Ter nagedachtenis aan de moeder van Luuk rijden we overdag op haar verjaardag naar familie in Hengelo. En ziet: bij aankomst is er 'oorlogstaart'. Een traditie die de zussen levend houden. Zelfgemaakte taart van bij hun thuis in de oorlog beschikbare ingredienten (vader Knol werkte in de melkfabriek): bodem van koekjes, vanillepudding, jam en slagroom. Altijd smullen.

Broer Jan komt ook nog even langs. Hoe kan het in deze tijd, drie heren en drie telefoons in handen. En daar was maar een mobiele bij. De andere waren om de intercommogelijkheid te testen in huis.
Lol hadden we er in ieder geval wel bij.