraining waren bij de pas opgerichte Algemene Groninger Studenten Roeivereniging GYAS. Toen stapten we bijna dagelijks in de boot als team (in mijn geval een dubbel vier, bij Luuk een acht) om onze roeitechniek te ontwikkelen en conditie op te bouwen. En kwamen er verfrist en aangesterkt weer uit.

foto 1

foto 2

Nu, 50 jaar na dato, stappen we met mede oudgedienden uit die tijd in een gelegenheidscombinatie vier om boordroeiend (voor mij iets vreemds) van het voor ons nieuwe botenhuis van GYAS aan het Hoornsediep te roeien via de Zuiderhaven en het Verbindingskanaal naar de plaats waar het ooit begonnen is nabij de Oostersluis ( globaal aan de voet van de huidige Tasmantoren). En weer terug. Glijden uitpuffend achteroverliggend soepel onder de de laagste bruggen door, een enkeling heeft moeite met het weer overeind komen. Het is bijna net als zwemmen en schaatsen, eenmaal geleerd heb je de slag snel weer te pakken. Dat het bij mij wat onhandiger ging komt natuurlijk doordat ik geen boordroeien heb geleerd, laat mij maar scullen, in iedere hand een riem, voelt wel zo evenwichtig.

foto 3

foto 4

Uiteindelijk stapt ieder die na zoveel jaren de boot weer in durfde te stappen er buitenadem doch stralend weer uit. We hadden al die jaren moeten blijven roeien, wat een heerlijke sport is dat toch. Er viel nog veel na te praten  en dorst te lessen 's middags, met een half oog op de Bommen Bootraces die voor het eerst vervaren werden in het Verbindingskanaal ter ere van het 400 jarig bestaan van de RUG. GYAS-ers, oud en jong, hadden zich verzameld aan de wallekant bij Huize Tavenier ( de voormalige kraamkliniek, waar ik onze beide dochters heb gebaard).

Beelden van Bommen Bootraces van GYAS drone via  en Flicker.com (geplaatst door RUG400) te zien.

foto 1: Gelegenheidsploeg GYAS50: Els Knol-Licht (boeg), Jeltsje de Jong, Johan Erkelens, Charlotte Keyzer (slag) en Anita Snippe (stv)

foto 2: Gelegenheidsploeg GYAS50 oprichters/gravers: Tjarda Leman (boeg), Gerard v Rootselaer, Theo Rijnten, 

Luuk Knol (slag) en Paul Miedema (stm)

foto 3: na het roeien Anita Snippe op rug gezien, Luuk Knol, Theo Rijnten en Tjarda Lemain

foto 4: Bijpraten tijden Bommen Bootrace: Akke Miedema(-Tjallema), Theo Rijnten, Els Knol(-Licht), Raymond van der Kamp, Feici Camphuis en op rug gezien Wieke Landman(-Steenbeek)

Ge-laser

Intensief Hemelvaartsweekend gehad in jachthaven Noordergat in Lauwersoog. Onze Wsv Lauwerszee was mede organisator van de Open Nederlandse Kampioenschappen voor lasers ( ONK2014) op het Lauwersmeer. Samen met de VWDTP van het Paterswoldsemeer. Veel vrijwilligers (60) nodig om alles goed en vlot te laten verlopen, ook wij hebben ons ingezet als ' walpersoneel' ipv het wad op te gaan. Onze taak bestond uit het helpen bij het te water gaan en uit het water halen bij de helling (140 trailertjes weer op wal zetten en ordenen op kleur, vorm en cijfer om bij terugkomst van de lasers snel eigen trailer bij juiste boot te krijgen). Weer anderen waren op het water om alles rond de wedstrijden te regelen en natuurlijk was er de clubhuisploeg die zorgde dat de honderden, waaronder veel buitenlandse, deelnemers, aanhang en vrijwilligers goed verzorgd werden. Het havenwalterrein was omgetoverd en ingedeeld voor camping, camperplaats, parkeerplaats en walplek voor al die lasers. Het verliep allemaal goed en het weer deed ook zijn uiterste best om er een geslaagd festijn van te maken. Iedereen blij dus na afloop. Ook wij, zonder zelf gezeild te hebben al die dagen.

Foto's van het Laser Hemelvaartsweekend ONK2014 © Els Knol-Licht

Nederlanders, Fransen, Duitsers, Engelsen, Zwitsers, Amerikanen en DOMinicanen 

Voorjaarswedstrijd Wsv Lauwerszee

zaterdag 24 mei is er door vier Westerdijk zeeschouwen van de Wsv Lauwerszee tegen elkaar gestreden op het wad. De route over de Zoutkamperlaag die de laatste jaren gebruikt wordt wordt nimmer hetzelfde. Het weer, de windrichting en het tijverloop maakt het een mix van verrrassingen.
Dit keer van ideaal met zon en naar ploeteren in onweer, met vlagen en baken hemelwater tot windstilte en tegenstroom.

In het webalbum van de Voorjaarsrace is de strijd een beetje te volgen

 Daags erna hebben we rust gezocht bij de Engelsmanplaat: het was er weer een plaatje zo mooi. Trouwens in de haven ook.

Schier-Ameland-Terschelling vv

Blubs

Varen we toch al zo lang maar niet eerder kwam het voor dat we eind april al in de (inmiddels verworden tot blubs)haven van Schiermonnikoog lagen, noch dat we begin tweede helft mei al twee nachten voor anker op het wad doorbrachten (eerst bij Schier, later in geultje bij Ameland).

Blauwe Balg

Om de volgende dag ook nog voor de wind, na het 'nemen' van de Blauwe Balg en het zwaaien naar de zeehonden, recht toe recht aan door te gaan naar Terschelling. Evenals de vorige dag gemakkelijk zeilen met nog steeds water genoeg en ruime wind. Zo gemakkelijk dat we zelfs de kluiver er bij gezet hebben. Dat is vorig jaar in het hele seizoen maar een keer voor gekomen. We moeten onze eigen fysieke grenzen respecteren ;-) . Het sneue was wel dat we de tocht in de schaduw van ons eigen zeil moesten doorstaan en dat was winterskoud.
De Terschelling haven heeft onze voorkeur niet, maar goed, we lagen er toch en hadden een hele platbodemsteiger voor onszelf. En uitzicht op de Brandaris zonder veel andere masten ertussen. Dat heeft dan wel weer iets.

Bij het verlaten van Terschelling met in het hoofd bestemming Harlingen bleek de wind toch anders te staan en volgden we wind en vloedstroom, terug richting Ameland, nu met zon in de kuip, dat scheelt twee jassen en een skibroek :-). We hebben de Blauwe Balg en het Borndiep nog zeilend gehaald, daarna werd de wind te zwak om de inmiddels doorzettende ebstroom te kunnen bezeilen. Laatste stuk dus gemoterd, nu wel de haven in. De voorspelling voor de nacht was niet zo prettig voor 'buiten'. En dat bleek ook zo te zijn.

WEERLICHT in Borndiep © Saskia van der Sluis 

Het leverde ook een kennismaking op met Saskia van der Sluis. Zij had ons zeilend in het Borndiep gadegeslagen vanaf charterboot Noordfries en op een mooi moment vastgelegd. De foto hebben we gekregen, blij mee.

Ameland -Lauwersoog bleek daags erna niet meer bezeild, aanvankelijk te weinig wind en toen er meer wind kwam stond die tegen. In combinatie met weinig water (doodtij en verlaging) geen optie voor ons om te gaan kruisen. Dus de te snel

lege lichtaccu maar bijgeladen. Het ding bleek verouderd en is inmiddels vervangen.

Kunnen we komend seizoen weer onbevangen genieten van de vrijheid op het wad :-)